Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Καλλικράτης ή gerrymandering;
715 αναγνώστες

ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΠΡΩΙΝΗ" ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ (2.4.10)

«Τα σκληρά λόγια και οι φτωχές σκέψεις δεν διευθετούν την προστριβή»

Κινέζικη σοφία ~ ΙΙ, εκδόσεις Οδυσσέας

 

Κ. Διευθυντή,

Αναρωτιέμαι αν στην τρέχουσα προστριβή εμπλέκονται μόνο οι άμεσα ενδιαφερόμενοι ή μήπως μου λείπει ενημέρωση. Και όταν λέω «άμεσα ενδιαφερόμενοι» εννοώ όσους αισθάνονται εν δυνάμει υποψήφιοι Δήμαρχοι.

Οι περιορίζοντες τις φιλοδοξίες τους σε θέσεις Δημοτικών Συμβούλων, μάλλον, δεν πολυσκοτίζονται. Συμμετέχουν βεβαίως στις συζητήσεις, αλλά «δεν το κάνουν και θέμα». Σε κάποιο Συμβούλιο θα χωρέσουν με τα κουκιά που διαθέτουν. Ή, για να μην τους αδικούμε, «όπου με καλέσει η πατρίδα».

Δεν έχει πάρει το μάτι μου, όσο παρακολουθώ τον τοπικό τύπο, κανένα άλλο (Επιμελητήρια, Συλλόγους, πολίτες κ.λ.π.) να λέει μια γνώμη για τους νέους Δήμους. Παρακαλώ διορθώστε με, αν κάνω λάθος, συνεκτιμώντας ότι «οι εξαιρέσεις τονίζουν τον κανόνα».

Αντιθέτως, πήρε το μάτι μου, στο φύλλο της εφημερίδας σας της 1.4.10, σκληρά λόγια. Και πολλές φορές πήρε το μάτι μου φτωχές σκέψεις. Κατά τη γνώμη μου.

Επιτρέψτε μου να πάρω το λόγο ως :

1.         Πολίτης και πατέρας τριών παιδιών.

2.         Γνώστης της αυτοδιοίκησης, με την ιδιότητα του παρόχου υπηρεσιών επί θεμάτων δημοσίων έργων.

3.         Γνώστης του άγνωστου όρου του τίτλου, από την εποχή της διπλωματικής μου στο Ε.Μ.Π.

Ως πολίτης, περιμένω και επιδιώκω να δω επί τέλους μια Τοπική Αυτοδιοίκηση πάνω από μικροσυμφέροντα, προσωπικά ή τοπικά, και μπροστά – μπροστά στον αγώνα για μια Ελλάδα που να έχουμε το θάρρος κάποια στιγμή να πούμε στα παιδιά μας «πάρτε τη». Το «κάντε τη καλύτερη» δεν θα χρειάζεται να το πούμε, θα έχει χαραχθεί λίγο ακόμα στα γονίδιά τους.

Ως μελετητής, γνωρίζω αφ’ ενός τι σημαίνει να κάνουν επί 30 χρόνια οι συμπατριώτες σου το λάθος να σε βγάζουν Δήμαρχο και τι σημαίνει αυτό το λάθος στα μάτια αυτών που δεν έχουν παρασύρει τους συμπατριώτες τους σε αντίστοιχα λάθη.

Αφ’ ετέρου, γνωρίζω ότι οι Δήμοι δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ μικροί, ούτε πολύ μεγάλοι. Οι μικροί είναι αδύναμοι, οι μεγάλοι απρόσωποι.

Ως φοιτητής, ασχολήθηκα στη διπλωματική μου εργασία με το θέμα της περιφερειοποίησης (regionalization). Ανατρέχοντας στη διεθνή βιβλιογραφία έμαθα ότι τότε (1982) κυκλοφορούσαν δυο λογικές, χωρίς να έρχονται σε σύγκρουση. Απλά συμπλήρωναν η μια την άλλη, συγκρούονταν εποικοδομητικά, εφ’ όσον ήθελε κανείς να προσεγγίσει ορθολογικά τη λύση στο εκάστοτε ειδικό πρόβλημα.

Για όσους έχουν το θάρρος να παραδεχθούν – μπροστά στον καθρέφτη τους – ότι δεν έχουν αγαθές προθέσεις, η βιβλιογραφία είχε από τότε προχωρήσει σε υψηλό βαθμό : gerrymandering. «Εκλογομαγείρεμα» σε ελεύθερη Ελληνική μετάφραση. Οι Αμερικανοί, με το πλειοψηφικό σύστημα σε όλα τα επίπεδα, είχαν μελετήσει και εφαρμόσει κατά κόρον και χωρίς καμία αναστολή, συστήματα με τον εξής ευγενικό στόχο :

«Πώς θα χωρίσω την περιοχή μου, όπου έχω συνολική μειοψηφία σε ψήφους, σε περιφέρειες που θα μου δώσουν πλειοψηφία σε εκλέκτορες»!  Χωρίζεις, με τις πιο απίθανες επινοήσεις, την περιοχή σε 7 περιφέρειες που θα κερδίσεις και 3 περιφέρειες που θα χάσεις.

Ιδού η λύση για τους ενδιαφερόμενους!

Η ορθολογική προσέγγιση, που προανέφερα, έθετε δυο αντικρουόμενα κριτήρια προς ειδική αξιολόγηση, εν όψει αποφάσεων περιφερειοποίησης :

-            Κεντρικές περιφέρειες, δηλ. περιφέρειες που αφορούν κύκλο επιρροής κάποιου κέντρου, π.χ. πόλη. Και η περιφέρεια είχε μέγεθος ανάλογο του μεγέθους του αντίστοιχου κέντρου.

-            Ομοιογενείς περιφέρειες, δηλ. περιφέρειες που οι επί μέρους περιοχές παρουσιάζουν παρεμφερή χαρακτηριστικά, ως προς ένα επιλεγμένο πακέτο κριτηρίων. Η διπλωματική μου αφορούσε «μοντέλο περιφερειοποίησης με κριτήρια ομοιογένειας».

Είναι προφανές ότι η κεντρική περιφέρεια δεν είναι ομοιογενής. Αλλιώς δεν θα είχε κέντρο.

Είναι, επίσης, προφανές ότι η πραγματικότητα είναι πάντα κάπου στη μέση.

Επομένως, εν όψει Καλλικράτη, απαιτείται – κατά τη γνώμη μου – να αποφασίσουμε πρώτον αν έχουμε αγαθές προθέσεις και δεύτερον – αν ναι στο προηγούμενο – να βάλουμε κάτω στοιχεία, επιχειρήματα και εναλλακτικές λύσεις.

Σε αυτή την περίπτωση, οι ορθολογικές αποφάσεις θα προκύψουν αβίαστα.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.

 


Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις