Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Λίγο το έχεις για αρχή ;
646 αναγνώστες
Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010
15:36

 "Στη σάρκα της δημοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

http://troktiko.blogspot.com/2010/05/blog-post_2696.html

Ανάθεμα και κατάρα στους κλέφτες του δημόσιου βίου...κρεμάλα στους πολιτικούς.... να πάνε φυλακή τα λαμόγια...κάθαρση τώρα” ... είναι μερικές απ τις κραυγές των αγανακτισμένων ελλήνων για την κρίση . Κρίση που δείχνει αξεπέραστη, όσα δις. ευρώ και να μας δανείσουν.. κρίση που δεν είναι μόνο λογιστική, κρίση που δεν αποτυπώνεται μόνο σε οικονομικά μεγέθη, αλλά είναι κρίση βαθύτατη και ριζωμένη πια στις ζωές όλων μας. Είναι κρίση αξιών, νοοτροπίας και ήθους.

Είμαι ένας πολίτης που ζω και εργάζομαι στη χώρα αυτή και θεωρώ τον εαυτό μου μοναδικό και αναντικατάστατο, σπάνιο είδος της ανθρώπινης αλυσίδας, που όλοι πρέπει να φροντίζουν για μένα, γιατί ...έχουμε δημοκρατία. Γείτονα, συμπολίτη, συνάνθρωπε μπορεί να μην καταχράστηκα δημόσιο χρήμα, μπορεί να μην έγινα πολιτικός, μπορεί να μην έχτισα βίλες, μπορεί να μην έκανα χλιδάτους γάμους στο εξωτερικό, μπορεί να μη μπήκα σε κότερο ποτέ μου, αλλά σε έκλεψα και εγώ, και θα σε κλέβω συνεχεία και καθημερινά, γιατί είμαι συμφεροντολόγος, ατομιστής, νάρκισσος, ασυνεπής, που δεν ξέρω τι θα πει αυτοκριτική και πάντα μου φταινε οι άλλοι .

Σου ‘κλεψα την ησυχία σου όταν για να επιδειχτώ στη γειτονία, πέρασα απ το σπίτι σου με διαπασών τη μουσική και την εξάτμιση να μουγκρίζει.

Σου ‘κλεψα την γαληνή σου, όταν προσπάθησες να περάσεις τη διάβαση πεζών και εγώ έστεκα αγέρωχος με το 36 άτοκες δόσεις αυτοκίνητό μου πάνω της.

Σου ‘κλεψα τη θέση πάρκινγκ βάζοντας οριζόντια τη μηχανή μου, γιατί στη γειτονιά υπάρχω μόνο εγώ και η γυναίκα μου πρέπει να παρκάρει χωρίς να δυσκολευτεί όταν έρθει απ τη δουλειά.

Σου ‘κλεψα τη ουρά στο σούπερ μάρκετ, γιατί βιαζόμουν.

Σου ζήτησα 120 ευρώ για να σου βάλω ένα αιρ κοντίσιον, χωρίς να σου κόψω απόδειξη.

Σου πήρα 100 ευρώ την ημέρα για ένα δωμάτιο το χειμώνα σε χωριό της ελληνικής υπαίθρου, γιατί μια καντηλήθρα στην παρουσίασα για τζάκι.

Μου πλήρωσες 4 ευρώ τον καφέ και 6 ευρώ τη χωριάτικη και 10 ευρώ το ποτό, γιατί όλοι τόσο τα έχουν.

Εκμεταλλεύτηκα την πετρελαϊκή κρίση και χωρίς καθυστέρηση σου ανέβασα την τιμή στα καύσιμα αισχροκερδώντας εις βάρος σου, ενώ ξέχασα να τις κατεβάσω όταν πέρασε η κρίση.

Σου στέρησα τα δελτία κοινωνικού τουρισμού, γιατί μπορώ να αποκρύπτω εισοδήματα και να εμφανίζομαι σαν δικαιούχος.

Πήρα επιδόματα και επιδοτήσεις με πλασματικά στοιχεία και τώρα φωνάζω να φέρουν πίσω τα κλεμμένα

Σήκωσα κομματικές σημαίες, ένιωθα δέος όταν με κέρναγε και με χαιρετούσε ο βουλευτής στο καφενείο, ψήφιζα για ιδιοτελείς σκοπούς, ξερογλειφόμουν στα πολιτικά γραφεία για να έχω έναν άνθρωπο για τις δουλειές μου και τώρα απαιτώ να παει φυλακή.

Έδωσα φακελάκι σε γιατρό για να σε παρακάμψω στη λίστα και να σωθώ εις βάρος σου.

Λάδωσα το μηχανικό της πολεοδομίας να κάνει τα στραβά μάτια μέχρι να σηκώσω το αυθαίρετο σε δασική έκταση και μετά πήγα στο σύνταγμα σε καντηλοφορία να κλάψω για τα δάση που κάηκαν.

Έψαξα και βρήκα γνωστό στην εφορία να γλιτώσω το πρόστιμο που μου επιβλήθηκε για φορολογικές παραβάσεις και μετά παραπονέθηκα για τη διαπλοκή.

Προειδοποίησα με φωτεινό σινιάλο παραβάτες οδηγούς για ύπαρξη τροχονομικού μπλόκου και μετά διαμαρτυρήθηκα γιατί η τροχαία δεν τους γράφει.

Πέταξα το άδειο πακέτο τσιγάρων απ το αυτοκίνητο και μετά θύμωσα με την αμέλεια των αρχών να καθαρίσουν τα φρεάτια και να πλημμυρίσει η γειτονιά μου.

Σε εμπόδισα να περπατήσεις ελευθέρα στο πεζοδρόμιο γιατί άφησα το αυτοκίνητο, μιας και πετάχτηκα για δυο λεπτά σε μια δουλειά.

Τα έβαλα με τους αλλοδαπούς που μολύνουν την χώρα μου ενώ τους εκμεταλλεύτηκα για φτηνή και ανασφάλιστη εργασία

Έβγαλα το σκύλο βόλτα δηλώνοντας τη ζωοφιλία μου αλλά ξεχνάω να μαζέψω τα περιττώματά του, υπονομεύοντας την υγειά σου .

Εμπιστεύτηκα τους δημοσιογράφους, τους θεώρησα αυθεντίες, τους άφησα να με καθοδηγήσουν. Με μπέρδεψαν, με αλλοτρίωσαν.

Μου είπανε πως οι γερμανοί συντάκτες του Spiegel είναι ανθέλληνες, ενώ είδα την ίδια μέρα, οπαδούς των δυο μεγάλων ομάδων να μη σέβονται την ανάκρουση του εθνικού ύμνου.

Μου είπανε πως ξένοι ετοιμάζονται να αγοράσουν νησιά μας και είδα έλληνες να καταπατούν την ακτογραμμή, φτιάχνοντας ιδιωτικά λιμάνια και να μου ζητούν χρήματα, ώστε να μου επιτρέψουν το μπάνιο.

Μου είπανε πως τα στάδια των ολυμπιακών αγώνων φτιαχτήκανε για μένα και θα μείνουν σε μένα και είδα να δίνονται στην οικονομική ελίτ και στις αθλητικές εταιρίες.

Μου είπανε πως ο διαγωνισμός τραγουδιού της eurovision είναι εθνική υπόθεση ενώ είδα πως είναι ένας θίασος που τρέφει το life style με χρήματα φορολογουμένων.

Μου είπανε πως η επένδυση του χρηματιστηρίου έχει εγγυημένες αποδόσεις και οι προβλέψεις είναι αισιόδοξες και είδα μια καλοστημένη κομπίνα με την ομηρία χιλιάδων μικροεπενδυτών.

Μου είπανε πως μετά τις κραυγές των ζωντανών συνδέσεων, ύστερα από μεγάλες τραγωδίες και καταστροφές, το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο και ότι θα παρακολουθούν την υπόθεση και είδα να την συγκαλύπτουν και να την ξεχνούν (Σάμινα, σεισμοί, πυρκαγιές, χρηματιστήριο).

Μου είπανε πως οι δημοσιογράφοι είναι οι ελεγκτές της εξουσίας και προστάτες των αδυνάτων και είδα να γίνονται εκδότες, κομιστές και διαπλεκόμενοι με το κεφάλαιο και τη εξουσία.

Μπερδεύομαι ρε γαμώτο, δυσκολεύομαι να καταλάβω. Η σύγχυση μεγάλη...!

Ενώ ήξερα πως τα τανκς που κατέβηκαν στους δρόμους και κατέλυσαν την δημοκρατία αυτό ζημίωσε τη χώρα μου, είδα πως οι αγρότες μπορούν να κλείνουν τους δρόμους, οι λιμενεργάτες τα λιμάνια, γιατί τα αιτήματα των συντεχνιών είναι πιο πάνω απ τα δικά μου δικαιώματα.

Ενώ ήξερα πως η αριστερά είναι προοδευτικό κίνημα, είδα ότι αποτελεί τροχοπέδη σε κάθε μεταρρύθμιση.

Ενώ ήξερα πως η δεξιά είναι πατριωτικό κόμμα, είδα να σαμποτάρει τους θεσμούς και να διαβρώνει τις αξίες και το νόμιμο να γίνεται ηθικό.

Ενώ ήξερα πως σοσιαλισμός είναι αναδιανομή εισοδήματος και κοινωνική δικαιοσύνη, είδα πλουτισμό ημέτερων, σκάνδαλα και κοινωνική ανισότητα.

Ενώ ήξερα πως ο εθνικιστής θεωρεί την πατρίδα του υπεράνω όλων, είδα να φορά τη ναζιστική μπότα και τον αγκυλωτό σταυρό που το 41 εισέβαλε στη πατρίδα του και σκότωσε έλληνες.

Ενώ ήξερα πως ο αναρχικός είναι φορέας επαναστατικών ιδεών και εναντιώνεται στο σύστημα, είδα να πηγαίνει στις καταλήψεις με ταξί, να ντύνεται με γνωστές φίρμες πολυεθνικών και να επικαλείται το ίδιο το σύστημα που θέλει να ανατρέψει.

Ενώ ήξερα πως ο συνδικαλιστής είναι προαγωγός των δικαιωμάτων των εργαζομένων και άκαμπτος υπερασπιστής, είδα να γίνεται βουλευτής και να διαπλέκεται στα γρανάζια της εργοδοσίας.

Ενώ ήξερα πως τα κόμματα είναι στυλοβάτες της δημοκρατίας, είδα να αυθαιρετούν, να εμφανίζονται σαν συμμορίες και να καπηλεύονται τους θεσμούς.

Και τότε, έχασα τελείως τον έλεγχο..

Ενώ ήξερα πώς είναι να φέρεσαι σαν πολίτης και σαν άνθρωπος, έχοντας υποχρεώσεις και δικαιώματα, προτίμησα να φερθώ σαν καταναλωτής και χουλιγκάνος.

Ενώ οι καλύτεροί μου φίλοι είναι παναθηναϊκοί, πήγα στο Καραϊσκάκη να τους βρίσω τη μάνα και να τους πετάξω φωτοβολίδες, γιατί η χαρά της νίκης είναι μόνο δικό μου προνόμιο.

Ενώ έλεγα πως οι πολιτικοί είναι εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων και υπηρετούν οικονομικούς παράγοντες, με φανατισμό τους υποστήριζα στις εκλογές, δίνοντάς τους μια ακόμη ευκαιρία. Και κάπως έτσι, έφτασα να ζω το ψέμα μου συμπολίτες.

Επιδόθηκα σε ασταμάτητη κατανάλωση, προκειμένου να βρω ταυτότητα

Υποτίμησα τη σημασία της παιδείας και των αξιών και προτίμησα να μιμηθώ το life style της τηλεόρασης.


Ταύτισα την ευτυχία με το τριήμερο στην Αράχοβα και το 4Χ4 τζιπ.

Η αυταπάτη της παντοδυναμίας μου, ενισχύθηκε με την πιστωτική κάρτα.. μπορούσα να αποκτήσω περισσότερα από όσα δικαιούμαι.

Χωρίς εγκράτεια ζήτησα να δανειστώ για να απολαύσω αγαθά που έβλεπα να απολαμβάνουν οι πλούσιοι και ήθελα να τους μοιάσω.

Εγκατέλειψα το χωριό μου για να γίνω υπάλληλος των 700 ευρώ.

Άφησα την ποιότητα ζωής στην ύπαιθρο για να ζήσω σε ένα δυαράκι στη κυψέλη.

Περιφρόνησα τα πανηγύρια στην επαρχία, γιατί στα μπουζούκια πια γίνεται η επίδειξη και το νυφοπάζαρο.

Ένιωθα σπουδαίος αν τη Δευτέρα το πρωί μιλούσα στη δουλειά για το διήμερο που πέρασα στα χιόνια, ή τη κραιπάλη στα μπουζούκια.

Χρεοκόπησα νεοέλληνα...γιατί πια δεν ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος, τι είναι δίκαιο και τι άδικο. ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ.. δε θα λυτρωθώ απ τα spreads ούτε απ τους οίκους αξιολόγησης..

Για να σηκωθώ ξανά χρειάζεται περισυλλογή, συγκέντρωση και αυτοκριτική, χρειάζεται εσωτερική επανάσταση.

Ήρθε ο καιρός να αλλάξω ,γιατί αν δε το κάνω, η νέα γενιά από λαμόγια παραμονεύει να πάρει τη θέση των απερχόμενων και το νέο κύμα σκανδάλων που θα παράξει ξανά το σύστημα θα με βρει πάλι να σκούζω σα βικτοριανή παρθένα ...  ”κλείστε τους όλους φυλακή!!”

Σχόλια

10/05 15:40  oberon
Αν επενδύσει και τον απαραίτητο χρόνο στο σ-ω-σ-τ-ό blog ... μπορεί να βρει ιδέες για την εσωτερική επανάσταση !

Γιατί αλλιώς τον βλέπω σύντομα να δένει μια πέτρα στο λαιμό του και να πηγαίνει κατά Φάληρο !
10/05 15:42  oberon
Ας άρχιζε π.χ. από το "Τί θα γινόταν αν είχαμε μερικές παραιτήσεις για αρχή;"
10/05 15:44  oberon
Για συνέχεια το "Μήπως δεν με καταλαβαίνει κανείς;" για να σκεφθεί αν τον καταλαβαίνω - αν τον ενδιαφέρει φυσικά...

Επίσης "Το πρόβλημα του jerri" θα μπορούσε να συμβάλει στον ως άνω στόχο.
10/05 15:47  oberon
Για τέλος δ-ε-ν προτείνω το γνωστό porn !
Ίσως καλύτερα το "πολλά προβλήματα λιγότερα", που είναι και soft και κατάλληλο για συναισθηματικούς τύπους.
10/05 16:12  Anna
Φίλε μου oberon, διαβάζουμε τις ίδιες πηγές!
Στο προηγούμενο άρθρο μου είχα περιλάβει κι εγώ την δημοσίευση αυτή στο troktiko!
Τα μεγάλα πνεύματα!
10/05 19:44  oberon
Anna,

Δεν διαβάζω την πηγή που λες. Μου το έστειλε ένας φίλος.

Αλήθεια, πώς σου φαίνονται τα σχόλιά μου ;
30/05 19:33  oberon
Πάντα υπάρχει πολύς καιρός, αλλά όχι τόσος πολύς όσο υπήρχε χτες.

(DENNIS H' ORENIES)
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
3 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις