Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


458 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016
09:44

Άρθρο στη ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ φ.1499/2.6.16

Ποιοι στήνουν τις προπαγανδιστικές παγίδες νέου τύπου ;

 

Αναιδέστατα, τα χαλκεία της κυβερνητικής προπαγάνδας, στήνουν συνεχώς παγίδες νέου τύπου στην κοινή γνώμη. Το καινοτόμο στοιχείο έγκειται στον τρόπο που αναδεικνύεται η κυβέρνηση θεματοφύλακας της λογικής, της νομιμότητας και του «κοινοτικού κεκτημένου». Το καίριο ερώτημα είναι ποιοι πέφτουν στην παγίδα ανύποπτοι και ποιοι είναι απλώς συνεργοί.

Πρόσφατο παράδειγμα η υπόθεση των «πλαστών πτυχίων». Τα πτυχία ήταν αρχικά 2.500, αλλά στο τέλος ο αρμόδιος υπουργός Παιδείας, μίλησε για κάπου 1.000. Τα «πλαστά πτυχία» δεν ήταν τελικά πλαστά. Η ρύθμιση που σχεδιάζεται αφορά κατ’ ουσίαν επανεξεταστέα πτυχία. Δηλαδή πτυχία που δόθηκαν, ενώ η ιδιωτική σχολή που τα χορηγούσε είχε πρόβλημα λειτουργίας.

Το απαραίτητο κλίμα σύγχυσης, «έβαζε στο ίδιο τσουβάλι» περιπτώσεις που δεν είχαν καμία σχέση ούτε ηθικά, ούτε ουσιαστικά, ούτε νομικά. Αυτό το κλίμα σύγχυσης διέλυσε τελικά ο πολύς υπουργός, καυτηριάζοντας ταυτόχρονα τις αναφορές του Τύπου σε «πλαστά πτυχία».

Η κρίσιμη λεπτομέρεια είναι ότι αυτό το κλίμα σύγχυσης το είχε ξεκινήσει το κατ’ εξοχήν κυβερνητικό φερέφωνο, η γνωστή ΑΥΓΗ. Το εναρκτήριο της πλεκτάνης άρθρο είχε τίτλο : «Άμεσα εξετάσεις νομιμοποίησης για τα πλαστά απολυτήρια». Το «άρθρο» μιλούσε για «παράτυπους τίτλους σπουδών» που «χρήζουν εκ νέου νομιμοποίησης». Πουθενά δεν υπήρχε αναφορά σε πλαστογραφίες, δηλαδή σε ποινικά αδικήματα. Ο επιτήδειος τίτλος του δημοσιεύματος, όμως, πυροδοτούσε άγριες οργισμένες αντιδράσεις – ιδίως στο διαδίκτυο.

Και, κάποια στιγμή, ο κάθε παγιδευμένος αυτόκλητος υπερασπιστής της νομιμότητας, ανακάλυπτε ότι «κυνηγούσε μάγισσες». Τελικά, ντροπιασμένος, άλλαζε κουβέντα. Ξεχνώντας, ίσως, ποιοι τον εξαπάτησαν, ποιοι φώναζαν, ποιοι σιγοντάριζαν.

Ήδη, την ώρα που γράφεται αυτό το έσχατο άρθρο (Δευτέρα 30/6 8:00 π.μ.), εξελίσσεται νέο ζήτημα. «Πώς στήθηκε το μεγάλο κόλπο με τις offshore υπουργών» διαβάζει ο ανύποπτος αναγνώστης και αγανακτισμένος παγιδεύεται. Ο ψύχραιμος αναγνώστης ας αξιολογήσει τα ακόλουθα :

Πρώτον : Απαγόρευση να έχει εταιρεία σε φορολογικό παράδεισο ένα πολιτικό πρόσωπο δεν νοείται νομικά. Απαγορεύεται έμμεσα, όταν υπάρχει πρόβλημα με τον κατά νόμον έλεγχο του πόθεν έσχες.

Δεύτερον : Αυτό το πρόβλημα με τον έλεγχο του πόθεν έσχες δ-ε-ν υφίσταται πλέον σε όλους τους φορολογικούς παραδείσους. Κάποιοι φορολογικοί παράδεισοι χαρακτηρίζονται πλέον «φορολογικά συνεργάσιμα κράτη». Και η κοινοτική νομοθεσία δ-ε-ν μπορεί να απαγορεύσει σε ένα βουλευτή να γλυτώνει φόρους. Μόνον το μαύρο χρήμα την ενδιαφέρει.

Τρίτον : Τα «φορολογικά συνεργάσιμα κράτη» είναι καινούργιο «φρούτο» της διεθνούς νομοθεσίας. Γι' αυτό και χρειάσθηκε η προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας.

Προφανώς τα κόμματα του λεγόμενου «ευρωπαϊκού τόξου» δεν έχουν αντίλογο. Φωνασκούν, όμως, χωρίς – όπως φαίνεται – να χρειάζεται να έχουν κάποια λογική βάση αυτά που φωνάζουν. Και η κυβερνητική απάντηση, επιτηδείως σχοινοτενής και δυσνόητη, αφήνει εντέχνως περιθώρια για να συνεχισθεί το όλο πατιρντί. Δεν παραλείπει, μάλιστα, να προτείνει – ειρωνικά βεβαίως – στην αντιπολίτευση να φέρει πρόταση που «να μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση της διαφάνειας στο πολιτικό σύστημα, αρκεί να είναι συμβατή με τις διεθνείς συνθήκες και το κοινοτικό κεκτημένο».

Όσο δεν απειλείται η κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όλα αυτά συμφέρουν την κυβέρνηση. Προωθείται η εθνική απονεύρωση, καθώς η «σιωπηλή πλειοψηφία» χάνει τα αντανακλαστικά της και απογοητεύεται. Εμπεδώνεται το βασικό ζητούμενο των επικυρίαρχων : η αίσθηση ανημπόριας μας απέναντί τους.

Το ζητούμενο είναι να βγάλουμε βάσιμο συμπέρασμα από όλα αυτά. Χρειάζεται να διατηρεί κανείς εικόνα του πλήρους περιστατικού. Χωρίς σαφή και πλήρη εικόνα, δεν βγαίνει συμπέρασμα ακόμη και για τον υποψιασμένο. Ιδίως, δεν βγαίνει συμπέρασμα ως προς την συμπεριφορά και τις προθέσεις αυτών που εμφανίζονται να αντιδρούν …

 

Κόρινθος 30 Μαΐου 2016

 

Κώστας Τζαναβάρας

 

E

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
Δεν έχει αξιολογηθεί

 Εκτύπωση
333 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 14 Μαΐου 2016
10:04

 

Μήνις ή μήτις ;

 

Οι ως άνω δύο λέξεις υπάρχουν στα Ομηρικά Έπη. Και, κάπου 3.000 χρόνια μετά, θέτουν ακριβώς το δίλημμα της σημερινής Ελλάδας. Αυτό ακριβώς αναλύω και υποδεικνύω στο νέο βιβλίο ΟΔΟΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ.

Από πλευράς μου, αυτό το βιβλίο είναι η πρώτη πράξη ανταπόκρισης στην προσωπική αυτοδέσμευση : «Άμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες». Βασικό σημείο στο αποχαιρετιστήριο άρθρο «Νίκος Καλογερόπουλος, ο Δάσκαλος της Αλήθειας» (Φ.τ.Κ. φ.1471/12.11.15) για τον αείμνηστο συμπολίτη μας.

Άλλωστε, συνέβαλε ουσιαστικά, και κατά πολλούς τρόπους. Και, όπως γράφω και στο βιβλίο, «Ακόμη και από το κρεβάτι του νοσοκομείου, μέσω Skype, είχε δυνάμεις να μειώσει όσο γινόταν το μετέπειτα δυσαναπλήρωτο κενό.»

 

Η λέξη μήνις υπάρχει ακόμη στη γλώσσα μας, τουλάχιστον για όσους έχουν πλούσιο λεξιλόγιο. Αλλά είναι αρκετά κατανοητή και στους υπόλοιπους. Ακόμη και με την βοήθεια συνειρμών με την «μήνυση», καταλαβαίνουμε ότι σημαίνει κάτι σχετικό με την αντιπαλότητα, την αντιπαράθεση, την επιθετικότητα. Αυτό δηλαδή που συμβαίνει σήμερα στην πολύπαθη πατρίδα μας.

Όπως συνήθιζε να επισημαίνει με έμφαση ο Νίκος Καλογερόπουλος, πρόκειται για την πρώτη λέξη της γραπτής Ελληνικής Ιστορίας. Σημαίνει ακριβώς την μανιακού βαθμού αντιπαράθεση. Περισσότερο των αρσενικών μας, αλλά δεν «πάνε πίσω» και οι γυναίκες μας. Οι γνωστοί «ομηρικοί καυγάδες» τις αφορούν κι αυτές. Συνήθως έμμεσα, αλλά καμιά φορά και άμεσα.

Ο Όμηρος υποδεικνύει παραστατικά ότι η μήνις έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Οδηγεί σε δυσανάλογες επαχθείς συνέπειες. Έως καταστροφικές. Θανατηφόρες, συχνά. Αυτές τις συνέπειες δεν υπολογίζουμε σωστά. Αυτό είναι κατά βάθος το φυλετικό μας ελάττωμα.

 

Η μήτις, αντιθέτως, είναι λέξη που φαίνεται ότι είχε εγκαταλειφθεί ήδη από την κλασική αρχαιότητα. Στην Μυθολογία μας η Μήτις ήταν η πρώτη σύζυγος του Δία. Την σκότωσε, ενώ εγκυμονούσε. Η κόρη τους γεννήθηκε τελικά, αφού πρώτα εγκαταστάθηκε στο κεφάλι του πατέρα της Δία. Για να γεννηθεί, του το άνοιξε με τσεκουριά ο γιός του Ήφαιστος. Και η κόρη δεν ήταν άλλη από την θεά της σοφίας Αθηνά.

Εύγλωττος – αναμφισβήτητα – ο μύθος. Τουλάχιστον ως προς την πηγή της ανθρώπινης σοφίας. Αυτό ακριβώς, πάντα κατά την άποψη του υπογράφοντος, είναι το κεντρικό θέμα του Ομήρου.

Πολύμητις, άλλωστε, είναι και ο κατ’ εξοχήν χαρακτηρισμός για τον Οδυσσέα, τον κεντρικό ομηρικό ήρωα. «Φωτογραφίζεται» σαν αυτός που είναι «μέσα σε όλα», που ψάχνει άφοβα και ψύχραιμα για λύσεις. Λύσεις στα αδιέξοδα, στις πιο ακραία αντίξοες συνθήκες. Είτε απέναντι στα στοιχεία της φύσης, είτε απέναντι σε κατά πολύ περισσότερους αντιπάλους, είτε απλώς στις προσωπικές του σχέσεις και υποθέσεις. Λύσεις ακόμη και απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό.

Αυτή η πνευματική συγκρότηση οδηγεί τον Οδυσσέα σε συγκαταβατική συμπεριφορά. Δεν ερίζει, αν και έχει χαρακτηριστική παρρησία. Ενδιαφέρεται αυθόρμητα για το κοινό καλό. Αυτή την τελείως ασυνήθιστη συμπεριφορά αποδίδει η εθνικής σημασίας λέξη του καθηγητή Δημήτρη Μαρωνίτη : φιλέταιρος.

 

Το βιβλίο έχει στόχο να εμπνεύσει αντίστοιχη στάση απέναντι στα σημερινά αδιέξοδα. Ευρηματικότητα, θάρρος απέναντι σε πανίσχυρους. Αποφασιστική τομή στο βαθύτερο πρόβλημά μας. Συγκαταβατικότητα και μαχητικότητα μαζί. Τόλμη για το αύριο. Επιμονή για το σήμερα. Επίγνωση για το χθές.

Επισημαίνω ιδιαίτερα στο βιβλίο ότι αυτή η στάση ΔΕΝ είναι κάποια μεταφυσική υποχρέωσή μας. Δεν είναι κάποιο χρέος στους προγόνους. Ή, τουλάχιστον, δεν είναι τόσο κάποιο χρέος στους προγόνους. Πρώτα από όλα είναι οδηγός επιβίωσης και Νίκης. Είναι, σε έσχατη ανάλυση, τα εθνικά μας ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.

 

Πρόκειται σαφώς για πολιτικό βιβλίο. Σαν τέτοιο, δεν θα μπορούσε να γίνει εμπορεύσιμο είδος. Γι’ αυτό και διατίθεται ελεύθερα (facebook, scribd) στο διαδίκτυο. Και εκτυπώνεται σε καταστήματα ψηφιακών εκτυπώσεων, σε τελικό κόστος που κυμαίνεται από 6 έως 10 ευρώ.

Απευθύνεται αποκλειστικά σε όσους σημαίνει κάτι η χαρακτηριστική κουβέντα του σοφού πρεσβύτη Νέστορα. Μιλώντας στον γιό του Οδυσσέα Τηλέμαχο, και παρουσία του δικού του γιού Πεισίστρατου, λέει : «Μια γνώμη οι δυό μας είχαμε να πούμε` πώς θα γινόταν το καλύτερο με γνώση και με κρίση».

 

Κόρινθος 9 Μαΐου 2016

Κώστας Τζαναβάρας

 

E

 

 

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
229 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 8 Μαΐου 2016
10:50

 

Πολλοί συνετοί αναρωτιούνται ευλόγως αν υπάρχει διέξοδος στην σοβούσα κρίση της χώρας μας, στα πλαίσια των ισχυόντων πολιτικών θεσμών. Για άλλους, ίσως κάτι τέτοιο φαίνεται σαν αναρχισμός. Αλλά κάθε άλλο παρά κάτι τέτοιο είναι.

 

Αν – αν ! – το δίλημμα είναι ή να τηρήσουμε τους νόμους ή να εξυπηρετηθεί το καλό της χώρας, κάθε συνετός διαλέγει αβίαστα το καλό της χώρας. Γι’ αυτό και υπάρχει η φράση του τίτλου. Οπότε, το ερώτημα είναι αν στοιχειοθετείται τέτοιο δίλημμα στις σημερινές συνθήκες.

 

Επί πλέον, στο ίδιο το Σύνταγμά μας, υπάρχει ειδική ρύθμιση που – εξ όσων γνωρίζω – δεν καταγράφεται σε κανένα άλλο σύνταγμα. Παγκοσμίως. Η ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος (αρθρ.120, παρ.4) προβλέπει : «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

 

Ως προς το αν καταλύεται το Σύνταγμα στις μέρες μας, καλό είναι να μην ψάχνουμε σε λεπτομέρειες. Παρότι υπάρχουν καραμπινάτες παραβιάσεις διατάξεων, και χωρίς καμία συστολή. Το καίριο ερώτημα είναι αν όντως «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό» και αν όντως «υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους». Άρθρο πρώτο, παράγραφος τρίτη.

 

Πηγάζουν οι εξουσίες από τον Λαό, όταν η Βουλή νομοθετεί καθ’ υπαγόρευσιν των δανειστών ; Όταν αγνοείται ασύστολα το βροντερό 61.3% ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 ; Όταν έχουμε κυβέρνηση ψηφισμένη από το 21.87% του εκλογικού σώματος ; [(35,46% ΣΥΡΙΖΑ + 3,69% ΑΝΕΛ) Χ 56,16% ψηφίσαντες]

 

Ή, πάλι, όταν λέμε (άρθρ.2 παρ.1) «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» για τι ακριβώς μιλάμε σήμερα ; Ποία η αξία του αναγκαστικά άνεργου ανθρώπου ; Ποία η αξία ως ανθρώπου του επιχειρηματία που αναγκάζεται να βάλει λουκέτο ; Γενικά μιλώντας, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος ευθύνονται προσωπικά.

 

Ποία η αξία ως ανθρώπου του συνταξιούχου που βλέπει την σύνταξή του όχι μόνον να περικόπτεται αγρίως, αλλά και να απειλείται ;

 

Όλα αυτά είναι προς εξέταση, όπως και το αν έχουμε κάποιας μορφής βία. Το κυριότερο, όμως, τόσο στην συνταγματική διάταξη, όσο και στην ιστορική μας μνήμη, είναι ότι όλα αυτά δεν κρίνονται σε κάποιο δικαστήριο. Υπέρτατος κριτής είναι ο λαός. Ο πατριωτισμός των Ελλήνων είναι το Ανώτατο Συνταγματικό μας Δικαστήριο.

 

Ο Λαός κρίνει αν οι περιστάσεις δικαιολογούν απρόοπτα. Αν στοιχειοθετούνται βάσιμες εναλλακτικές λύσεις από τις σημερινές πολιτικές δυνάμεις, ή προετοιμάζεται απλώς μία ακόμη μετάλλαξη της «παράγκας».

 

Ο Λαός κρίνει, εν τέλει, αν το «δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο» σημαίνει κάτι σήμερα, και τι. Και πού θα μπορούσε να οδηγήσει – το κυριότερο.

 

Κόρινθος 8 Απριλίου 2016

 

Κώστας Τζαναβάρας

 

E

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
400 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016
20:19

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
184 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016
19:04

 

Προς τους διαδικτυακούς φίλους
που παρακολούθησαν την συμμετοχή μου στις διαδικασίες της
"ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ"

Φίλες/Φίλοι,

Απέστειλα στις 20 του μηνός στην ως άνω κίνηση την πρόταση που ακολουθεί. Η πρόταση δεν δημοσιεύθηκε, για ευνόητους λόγους, ψυχοσωματικής φύσεως.

Δημοσιεύω την πρόταση ώστε, αν - αν ! - τυχόν κάποιος συμμετείχε εξ αιτίας μου, να το ξανασκεφθεί.

Ευχαριστώ.

====================================================================

 

Πρόταση

 

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ «ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»

 

Φίλες/Φίλοι,

 

Εν όψει της ημερίδας της 26ης τρέχοντος μηνός, θα ήθελα να φιλοξενήσετε την παρούσα διαδικαστική πρόταση. Πιστεύω ότι θα φανεί χρήσιμη, όχι μόνον σε όσους το σκέφτονται αν θα συμμετάσχουν ή όχι, αλλά και σε όσους συμμετέχουν ήδη ενεργά με προτάσεις και σχόλια.

 

Διάβασα αρκετά προσεκτικά τις 14 [16 μείον 2 που αποσύρθηκαν] προτάσεις που υπάρχουν για την ημερίδα της 26ης Μαρτίου 2016. Διάβασα και τις συζητήσεις στην σελίδα της «Πλατφόρμας» - αυτές που είναι προσιτές από το λογαριασμό Kostas Tzanavaras.

 

Η παρούσα παρέμβαση έχει αφορμή το απόφθεγμα του Πλάτωνα, με το οποίο ξεκινά το γνωστό video της «Πλατφόρμας» : «Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες. Οι μεσαίοι άνθρωποι μιλούν για γεγονότα. Οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους.»

 

Θα στοιχειοθετήσω, όσο γίνεται πιο συνοπτικά, τα εξής εύλογα ερωτήματα :

 

<>-<>-<>-<>-<>-Head Waiter @Παναγιώτης Κολλιόπουλος.
Πιστεύω αν είναι να γίνει κάτι θα πρέπει να είναι εντελώς διαφορετικό από ό,τι ξέρουμε σήμερα.
Τούτη δω η χώρα θα πρέπει να πρωτοπορήσει.

Like · Reply · 1 · 1 November 2015 at 10:54

 

Μήπως δεν αποδέχεστε καν ότι υπάρχουν μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί άνθρωποι ;

 

Αν το αποδέχεσθε, πάντως, όπως συνάγεται από το video, δεν είναι δυνατόν να βρεθούν οι εκάστοτε κατάλληλοι με κληρώσεις. Είναι στοιχειώδες. Όσο στοιχειώδες είναι, επίσης, ότι δεν είναι δυνατόν να επικαλείται κάποιος τον Αριστοτέλη, την ώρα που μιλάει για κληρώσεις.

 

Εν ολίγοις : Όποιος θέλει να μιλήσει για κληρώσεις, δικαίωμά του. Αλλά να προσέχει και ποιους «πιάνει στο στόμα του». Ο Αριστοτέλης μιλάει κατ΄ εξοχήν για «φυσικό δίκαιο» και για «ισότητα κατ’ αξίαν».

 

Επί της ουσίας : Υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με την ιδέα να οραματισθούμε μία κοινωνία όπου δεν θα είμαστε ίσοι γενικά, αλλά ο καθένας θα έχει «στάδιον δόξης λαμπρόν» για να πάρει την θέση που αξίζει ο ίδιος και η προσπάθειά του ; Μία κοινωνία άμιλλας.

 

Και – μιλώντας για μεγάλους και μικρούς ανθρώπους – όποιος θυμάται Αθηναϊκά επιτεύγματα, καλό είναι να θυμάται και κάποιες κρίσιμες λεπτομέρειες της Ιστορίας μας. Στη σύναξη αρχηγών, καθώς πλησίαζε απειλητικά ο Ξέρξης, επεκράτησε το στρατήγημα του Θεμιστοκλή. Αλλά χρειάσθηκε προηγούμενως να υποστηρίξει την πρότασή του, απέναντι στον επιθετικό Ευρυβιάδη, με το ιστορικό «Πάταξον μεν, άκουσον δε !».

 

Λίγα χρόνια μετά την νίκη στην Ναυμαχία της Σαλαμίνας, βέβαια, ο Θεμιστοκλής εξοστρακίσθηκε.

 

Μήπως τελικά δεν σας πολυενδιαφέρει να γίνουν οι ιδέες σας πράξη ;

 

Κάποιος που ενδιαφέρεται πραγματικά να πραγματοποιηθούν οι ιδέες του δ-ε-ν καταθέτει πρόταση. Καταθέτει μελέτη. Προτάσεις καταθέτουν και οι πολιτικάντηδες από τα μπαλκόνια. Ίσα-ίσα για να υφαρπάξουν την ψήφο και την εξουσία. Ή τη θεσούλα. Και «μετά βλέπουμε» – τι ψέματα θα αραδιάσουν.

 

Στην μελέτη, ο κάθε εισηγητής, θα δει και θα διερευνήσει κι άλλα θέματα – εκτός από τις σκέτες προτάσεις.

 

<>-<>-<>-<>-<>-Sofia Papadolia Θα ηταν σαν θαυμα το να ξυπνησουμε και να παρουμε την τυχη της χωρας μας στα χερια μας, να ξαναγινει η Ελλαδα των ΕΛΛΗΝΩΝ...

Like · Reply · 7 · 18 November 2015 at 23:02

 

Πού καταλήγω :

 

Υποβάλλω διαδικαστική πρόταση. Επί της ουσίας, δεν είναι η ώρα να υποβάλλω μελέτη για την Αριστοδημοκρατία – ένα πολίτευμα όπου κυβερνούν οι άριστοι δημοκρατικά.

 

Χρειαζόμαστε προηγουμένως μία διαδικασία διαλόγου ευέλικτη και παραγωγική. Μία διαδικασία που να παράγει συγκατάβαση. Που να μην βασίζεται σε ευχολόγια ενότητας, αλλά που να εκμεταλλεύεται τον ανταγωνισμό, το φυλετικό μας σαράκι.

 

Η πρόταση στοιχειοθετείται πλήρως στο άρθρο Τί θα γινόταν αν αλλάζαμε αντίληψη για τον πολιτικό διάλογο ; Και είναι απλό σχετικά να φτιάξουμε ένα web-πρόγραμμα που θα εξυπηρετεί αυτόν τον γόνιμο πολιτικό διάλογο. Έτσι δεν θα χρειάζονται ούτε μετακινήσεις – ιδίως στην Αθήνα.

Μία «Πλατφόρμα» ικανή να κάνει αυθημερόν τα δικά της δημοψηφίσματα, πάνω σε καλομελετημένες και διεξοδικές προτάσεις. Αν το θέλουμε πραγματικά όλοι …

 

Ιδού, λοιπόν, η διαδικασία για να σταματήσουν οι ατέρμονες συζητήσεις. Να φτιάξουμε και να «στρώσουμε» το νέο υπερόπλο του Ελληνισμού.

 

 

Κόρινθος 20 Μαρτίου 2016

 

Κώστας Τζαναβάρας

E

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις