Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


ΛΗΜΜΑ 4 : Τι κάνουμε «Για τα παιδιά»
663 αναγνώστες
Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010
08:56

 

Βρέθηκα εντελώς τυχαία – έτσι νομίζω, δεν παίρνω όρκο – στο Σύνταγμα στην εκδήλωση «Για τα παιδιά» στην αίθουσα στο μετρό.

Να τραπεζάκια, να χορηγοί, να φυλλάδια, να τιμοκατάλογοι. Ό,τι ποθεί η ψυχή σου.

 

Πήγα σε ένα τραπεζάκι, ρώτησα την κοπέλα τι να αγοράσω για τη συμβία μου (είχε κάτι μπιζουδάκια), αρνήθηκε ευγενικά και προχώρησα στο προκείμενο.

«Όταν λέτε ότι είσαστε «φίλοι του παιδιού» - έτσι έγραφε στο τραπεζάκι – τι εννοείτε;» την ρώτησα.

Άρχισε να μου λέει «κάνουμε τούτο, κάνουμε εκείνο» και να και ο τιμοκατάλογος για το πόσα θα δώσετε αν θέλετε να δωρίσετε μία εξέταση αίματος π.χ. για ένα παιδάκι.

Δεν πρόσθεσε ότι  «θα διαλέξετε εσείς σε ποιο εργαστήριο θα γίνει η εξέταση αίματος». Προφανώς είχαν διαλέξει αντί για μένα που θα έδινα τα ωραία μου λεφτά.

Παρακάτω, βέβαια, είχε και κάτι πολύ πιο ακριβές εξετάσεις, όπου επίσης δεν προσφερόταν η αντίστοιχη επιλογή.

 

Αν, φίλε, νομίζεις ότι προτίθεμαι να καταγγείλω κυκλώματα κ.τ.τ. γύρνα σελίδα στον browser σου. Δεν είναι αυτό το θέμα μου, παρ’ ότι θα μπορούσε.

 

Το πρώτο που με απασχολεί είναι η απάντηση της κοπέλας στην ερώτησή μου. Όχι βέβαια αυτήν για τα μπιζού.

Αν μου είχε απαντήσει «τα αγαπάμε», ξερά και σκέτα, θα της απαντούσα «πόσο κάνει ό,τι έχετε στο τραπέζι, εφ’ όσον δέχεσθε πιστωτικές κάρτες – γιατί δεν έχω μία;».

Φυσικά θα την κοιτούσα στα μάτια για να βεβαιωθώ ότι το εννοούσε. Χώρια που θα ήμουν ήδη βέβαιος από την αυθόρμητη απάντησή της.

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ !

 

Εδώ «τα παίρνω»!

Όποιος θέλει να κάνει αγαθοεργίες γενικής φύσεως, ας κάνει ό,τι θέλει, ας κάνει όσες δημόσιες σχέσεις θέλει, ας στήσει όσα νόμιμα κυκλώματα θέλει, ας κάνει ό,τι τον φωτίσει ο θεός και η κούτρα του.

Αλλά, όχι «Για τα παιδιά» με αυτό τον τρόπο.

 

«Για τα παιδιά»

1.         Στηρίζουμε τον πατέρα και τη μάνα τους, ή τον παππού τους, αν αυτός έχει αναλάβει αναγκαστικά τη φροντίδα τους.

2.         Κάνουμε το ως άνω 1 χωρίς να πάρουν χαμπάρι τίποτα τα παιδιά. Γιατί αν πάρουν χαμπάρι δεν θα νοιώσουν ποτέ ασφάλεια από την απαραίτητη προέλευση.

3.         Αν μας «βγαίνει» παίρνουμε ένα φακελάκι, βάζουμε «ό,τι έχουμε ευχαρίστηση» μέσα και το ρίχνουμε κάτω από την πόρτα. Ανώνυμο. Να γράφει μόνο «Για τα παιδιά». Και νύχτα να μην μας δει ούτε η γειτονιά.

4.         Αν δούμε ότι πιάνει τόπο και έχουμε κι άλλα διαθέσιμα, το ξανακάνουμε.

5.         Βρίσκουμε μια δουλειά στον ως άνω 1, αν κρίνουμε ότι είναι σε οριστική αδυναμία να βρει μόνος του. Και τον στέλνουμε από εκεί που ήλθε, αν τα λεφτά που βγάζει εξ αιτίας μας δεν πάνε «Για τα παιδιά».

6.         Στην άσχημη εκδοχή της προηγουμένης παραγράφου, φροντίζουμε να τον απομακρύνουμε οριστικά από τα παιδιά και βρίσκουμε άλλον στη θέση του.

7.         Είναι πολύ βαρύ αυτό που θέλω να προσθέσω. Επιφυλάσσομαι.

 

Υποστηρίζω ότι είμαι πιο σωστός από όλους εκείνους που ήσαν στο Σύνταγμα. Είτε μέσα, είτε έξω από τα τραπεζάκια.

Δεν κάνω λάθος, αλλά θα το ευχόμουνα!

 

Σίγουρα, όμως, αν γίνεται όπως το λέω, θα μένουν πιο πολλά «Για τα παιδιά».

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
4 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις