Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


"Μελέτη το παν"
1068 αναγνώστες

Εισήγηση σε διημερίδα του ΤΕΕ

για το θεσμικό πλαίσιο μελετών δημοσίων έργων

Σεπτέμβριος 2009

 

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Είμαστε στο τέλος της διημερίδας αλλά στη μέση μιας κρίσιμης και σκληρής εκλογικής μάχης, στην οποία οι αντιπαραθέσεις κινούνται στα όρια λογικής και παραλόγου, οι συγκλίσεις σπανίζουν και οι αντεγκλήσεις είναι συχνές ακόμη και στο εσωτερικό των κομμάτων.

Έχω την αίσθηση ότι, ακόμη και σε αυτό το τοπίο, υπάρχει μια κοινή αντίληψη : η βαθιά κρίση που βιώνουμε είναι ευκαιρία. Ο καθένας έχει, βέβαια, την δική του άποψη για την κρίση και το δικό του «μπαϊράκι» για την ευκαιρία, αλλά το ότι έχουμε να κάνουμε με κρίση και ταυτόχρονα ευκαιρία ουδείς το αμφισβητεί.

Εμείς οι μηχανικοί είμαστε πρωτοπόροι των συγκλίσεων. Όμως όλοι οι εμπλεκόμενοι στις μελέτες δημοσίων έργων βιώνουμε μια ανεπανάληπτη κατάσταση τέλματος, όπου ακόμη και οι κατά κοινή αντίληψη ευνοημένοι είναι και αυτοί «μπαϊλντισμένοι» και όπου η πραγματική ελπίδα για καλύτερες μέρες φαντάζει απελπισία. 

Σε αυτό το περιβάλλον, και με δεδομένη την σημαντική πρωτοβουλία του ΤΕΕ για την παρούσα διημερίδα, είναι ιστορική ευκαιρία για όλους μας για μια επανεξέταση όλου του κυκλώματος της μελέτης δημοσίων έργων, από την αρχή μέχρι το τέλος, δηλ. από την ονοματοδοσία της μελέτης μέχρι την εφαρμογή της.

Είναι ιστορική ευκαιρία για να ξαναδούμε από την αρχή όλα τα φαινόμενα που για δεκαετίες καυτηριάζουμε ή/και εκμεταλλευόμαστε, που τα έχουμε αποδεχθεί σαν αυτονόητα, που όταν τα ξαναβρίσκουμε μπροστά μας ή σιωπούμε ή κουνάμε το κεφάλι μας ανήμποροι να αντιδράσουμε.

Είναι ιστορική ευκαιρία για τομές .

Το τοπίο που λέγεται «μελέτες δημοσίων έργων» είναι ένα τυπικό νεοελληνικό τοπίο : ένα ακόμα φαινομενικά εξαίρετο θεσμικό πλαίσιο κατακρεουργείται καθημερινά στην εφαρμογή του, καταστρατηγείται ενσυνείδητα όχι μόνο στο πνεύμα του αλλά συχνά και στο γράμμα του, χάνεται τελείως ο στόχος και η συναλλαγή βασιλεύει.

Μια σημαντική παρένθεση : Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι αναφέρομαι στη γενική εικόνα και δεν αναφέρομαι σε κανένα. Δεν θέλω να κρίνω κανένα, όπως δεν θέλω σε καμία περίπτωση να παραιτηθώ από την ελπίδα ότι κάποιοι «φυλάττουν Θερμοπύλες».

Στην παρούσα κρίσιμη χρονική στιγμή απαιτείται να δείξουμε ρεαλισμό. Σας θυμίζω πως ξεκίνησε π.χ. το σύγχρονο Κινέζικο οικονομικό θαύμα : «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια»! Ποιος πιστεύει ότι το θ. πλ. του Ν.3316 πιάνει ποντίκια; Αν όχι, τότε όλοι χάνουμε. Απλώς λίγοι νομίζουν  ότι κερδίζουν. Σκέπτονται μόνο μέχρι την τσέπη τους, αυτός είναι ο κόσμος τους.

Ποιος πιστεύει ότι στη χώρα μας σήμερα εκπονούνται άρτιες μελέτες; Και ποιος πιστεύει ότι οι όποιες άρτιες μελέτες εφαρμόζονται; Ποιος πιστεύει ότι ανατίθενται αξιοκρατικά και σε εύλογο χρόνο οι μελέτες; Ποιος πιστεύει ότι αποφασίζεται ορθολογικά τι μελέτες θα εκπονηθούν;  Πολύ φοβούμαι ότι, αν υπάρχει κάποιος, μάλλον δεν μας τα λέει και τόσο καλά.

Αλλά ας πάμε και λίγο πιο κοντά στα γεγονότα : Ποιος (απευθύνομαι στους παρόντες μελετητές) έχει κάνει ένσταση; Μάλλον όλοι. Ποιος έπεισε την επιτροπή διαγωνισμού για το δίκιο του; Μάλλον κανείς. Ποιος δικαιώθηκε από την Προϊσταμένη Αρχή; Μάλλον κανείς. Ποιος δικαιώθηκε στην προσφυγή του στην Αναθέτουσα Αρχή; Θα το αποτολμήσω, σίγουρα κανείς. Ποιος προσέφυγε στο Συμβούλιο Επικρατείας και κατάφερε να αλλάξει την ανάθεση; Κανείς.

Κι ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους : Ποιος αγνοεί ότι μια βδομάδα μετά την δημοσίευση της προκήρυξης η πιάτσα ξέρει ποιος θα πάρει τη μελέτη; Ποιος έχει αμφιβολίες ότι η Αναθέτουσα Αρχή επιβάλλει τον εκλεκτό της; Ποιος ενοχλείται από την συναλλαγή; Ποιος δεν ψάχνει την ευκαιρία να κάνει ο ίδιος αυτά που σε άλλη περίπτωση υφίσταται και καταγγέλλει;

Ο κ. Χασάπης, Νομικός Σύμβουλος του ΤΕΕ, μίλησε για το ότι μπορούμε να φτιάξουμε ένα λιτό νομοσχέδιο για απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου Θα σας εκθέσω τις απόψεις μου επί της αρχής αυτού του νομοσχεδίου. Παρακαλώ να αποφύγετε να εστιάσετε σε εκ πρώτης όψεως δυσχέρειες. Τις λεπτομέρειες θα τις βρούμε. Ας εστιάσουμε πρώτα στις γενικές σκέψεις.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη απαιτείται να δούμε θαρραλέα, απροκατάληπτα, χωρίς προσκολλήσεις στο παρελθόν και μικροπρεπείς υπολογισμούς τα εξής τρία θέματα :

  1. Τι μελέτες θέλουμε.
  2. Πως θα περιορίσουμε τον δόλο.
  3. Πως θα εξασφαλίσουμε ανταγωνισμό σε τεχνικά πλαίσια.

Εξηγούμαι:

Τι μελέτες θέλουμε;

Θέλουμε κουτιά με τίτλο, προϋπολογισμό, τις περιβαλλοντικές κ.λ.π. άδειες και μερικές ακόμη λεπτομέρειες κατά περίπτωση; Θέλουμε μελέτες ή μήπως άδειες χρηματοδότησης και δημοπράτησης; Θέλουμε μελέτες προκαταβολικά χαρακτηρισμένες ως ανεφάρμοστες από Υπηρεσίες κατασκευής και εργολάβους; Θέλουμε μελέτες που μόνο τυπικά εφαρμόζονται; Θέλουμε μελέτες που συγχωρούν και συντηρούν την προχειρότητα προγραμματισμού, την τσόντα, το μπάλωμα – τι άλλο είναι οι απ’ ευθείας αναθέσεις επειγουσών μελετών; Ή ακόμα θέλουμε μελέτες που συνιστούν παραπομπή στις καλένδες;

Η ευκαιρία είναι, κατά τη γνώμη μου, να αποφασίσουμε να σοβαρευτούμε! Να κάνουμε ό,τι είναι αναγκαίο για να διασφαλίσουμε ότι οι μελέτες γίνονται για να αντιμετωπίσουν με πληρότητα και αρτιότητα το έργο, από το σχεδιασμό μέχρι την εφαρμογή.

Αν οι μελετητές έχουμε συνηθίσει να κάνουμε «ασκήσεις επί χάρτου» ας μας στριμώξουν. Ας μας βάλουν να έχουμε πραγματική ευθύνη για την εφαρμοσιμότητα της μελέτης, ας μας δώσουν ουσιαστικές ευθύνες στην κατασκευή, ας μας βάλουν να βεβαιώνουμε στο τέλος ότι το έργο κατασκευάσθηκε σύμφωνα με τη μελέτη και τις εγκεκριμένες τυχόν τροποποιήσεις της.

Αν κάποιοι έχουν αμφιβολίες για το αν οι μελετητές μπορούν να ανταποκριθούν σε πιο υπεύθυνο ρόλο ας λάβουν υπ’ όψιν τους ότι μερικά από τα καλύτερα μελετητικά γραφεία έχουν εγκαταλείψει τις αναθέσεις του Ν.3316 και έχουν πελάτες μόνο αξιόπιστες εργοληπτικές επιχειρήσεις ή έχουν στραφεί στο εξωτερικό. Ας μπουν σωστοί κανόνες και η αγορά θα προσαρμοσθεί ταχύτατα.

Αν, πάλι, διαπιστώνουμε ότι οι εργολήπτες ξέρουν καλύτερα τα θέματα εφαρμοσιμότητας της μελέτης ας τους βάλουμε να ελέγχουν την μελέτη πριν τη δημοπρασία ή έστω πριν την υπογραφή σύμβασης. Είμαι βέβαιος ότι αν θέλουμε να βρούμε τρόπο να μην έχει περιθώριο ο εργολάβος να ανατρέψει τη μελέτη, μπορούμε να το πετύχουμε. Χωρίς μάλιστα βλάβη του έργου.

Αν, πάλι, διαπιστώνουμε ότι κάποιες Υπηρεσίες, π.χ. Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού, δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν μελέτες, ας μεταφερθεί η αρμοδιότητα σε Υπηρεσίες μελετών των Περιφερειών. Υπάρχει σχετική πρόταση.

Αν δεν θέλουμε ή αν αρνούμαστε να αλλάξουμε δραστικά την κατάσταση σε αυτό το κεφαλαιώδους σημασίας θέμα είναι περιττό να συζητάμε για τα παρακάτω (θεσμικά πλαίσια, αξιοκρατικές αναθέσεις, τεχνικό ανταγωνισμό κ.λ.π.). Αν το σύστημα πρόκειται να περιλαμβάνει μελέτες διακόσμησης της εργολαβίας, ας το αφήσουμε. Αν το τελικό ζητούμενο είναι σάπιο, σάπιο θα είναι και το κύκλωμα που το παράγει.

Για τους συναδέλφους που το σκέφτονται καλοπροαίρετα και θέλουν να διεκδικήσουμε ένα τέτοιο ρόλο για τις μελέτες, θα ήθελα να καταθέσω το απόφθεγμα ενός από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας, του τύραννου της ιδιαίτερης πατρίδας μου Περίανδρου : «Μελέτη το παν».

Αυτή η φράση στέκει 26 αιώνες. Προτείνω να την βάλουμε στο λογότυπο του ΤΕΕ. Γιατί όχι;

Πάμε στο δεύτερο : Πως θα περιορίσουμε το δόλο;

Αναφέρομαι ειδικά στις διαδικασίες ανάθεσης. Αποτελούν, κατά κάποια έννοια, πράξεις απονομής δικαιοσύνης. Θα επικαλεσθώ και πάλι ένα απόφθεγμα αρχαίου σοφού, του Αριστοτέλη. Έλεγε ευθέως το εξής : «Η απονομή δικαιοσύνης είναι πάντοτε αποτέλεσμα αγαθής προαίρεσης». Και βέβαια το αντίθετο λέγεται δόλος.

Το τι, κατά τη γνώμη μου, συμβαίνει σήμερα το περιέγραψα προηγουμένως. Συστηματικά κατευθυνόμενες αποφάσεις. Διακοσμητικές και αναποτελεσματικές διαδικασίες ελέγχου (ενστάσεις, προσφυγές κ.λ.π.). Χαρτοβασίλειο. Προσχήματα. Φύλλα συκής. Όλοι τα ξέρουμε, αλλά δεν έχουμε αποδείξεις, τιμολόγια, υπεύθυνο. Ξέρουμε, όμως, την ύπαρξη προθέσεων, ξέρουμε την ύπαρξη δόλου – απλώς δεν είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε το ποινικό αδίκημα γιατί είναι καλά προστατευμένο.

Ακούω συναδέλφους να ψάχνουν για λεπτομέρειες στις βαθμολογίες, για γνωμοδοτικές επιτροπές ενστάσεων και άλλα μάταια. Έχει αποδειχθεί ιστορικά στη χώρα μας ότι οι απλά δυσκολότερες διατάξεις δυσκολεύουν μόνο την κομπίνα, η κομπιναδόροι προσαρμόζονται ταχύτατα και απλώς ακριβαίνει το λάδι.

Στο σημείο αυτό χρειαζόμαστε πραγματικά τομές. Δεν πρέπει να περιορισθούμε σε μικροτροποποιήσεις και ευχολόγια. Δεν είναι εύκολο ούτε να καταλάβουμε «σε τι λούκι έχουμε μπει» ούτε να αποφασίσουμε να αλλάξουμε τα «κακώς κείμενα». Χθες επισημάνθηκε από υπεύθυνα χείλη η «αδράνεια του συστήματος».

Το πρώτο πράγμα, κατά τη γνώμη μου, που πρέπει να κάνουμε για να περιορίσουμε το δόλο είναι να καθορίσουμε υπεύθυνους, να μοιράσουμε ευθύνες. Δεν χρειάζεται επιτροπή διαγωνισμού και διάχυση ευθυνών σε συλλογικά όργανα δηλ. ανευθυνότητα.  Ένας υπεύθυνος για την διεξαγωγή του διαγωνισμού, προτείνω να τον βαφτίσουμε «εισηγητή», με ονοματεπώνυμο, υπογραφή και θεωρούμενο ως καλοπροαίρετο μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου. Αν χρειάζεται βοηθούς π.χ. άλλων ειδικοτήτων να τους έχει. Ας μαζέψει εισηγήσεις από ειδικούς, επίσης με ονοματεπώνυμο, υπογραφή και καλή προαίρεση.

Ο εκπρόσωπος του ΤΕΕ, ανεξάρτητο όργανο, να είναι υπεύθυνος για την παρακολούθηση της τήρησης των κανόνων του διαγωνισμού. Όχι να ψηφίζει ο συν. Δρακάκης αν ο φιόγκος του συν. Αλαβάνου είναι έγκυρος. «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται». Κατά μείζονα λόγο και ο ίδιος ο Καίσαρας.

Επανέρχομαι : Υποδείξεις του εκπροσώπου του ΤΕΕ δια ζώσης και αν χρειαστεί γραπτές παρατηρήσεις στο πρακτικό. Όχι να καπελώνεται η φωνή του από την υπηρεσιακή πλειοψηφία ή/καιι να κρύβεται πίσω της. Να ξέρει καλά ο εισηγητής ότι δεν πνίγει τη γνώμη του ΤΕΕ με μια ψηφοφορία. Ούτε να υποβιβάζεται η γνώμη του εκπροσώπου σε απλή καταγραφή της άποψης της μειοψηφίας. Ας πάρει ο εισηγητής θέση κόντρα στη γνώμη του ΤΕΕ και ας αναλάβει τις ευθύνες του. Το ίδιο και η Αναθέτουσα Αρχή.

Δεύτερο : Σοβαρή αμοιβή στον εισηγητή και στον εκπρόσωπο του ΤΕΕ. Άμα θέλουμε να κάνουν σοβαρή δουλειά, να αμειφθούν. Όχι επινοήσεις του τύπου «απασχόληση εκτός ωραρίου». Όχι μεροκάματα. Επιδόματα ευθύνης.

Τρίτο : Διαφάνεια, ζωντανός διάλογος, να δούμε τα πρόσωπα, να κοιταχτούμε στα μάτια. Αυτή τη στιγμή υποψήφιοι και επιτροπή επικοινωνούν δι’ αλληλογραφίας. Αναχρονισμός, απάνθρωπη κατάσταση, κάλυψη του δόλου πίσω από χαρτιά.

Τέταρτο : Λιτότητα στα δικαιολογητικά συμμετοχής. Έμφαση στην φερεγγυότητα της μελετητικής επιχείρησης. Στο παρελθόν της. Στα δημοσιευμένα στο internet στοιχεία, αν χρειάζεται. Συνοπτικός έλεγχος δικαιολογητικών συμμετοχής, τα ελάχιστα δυνατά χαρτιά. Επιείκεια, αν λείπει ένα χαρτί ας το φέρουν συμπληρωματικά. Ας αποκλειστούν μόνο αυτοί που επέδειξαν προχειρότητα. Ας διακρίνουμε, επί τέλους, το ουσιώδες από το επουσιώδες.

Πέμπτο : Ας εγκαταλείψουμε τα παραθυράκια. Δεν έχουν νόημα, εν γένει, οι ομάδες μελέτης, τα οργανογράμματα, οι γενικές μεθοδολογίες και τα συναφή. Ατέλειωτο χαρτοβασίλειο που ουδέποτε διαβάζει η επιτροπή. Μια μελετητική επιχείρηση με υπόσταση είναι βέβαιο ότι είναι σε θέση να ανταποκριθεί στη συγκρότηση ομάδας μελέτης. Ο καθορισμός της ομάδας μελέτης ως κριτήριου  ανάθεσης είναι, κατά τη γνώμη μου, βασικό πάτημα αυθαιρεσίας. Και μου φαίνεται ότι έχουμε αποδεχθεί μια νομική ακροβασία, ως προς την συμβατότητα με την Κοινοτική Οδηγία. Αν σε κάποια περίπτωση απαιτείται κάτι ειδικό ας μπει στα κριτήρια επιλογής στην ειδική επαγγελματική ικανότητα.

Έκτο : Έμφαση στις τεχνικές προσφορές που θα αφορούν ό,τι έχει να πει ο υποψήφιος για τη συγκεκριμένη μελέτη. Θα επανέλθουμε παρακάτω.

Έβδομο : Δημόσια παρουσίαση των τεχνικών προσφορών και των θέσεων του εισηγητή και του εκπροσώπου του ΤΕΕ σε συνεδρίαση του οργάνου της Αναθέτουσας Αρχής (Δημοτικό, Νομαρχιακό, Περιφερειακό, Διοικητικό Συμβούλιο κ.λ.π.). Ζωντανός διάλογος. Συντεταγμένη και ανοικτή δημοκρατική διαδικασία. Αντιπαράθεση με τεχνικούς όρους, όχι με χαρακτηρισμούς, Τι άλλο είναι η διαφάνεια;

Όγδοο : Καμία διαδικασία ενστάσεων. Απλός, ανθρώπινος και κατά πρόσωπο διάλογος. Ο διάλογος εξαντλεί τις δυνατότητες αξιολόγησης των τεχνικών προτάσεων, στην οποία αξιολόγηση – θυμίζω – δεν υπεισέρχονται τα Πολιτικά Δικαστήρια. Η διαδικασία προχωράει γρήγορα και όποιος έχει κότσια και σοβαρά επιχειρήματα ας πάει στα δικαστήρια. Αν μπορεί να αποδοθεί δόλος, που είναι κάτι εξαιρετικά σοβαρότερο από μια ένσταση, προσφυγή ή αίτηση ακύρωσης, ο καθένας παίρνει τις ευθύνες του. Και ο καταγγελλόμενος και  ο καταγγέλλων. Όχι ενστάσεις κ.λ.π. για εκτόνωση του αδικούμενου. Στάχτη στα μάτια.

Ένατο : Δημοκρατικός έλεγχος. Το συλλογικό όργανο της Αναθέτουσας Αρχής εγκρίνει ή απορρίπτει το πρακτικό του εισηγητή. Αν το απορρίψει ορίζει άμεσα άλλον εισηγητή που επαναξιολογεί τις τεχνικές προσφορές. Όχι εξουσίες εκβιασμού.

Δέκατο : Fair play!

Καταλήγω στο τρίτο και κύριο θέμα μου. Πως θα εξασφαλίσουμε ανταγωνισμό σε τεχνικά πλαίσια;

Αν, συνάδελφοι, θέλουμε στα αλήθεια αφ’ ενός ένα σύστημα που παράγει και σέβεται την άρτια μελέτη και αφ’ ετέρου αξιοκρατικές κατά το δυνατόν αναθέσεις, δεν μπορεί παρά να εστιάσουμε στις τεχνικές προτάσεις των υποψηφίων. Σε ό,τι συγκεκριμένο έχουν να πουν για τη συγκεκριμένη μελέτη και το συγκεκριμένο έργο. Αυτό ακριβώς αναφέρει η Κοινοτική Οδηγία στα κριτήρια ανάθεσης. Όχι γενικότητες. Όχι αντιγραφή του φακέλου του έργου. Ό,τι ακριβώς προδιαγράφει η υφιστάμενη Υπουργική Απόφαση.

Ο εισηγητής συγκεντρώνει, αξιολογεί, συμπυκνώνει και κωδικοποιεί τις τεχνικές προτάσεις των υποψηφίων. Κάνει αυτοψία. Διαμορφώνει τεχνική άποψη. Διαμορφώνει κατάλογο αποδεκτών – κατά την άποψή του φυσικά – τεχνικών προτάσεων. Σχολιάζει τις αναφορές ή μη  κάθε υποψηφίου σε σχέση με τον κατάλογο αποδεκτών τεχνικών προτάσεων. Απορρίπτει ρητώς και με τεχνική αιτιολόγηση τις προτάσεις που δεν αποδέχεται. Βαθμολογεί. Γνωμοδοτεί ως προς το αν οι τεχνικές προσφορές είναι επαρκείς – όπως έμμεσα επιτάσσει το άρθρο 10 του Νόμου – και αν υπήρξε ουσιαστικός τεχνικός ανταγωνισμός.

Και κάτι ειδικό αλλά, κατά τη γνώμη μου πάντα,  σημαντικό. Από πού και ως πού έχουμε τόσο λίγες αναθέσεις με το άρθρο 6; Ακούστηκαν ποσοστά της τάξης του 5%. Τι γνωματεύουν τέλος πάντων τα τεχνικά συμβούλια; Τι λένε οι εκπρόσωποι του ΤΕΕ σε αυτά; Λύθηκαν ξαφνικά τα προβλήματα σχεδιασμού των έργων ή επισπεύδουμε άρον – άρον τις διαδικασίες; Ας επιταχύνουμε τις διαδικασίες, αλλά όχι εις βάρος της ποιότητας.

Οι μακροχρόνιες καθυστερήσεις στις αναθέσεις οφείλονται στο μαγείρεμα και τις ανούσιες αντεγκλήσεις κατά κύριο λόγο και κατά δεύτερο στο ότι έχουμε θεσμοθετήσει δυσκίνητες και ανεύθυνες επιτροπές αντί για ευέλικτους και υπεύθυνους εισηγητές. Αυτή είναι η αλήθεια, όλοι την γνωρίζουμε.

Ένας εισηγητής πόσο χρόνο θέλει να διαβάσει και να αξιολογήσει με προδιαγεγραμμένο τρόπο 5 – 10 συνοπτικές τεχνικές προσφορές – αναφέρομαι στη διαδικασία του άρθρου 7; Ένα μήνα; Δύο μήνες, έστω;  Ας του δώσουμε την προθεσμία που θέλει. Ακολουθεί σε προκαθορισμένη ημερομηνία 2 – 3 ώρες συνεδρίαση του συλλογικού οργάνου της Αναθέτουσας Αρχής, έγκριση της τεχνικής βαθμολογίας, άνοιγμα οικονομικών προσφορών (αν προβλέπονται)  και απόφαση ανάθεσης. Αυθημερόν.

Αντί για τη μακρόσυρτη και στρεβλωτική διαδικασία του άρθρου 6, που χρειάζεται πολλή φαντασία να την θεωρήσει κανείς «ανταγωνιστικό διάλογο» (ακούστηκε και αυτό), ας κάνουμε διαγωνισμούς μελετών. Και ο ανάδοχος να μείνει στο έργο μέχρι την αποπεράτωσή του. Πόσο χρόνο θα πάρει, με τέτοια νοοτροπία, μια διαδικασία με προκαταρκτικές μελέτες; Νομίζω πολύ λίγο. Σίγουρα θα αξίζει τον κόπο για όλους!

Η ανάθεση μελέτης με αξιοκρατική διαδικασία αξιολόγησης προκαταρκτικών μελετών, σε συνθήκες διαφάνειας και διαλόγου, είναι η καλύτερη δυνατή διασφάλιση και του ορθολογικού σχεδιασμού και του υγιούς ανταγωνισμού.

Με τέτοια νοοτροπία μπορούμε, σαν ευνομούμενη πολιτεία καλοπροαίρετων πολιτών, να καταργήσουμε τον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου και να επανέλθουμε στον κατασταλτικό, χωρίς χρονοτριβές στην εξέλιξη της μελέτης. Δεν είναι «κολλημένοι» οι δικαστές, εμείς «στραβά αρμενίζουμε»!

Είπαμε : Fair play! Θέλετε μετάφραση; «Μεταξύ κατεργαραίων ειλικρίνεια»!

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Θέλετε να το πούμε «αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές», θέλετε να το πούμε «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», θέλετε να το πούμε «προοδευτικό εκδημοκρατισμό»; Σημασία έχει ότι σε τελική ανάλυση συμφωνούμε για την ανάγκη αξιοποίησης της ιστορικής ευκαιρίας για τομές.

ΟΧΙ στη συναλλαγή, ΝΑΙ στην τεχνική άμιλλα!

Στο χέρι μας είναι να κουνηθούμε από το τέλμα προς την πρόοδο! Χρειάζεται θάρρος για υπέρβαση. Το έχουμε;

Ίσως, αν διαπιστώνουμε ότι είναι εφικτό ένα αξιοκρατικό και δημοκρατικό θεσμικό πλαίσιο, που «να πιάνει και ποντίκια», να βρούμε λίγο παραπάνω θάρρος.

 

Σας ευχαριστώ.

 

Κώστας Τζαναβάρας

ktzan@tee.gr


Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις