Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Ο πυρήνας του προβλήματος.
757 αναγνώστες
Σάββατο, 29 Μαΐου 2010
00:40

 

Δια ταύτα, λοιπόν.

 

 

Τελείως τυχαία, αλλά απολύτως αναμενόμενα (βεβαίως), είμαστε στο 7ο και τελευταίο άρθρο της σειράς, που κατ’ ουσίαν φιλοδοξεί να απαντήσει στο ερώτημα «τι κάνουμε τώρα;»

 

 

Ανακεφαλαίωση :

 

1.      Άρχισα με το «Του αράπη το παιδί όσο πάει και μαυρίζει ;», όπου – ματαίως – προσπάθησα να αναδείξω το συστηματικό πρόβλημα που έχουμε να αντικρίσουμε κατάματα.

Το κοινό, βεβαίως, προτιμά ενόχους, τιμωρίες, προσωπικές ευθύνες. Άλλων, φυσικά.

ΝΑΙ υπάρχουν, αλλά στο πλαίσιο συστηματικού προβλήματος, ισχυρίσθηκα.

 

2.      Κατόπιν έθεσα το ερώτημα «Δικαιοσύνη ή Νέμεσις ;» ζητώντας – ματαίως – γνώμες πριν συνεχίσω επί του ερωτήματος.

 

3.      Στο «Δικαιοσύνη !» προσπάθησα – ματαίως – να θέσω το παλλαϊκό αίτημα μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια των  περιστάσεων.

Σχολίασα την υπόθεση Λυμπέρη, προσπαθώντας – ματαίως – να αποδείξω ότι η εκτέλεσή του δεν άξιζε ούτε τις σφαίρες που καταναλώθηκαν.

Σχολίασα την υπόθεση Κοεμτζή, προσπαθώντας – ματαίως – να υποδείξω ότι τελικά ο Δημοσθένης δ-ε-ν χόρεψε.

Και κάτι έγραψα για τη σκοπιμότητα ως κριτήριο στην απονομή της δικαιοσύνης, αλλά μ-η-ν δίνετε σημασία.

 

4.      Στο «Κοινό περί δικαίου αίσθημα ;» θυμήθηκα να τα πω ένα χεράκι στην κοινή γνώμη. Άχτι την έχω, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Υπέδειξα – ματαίως – ότι στην υπόθεση Άκη Πάνου η κοινή γνώμη «μπέρδεψε τα μπούτια της», κάνοντας το εύκολο σωστό.

Θέλησα – ματαίως – να πω ότι το ότι «όλοι το λένε» φθάνει ακόμη και σε ανοσιουργήματα κατά του κειμένου που ζηλεύει όλος ο κόσμος : της Οδύσσειας.

 

5.      Στο «Νέμεσις.» προσπάθησα – ματαίως – να πω με δικά μου λόγια ότι δ-ε-ν υπάρχει λόγος αγωνίας. Οι φταίχτες θα πληρώσουν έτσι και αλλιώς.

Και θα πληρώσουν μετρητοίς στη Νέμεσι. Ποια είναι η κυρία ; Οι αναπόδραστες συνέπειες των πράξεων και παραλείψεών μας. Ό-λ-ω-ν.

(Για να μην ψάχνεις παλικάρι στα λεξικά, ούτε να μου έρχεσαι τσάμπα στον 5ο).

Και συγκλόνισα, είμαι σίγουρος, τους ελάχιστους αναγνώστες μου, υποδεικνύοντας ένα «ένοχο υπεράνω υποψίας» που τον συγύρισε στη μούγκα η ως άνω κυρία.

 

 

(Ουπς! Τώρα που τα μέτρησα, βγαίνουν ότι είμαστε στο 6ο ! Άρα κάτι λείπει, γιατί έπρεπε να βγουν σύνολο 7 – βεβαίως ! Θα δούμε στο τέλος. Νάμαστε καλά.)

 

 

Ο πυρήνας του προβλήματος.

 

(Νάτο ! Αυτό είναι το 6ο ! 7ο το «Δια ταύτα :»)

 

 

                        Πάμε !

 

Όλοι φωνάζουν αριστερά – δεξιά τα χιλιοειπωμένα, χωρίς – φυσικά – να τους απασχολεί το «χιλιο». Ίσα – ίσα που αυτό αποδεικνύει – στο μυαλό τους – το αντίθετο !

 

«Αφού έχει ξαναειπωθεί άρα είναι σωστό» σκέφτεται ο κάθε βλάκας.

 

Πού να του πάει το μυαλό ότι «πολλές φορές πάει η στάμνα για νερό, αλλά μια φορά πάει και δεν γυρίζει».

 

Θα σου πει, όταν με το καλό καταλάβει, «θα αγοράσω άλλη – “το ‘κιό σκας;”»

 

Και άντε να του εξηγείς ότι «πολύ φοβάμαι ότι τελείωσαν οι στάμνες και νομίζουμε ότι υπάρχουν και άλλες».

 

Και άντε να του εξηγείς ότι, στην «έξυπνη» ερώτησή του «και τι να κάνω τώρα ;», με την οποία – βεβαίως – θεωρεί ότι «σε κόλλησε στον τοίχο», υπάρχει η απάντηση προ πολλού γραπτή ! Στο σ-ω-σ-τ-ό blog φυσικά !

 

Και άντε να εξηγείς γιατί στην «έξυπνη» ερώτηση γέλαγε (στην αρχή !). Απλό : γιατί για αυτόν είναι σημαντικότερο το να σε κολλήσει στον τοίχο από το να λύσει το πρόβλημά του.

 

«Πρόκειται περί βλακός !». (Ντονταίικο και αυτό).

 

 

 

Προφανώς τα χιλιοειπωμένα δ-ε-ν μας σώζουν.

 

Και ο κουλουράς «φρέσκα κουλούρια» φωνάζει.

 

 

Ενδεικτικές ερωτήσεις κρίσεως :

 

1.      Γιατί ο Πρόεδρος διέταξε την εκτέλεση του Λυμπέρη ;

2.      Γιατί δ-ε-ν μελετήσαμε γιατί σ-κ-έ-φ-θ-η-κ-ε να σκοτώσει τα παιδιά του ;

3.      Γιατί χόρεψαν οι πολισμάνοι αντί για το Δημοσθένη;

4.      Γιατί ένοιωθε μάγκας ο Κοεμτζής με το ματωμένο σουγιά στο χέρι;

5.      Γιατί ο Πάνου δ-ε-ν έγραψε τραγούδι για την κόρη του;

6.      Γιατί δ-ε-ν κράτησε για την πάρτη του ο Ωνάσης το κατόρθωμά του με τη ντίβα;

7.      Γιατί πωλείται ο Σκορπιός;

 

Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι – εκτός αν έχει γίνει κάτι που δ-ε-ν ξέρω – κανείς δ-ε-ν ασχολείται με τέτοιες ανόητες ερωτήσεις. Ιδίως επειδή είναι ερωτήσεις κρίσεως !

 

«Πού τους θυμήθηκες όλους αυτούς ρε oberon ;» θα πει ο κάθε επειγόμενος για την επίλυση των επειγόντων θεμάτων της επικαιρότητος.

 

Δηλαδή των θεμάτων των δελτίων των 12:00 γιατί των 8:00 έχουν ήδη παλιώσει !

 

 

 

Ε λοιπόν, πάρτε νάχετε επικαιρότητα : Τι λάθος είχε το «ή ταν ή επί τας ;»

 

Εδώ έχουν πέσει γέλια, χριστοπαναγίες, καντήλια, μούντζες και λοιπά συναφή.

 

 

Και τι ήθελε να πει – συνεχίζω – επί του ανωτέρω ο Παρμενίδης, όταν έγραφε «Ω ξειν αγγέλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κοίνων ρήμασι πειθόμενοι» ;

 

Τέρμα ! Από εδώ και κάτω κανείς δεν διαβάζει.

 

 

Ποιος Παρμενίδης, ποιος Λυμπέρης, ποιος Κοεμτζής, ποιος Πάνου, ποιος Ωνάσης !

 

«Ήταν σε κανένα πρωινάδικο ή σε κανένα δελτίο των 8:00 ;» σε ρωτάει και σε κολλάει στον τοίχο !

 

 

Κάπου εδώ «η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια» !

 

Πώς να εξηγήσεις ότι, αφού τα πρωινάδικα και τα δελτία των 8:00 είναι ταυτόχρονα με τα προβλήματα, άρα μ-π-ο-ρ-ε-ί να φταίνε και αυτά το κάτι τις.

 

«Μου αρέσουν» σου λέει και έχει δίκιο από μια μεριά. «Άλλωστε και εσένα σε τρέλανε η Ελ Μελ, το ξέχασες ;». Να τα δύσκολα !

 

«Ναι, αλλά εγώ την επιστράτευσα σε εθνική αποστολή» θα ψέλλιζα, αν δεν με είχε ήδη εγκαταλείψει μόνο και αναπολόγητο.

 

 

 

Οπότε συνεχίζω απελπιστικά μόνος :

 

Η ρίζα των προβλημάτων μας είναι ότι έχουμε πάρει διαζύγιο με τους στόχους.

 

1.      Τον εκτελείς αντί να τον αξιοποιήσεις σε αυτά που γίνονται.

2.      Τον καταδικάζεις αντί να τον μελετήσεις.

3.      Αδιαφορείς για το γεγονός, αφού έχεις την εικόνα που σου αρέσει.

4.      Προτιμάς την τυφλή βία από την λογική διεκδίκηση.

5.      Της το λες όπως οι άλλοι αντί να της το πεις όπως θα την τρέλαινε.

6.      Προτιμάς να την βγάλεις μπαλκόνι αντί να την χαρείς σαν άνθρωπος.

7.      Να και κάτι σωστό.

 

 

Το γνωστό «σύστημα Παττακού», που βεβαίως δεν ήταν δικό του, αλλά κάτι που έμαθε στη Σχολή Πολέμου (στην ώρα του μαθήματος ή στο διάλειμμα δεν έχει σημασία) και ως εξουσία το έβγαλε και στην πολιτική, αυτό ακριβώς λέει.

 

Χέστα τα χαρτιά που «αποδεικνύουν» τη στατική επάρκεια του γεφυριού ! Περνάει το τανκ από το γεφύρι με τον εργολάβο από κάτω ;

 

Αν είναι πρόθυμος ο εργολάβος να κάτσει από κάτω, δεν χρειάζεται να κουβαλάμε καν τα τανκς και να χαλάμε και βενζίνη ! Ας κάτσει από κάτω και άστον με την αγωνία αν θα περάσουν ! Αλλά να περνάνε μια φορά στα δέκα εγκαίνια – μην το πάρουν και αψήφιστα !

 

 

Κάπως έτσι «σφίγγουν οι κώλοι», κάπως έτσι «μπαίνει το νερό στο αυλάκι».

 

Ναι ή όχι ;

 

 

 

Όπως το είπε μια ψυχή κάπου στην Πανόρμου (που δ-ε-ν λέει να απαντήσει σε κάτι θεματάκια που εκκρεμούν) «Μπορείτε να μου πείτε το ζητούμενο;».

 

Το ζητούμενο π.χ. για τον νταή τραγουδοποιό ήταν να βάλει στη θέση του τον μακαρίτη ή η ευτυχία της κόρης του; Γιατί αν ήταν το δεύτερο θα έπρεπε να νοιώθει ότι δ-ε-ν τα κατάφερε. Έτσι δεν είναι;

 

Και αν είχε κάτσει να σκεφθεί λύση και όχι μπλεξίματα, θα έπιανε το μπουζούκι και όχι το μπιστόλι (εκτός αν τον έφαγε αλλιώς). Να της πει ό,τι είχε να της πει με ένα τραγούδι ειδικά γραμμένο για αυτήν.  Έτσι δεν είναι παιδιά; Για σκεφθείτε το !

 

 

Ξενέρωμα ;

 

Βάλτε – όσοι τέλος πάντων διαβάζετε ακόμα – κάθε  ενέργεια, είτε στα θέματα που έθιξα είτε σε ό,τι σας ενδιαφέρει και «έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι», αυτό το λογικό έλεγχο και τα πράγματα μπαίνουν τσουπ στη θέση τους.

 

 

Η ρίζα των προβλημάτων – κατά την ταπεινή μου γνώμη – είναι ότι έχουν πειραχθεί άσχημα οι σκοπιμότητές μας.

 

«Αλλού σημαδεύω και αλλού ντουφεκάω» λέει μια ντιρεκτίβα του ένδοξου Ελληνικού Στρατού, αλλά στην περίπτωσή μας απαιτείται να προσθέσουμε και το ρήμα νομίζω.

 

«Αλλού νομίζω ότι σημαδεύω και αλλού νομίζω ότι ντουφεκάω». Μύλος !

 

Ή «σημαδεύω τη μπεκάτσα, πετυχαίνω τον κόκορα και μαγειρεύω το κοτσύφι» !

 

 

 

Ο.κ.

 

Άντε και πετύχαμε τη ρίζα. Ποιος είναι ο πυρήνας του προβλήματος;

 

Γιατί το ζητούμενο είναι ο πυρήνας. Το είπαν υπεύθυνα χείλη και δ-ε-ν σκοπεύω ποτέ να απογοητεύσω αυτόν που τα κινεί.

 

 

Φ-α-ί-ν-ε-τ-α-ι εκ πρώτης όψεως ότι θα μπορούσε να είναι ο πυρήνας το ότι έχουμε γίνει ειδικοί και έχουμε χάσει τη γενική εικόνα.

 

Ο ποινικός δικαστής π.χ. θα έπρεπε να κατέχει κ-α-λ-ά την ψυχολογία, να ξέρει πώς να ψάχνει αν ο άλλος σκότωσε με το λογικό του, με το συναίσθημά του ή με το ένστικτό του. Ή επειδή έκανε μπαμ ένα ξεχασμένο F.

 

Κινέζικα ; Αυτό ακριβώς θέλω να πω. Δ-ε-ν θα έπρεπε να είναι Κινέζικα για τους δικαστές μας τα μυστικά της ψυχολογίας.

 

Και βέβαια να το κατέχουν το άθλημα όχι για κουτσομπολιό, αλλά για να κάνουν επιτυχή ανάκριση, να καταλάβουν τι συνέβη και να δώσουν την κατάλληλη εξατομικευμένη ποινή, με ό,τι χρήσιμο μπορεί να ακολουθήσει.

 

Δύσκολο; Ναι, αλλά τι είναι εύκολο αυτόν τον καιρό;

 

 

Και ο καθένας θα έσκαγε από τη ζήλεια του μπροστά σε κάποιον που μπορεί – χωρίς να κονομίσει ζαρζαβατικά – να ισχυρισθεί ότι είναι περίπου πανεπιστήμονας.

 

Αλλά, αν ένας τέτοιος πανεπιστήμονας σου έλεγε ότι δ-ε-ν είναι εκεί το πρόβλημα, θα τον άκουγες τουλάχιστον και να δεις τι θα κάνεις ή θα έβαζες ξανά – μανά τα μπαμπάκια στα αυτιά σου;

 

 

Και γιατί δ-ε-ν είναι εκεί ο πυρήνας του προβλήματος;

 

Απλό : γιατί υπάρχουν χίλιοι – δυο μη πανεπιστήμονες που είναι μια χαρά παιδιά.

 

 

 

Ο πυρήνας – επιτρέψτε μου – είναι κάπου στο «ή ταν ή επί τας» !

 

Ως δακτυλοδεικτούμενος πανεπιστήμονας, γυρίζω γύρω – γύρω το ντουφέκι και σημαδεύω το βιβλίο «Raising a son». Don & Jeanne Elium οι συγγραφείς.

 

Φυσικά από τις βιβλιοθήκες των Φαιάκων του ταξιδιού μου.

 

Φυσικά θα πω με δικά μου λόγια ό,τι κατάλαβα.

 

 

Λένε λοιπόν οι δύο καλοί αυτοί άνθρωποι ότι το πρόβλημα κάθε κοινωνίας είναι πώς θα μεγαλώσει τα αγόρια της και θα τα κάνει άντρες.

 

Τα κορίτσια, λένε, δεν είναι κανένα σοβαρό πρόβλημα. Κουτσά – στραβά βρίσκουν το δρόμο τους. Και, αν τέλος πάντων κάποια δεν τον βρίσκουν, δεν είναι και κανένα  μεγάλο θέμα.

 

Μπορεί να είναι για τον πατέρα τους, όπως είδαμε, αλλά δεν πάει και πάρα πολύ μακρυά η βαλίτσα. Χώρια που στην τελική ανάλυση το πρόβλημα δείχνει να έχει ανδρική προέλευση.

 

 

 

Κάθε παλαιά κοινωνία, λέει το ζεύγος Elium, είχε ειδικές διαδικασίες μετάβασης των αγοριών της στην κοινωνία των ανδρών.

 

Απλούστερα : Men are made, not born.

 

 

Δηλαδή κάθε κοινωνία πρέπει να φροντίσει να φτιάχνει άντρες, αφού βέβαια έχει ξεκαθαρίσει τι άντρες θέλει.

 

 

Θυμηθείτε π.χ. αν σας σόκαραν όσα έγραψα για τον Ωνάση. Γιατί σας σόκαραν επειδή τώρα καταλάβατε το λούκι.

 

Η κοινωνία μας θέλει και παραθέλει τέτοιους. Να ο πυρήνας !

 

 

Για να δούμε τι λέει ο Μαχάτμα Γκάντι, όπως γράφει στον τοίχο στο θάλαμο αναμονής στο Ταμείο Υποτροφιών («τα ευκόλως …») :

 

Τι δ-ε-ν πρέπει να έχει ο σωστός άνθρωπος :

-         πλούτο χωρίς μόχθο

-         πολιτική χωρίς αρχές

-         απόλαυση χωρίς συναίσθημα

-         γνώση χωρίς χαρακτήρα

-         εμπορική δραστηριότητα χωρίς ήθος

-         επιστήμη χωρίς ανθρωπιά

-         λατρεία – αγάπη χωρίς θυσία.

 

«Παραμύθια της Χαλιμάς» ή απόλυτη και επείγουσα ανάγκη συνετισμού ;

 

Εκτός αν θέλουμε στα ως άνω παραμύθια να περιλαμβάνεται οσονούπω και το «μια φορά και ένα καιρό υπήρχε η ανθρωπότητα …».

 

Πάντως στα «προσεχώς» παίζει ήδη …

 

Δ-ε-ν ξέρω μόνο ποιος θα το βλέπει !

 

 

 

Τρία μόνο καίρια σημεία επί του θέματος μελετοκατασκευής αντρών :

 

 

Πρώτον :

 

Όταν έχεις γίνει κοτζάμ άντρας και ξεκινάς για τον πόλεμο και η μάνα σου σου λέει «ή ταν ή επί τας» τι υπάρχει από κάτω ;

 

«Εσύ είσαι αγόρι μου και άλλος κανένας !»

 

«Δεν είσαι σαν τους άλλους που αφήνουν το πεδίο της μάχης επειδή θα σκοτωθούν».

 

«Και γιατί ρε μάνα να μην πάω παραπίσω και να δώσω μια άλλη μάχη που να νικήσω και να μη με φέρουν “επί τας” σώνει και καλά ;»

 

«Αγοράκι μου, οι άλλοι ασχολούνται με τις μάχες και τις νίκες, εσύ είσαι μόνο για τη δόξα !»

 

Αγνοείστε παρακαλώ ό,τι λέω, αν πιστεύετε ότι το να μην εγκαταλείπεις το πεδίο της μάχης, εν όψει βεβαίου θανάτου, αν είναι ορθολογική επιλογή.

 

Και επί αυτού σκεφθείτε το ν-ό-η-μ-α της φράσης του Παρμενίδη. Εξυμνεί, ειρωνεύεται ή κ-α-ι τα δύο ;

 

Λίγο ή πολύ παρακάτω, στον ίδιο δρόμο πάντως, καις τα παιδιά σου, σφάζεις για ασήμαντη αφορμή, «νουθετείς» ως αυτοδικαίως δικαιούμενος να νουθετήσεις, σκοτώνεις για τα λεφτά αν και τα έχεις άφθονα, «ταπεινώνεις» τη ντίβα …

 

Και παρακάτω σορτάρεις τις χώρες που έχουν προβλήματα, πουλάς όπλα και ναρκωτικά, κάνεις πόλεμο για να πουλήσεις όπλα …

 

Γιατί ;

 

Γιατί κάποια φωνή στο βάθος σου λέει «Εσύ είσαι αγόρι μου και άλλος κανένας !»

 

«Είσαι για τη δόξα, όχι για τη νίκη !»

 

 

Δεύτερον :

 

Από το ζεύγος Elium.

 

Οι παλιοί φρόντιζαν να κάνουν άντρες τα αγόρια όχι όποτε περνάγανε «περιοδεύον», έτσι επειδή ήρθε η σειρά τους χρονολογικά.

 

Είναι Προκρούστεια λογική το να πεις π.χ. «αφού έσβησες τα δέκα σου κεράκια για έλα στους από δω» !

 

Τι έκαναν ; Περίμεναν τη φύση να εκδηλωθεί στο συγκεκριμένο αγόρι. Περίμεναν πότε θα γίνει απείθαρχο.

 

Εμείς τώρα ξέρουμε κ-α-ι το γιατί γινόταν (και γίνεται) απείθαρχο. Είναι γιατί εκκρίνεται ορμητικά η αντρική ορμόνη, η τεστοστερόνη. Αυτή που κάνει τον άντρα άντρα, αλλά κ-α-ι να σκοτώνει.

 

Τότε πρέπει να τον κάνουμε άντρα ! Όχι όποτε γουστάρουμε.

 

Τώρα το γιατί δ-ε-ν κάνουμε το σωστό που έκαναν οι παλιοί, ενώ ξέρουμε κ-α-ι γιατί το έκαναν, ενώ αυτοί δεν ήξεραν το γιατί το έκαναν αλλά το έκαναν, φ-υ-σ-ι-κ-ά ξέρετε τι απάντηση έχει !

 

Έχουμε αποβλακωθεί !

 

 

Τρίτον :

 

Πάλι από το ζεύγος.

 

Συναισθηματική κακοποίηση του άνδρα.

 

Γενικά, όταν υπάρχει κάποιο ερέθισμα εκδηλώνεται ένα αντίστοιχο συναίσθημα. Λύπη, φόβος, χαρά, οργή κ.λ.π.

 

Αν το ερέθισμα είναι έντονο, προκαλείται και έντονο συναίσθημα. Από κάποιο σημείο και μετά, το point of no return, το συναίσθημα δ-ε-ν ελέγχεται λογικά.

 

Έχουμε περάσει στη non thinking zone όπου εκδηλώνονται οι habits (συνήθειες).

 

Εκεί βγαίνει το τι έχει μέσα του ο καθένας. Για το ίδιο πράγμα άλλος κλαίει, άλλος γελάει, άλλος σπάει ό,τι βρει μπροστά του …

 

Δ-ε-ν είναι κακό να περνάει κανείς το point of no return. Αρκεί να έχει return !

 

Πώς ;

 

Αφήνοντας το συναίσθημα να φθάσει φυσιολογικά στο peak.

 

Αν τσαντίστηκες σπάσε (αν θες), αν φοβήθηκες νοιώστο, αν λυπήθηκες κλάψε, αν χαίρεσαι πήδα στο ταβάνι …

 

Αν κάποιος εξυπνάκιας πει «τι λες ρε oberon, θα γίνουν τρισχειρότερα !» θα έχει δίκιο. Να μια φορά που έχει δίκιο ο TR!

 

Γιατί θα έχει δίκιο όμως ;

 

Γιατί αν έχεις γίνει κοτζάμ άντρας και δ-ε-ν σε έχουν μάθει να διαχειρίζεσαι ανθρώπινα τα συναισθήματά σου από μικρός, τότε γίνεται απλά αυτό που γίνεται με τη χύτρα ταχύτητας : πετάγεται ξαφνικά το καπάκι και πάπαλα !

 

Αντί να σου λέει η μαμά σου όταν είσαι μικρός «μην κλαις αγόρι μου, δεν κάνει» ή αντί να ακούς στο ραδιόφωνο τη φωνάρα να τραγουδάει «οι άντρες δεν κλαίνε», αν μαθαίνεις να κλαις όσο τραβάει η ψυχή σου και να μοιράζεσαι τα συναισθήματά σου με όποιον αισθάνεσαι όμορφα, τότε η χύτρα είναι ένα …απλό μαγειρικό σκεύος.

 

Και παρακάτω : φθάνοντας στο peak, υπό συνθήκες συναισθηματικής κατανόησης, εσωτερικά και εξωτερικά, ακολουθεί το release, η εκτόνωση, και η επάνοδος στην thinking zone.

 

Και, όσο εξοικειώνεται κανείς στο πήγαινε – έλα στις δυο ζώνες, τόσο χαλαρώνουν και ελέγχονται οι habits !

 

Τόσο απλό ! Όλη η φασαρία για ένα «μη» !

 

Και όταν λέμε «φασαρία», δ-ε-ν μιλάμε για ένα κλάμα ! Μιλάμε για όλα τα κακά της μοίρας μας !

 

 

 

Συμπέρασμα : Ο πυρήνας είναι να αποφασίσουμε τι άντρες θέλουμε (σε γενικές γραμμές – μην το χέσουμε !) και πώς θα τους φ-τ-ι-ά-χ-ν-ο-υ-μ-ε.

 

Τα άλλα προκύπτουν. Έπονται.

 

 

 

 

 

 

ΕΠΟΜΕΝΟ : Δια ταύτα :

 

 

Και τέλος …

 

 

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

 

Δώστε βάση :

 

Κάποιοι έξυπνοι, της TV φυσικά, σκέφθηκαν και μετέφεραν στην Ελλάδα κάποια ξένη συνταγή : Να ψηφίσουμε τον καλύτερο ever της φυλής μας.

 

Σου λέει, αφού το έκαναν τόσοι άλλοι, γιατί να μην το φέρουμε και εδώ ; Λογικό.

 

Μόνο που τα συγκριτικά μεγέθη δ-ε-ν επιτρέπουν τέτοιες απλοποιήσεις.

 

Δ-ε-ν είναι ίδιο πράγμα να ψηφίζεις για τον καλύτερο π.χ. Άγγλο με το να ψηφίζεις για τον καλύτερο Έλληνα.

 

Και, επειδή ακούγεται λίγο σοβινιστικό, σκεφθείτε το εξής : Αν μπορούσε κάποιος να ρωτήσει τον καλύτερο Άγγλο (αυτόν που ψηφίσαν οι Άγγλοι – όποιος και να ήταν !) «να σε συγκρίνουμε με τους 50 καλύτερους Έλληνες», τι απάντηση θα έπαιρνε ;

 

Υπογραμμίζω ότι αναφέρομαι σε υποθετική ερώτηση στον καλύτερο Άγγλο και ό-χ-ι σε αυτούς που τον ψήφισαν.

 

Και πού ακριβώς κατέληξε αυτή η φαρσοκωμωδία (εκτός από το να γνωρίσει ο πολύς κόσμος και κάποιους πέρα από τα πρωινάδικα και τα δελτία των 8:00) ;

 

Η λαϊκή σοφία κατέληξε στην τριπλέτα Αλέξανδρος – Παπανικολάου – Κολοκοτρώνης. Όπου και μόνο το να διαλέξεις ανάμεσα στους τρεις σε φέρνει τελείως λογικά στα ερωτήματα :

 

  1. Πώς να διαλέξω ; Με τι κριτήριο ;
  2. Ποιόν να πρωτοδιαλέξω ;
  3. Ποιος είμαι που έχω το δικαίωμα να διαλέξω ;

 

Αλλά δ-ε-ν θέλω να πω αυτό που προκύπτει από τα ως άνω ερωτήματα. Αυτό που θέλω να επισημάνω, σε συνδυασμό με το θέμα του άρθρου μου και τον πυρήνα που υποδεικνύω, είναι το εξής :

 

Αν αξιολογούμε τόσο ψηλά τον Μέγα Αλέξανδρο τότε ο μεγαλύτερος Έλληνας είναι ο Φίλιππος !

 

Γιατί ;

 

Το είπε ο Μεγαλέξανδρος αλλά δ-ε-ν έπαιξε ούτε σε πρωινάδικο ούτε σε δελτίο.

 

«Στον πατέρα μου οφείλω το ζην και στον διδάσκαλό μου το ευ ζην ».

 

Και – φυσικά – αφού τον δάσκαλό του Αριστοτέλη είχε την ευφυΐα να τον φωνάξει για ιδιαίτερο διαρκείας ο Φίλιππος, τι προκύπτει ;

 

«Όλα οφείλονται στον πατέρα μου».

 

Αυτό ήθελε να πει το παλικάρι, αλλά μας το είπε κάπως που να πρέπει να βάλουμε λίγο το μυαλό μας να δουλέψει για να το καταλάβουμε.

 

Να που οδηγεί η αποβλάκωση, να πού είναι ο πυρήνας !

Σχόλια

29/05 22:26  jerri
Μεγάλη η χάρη σου φιλαράκι... Τεράστιο το πόνημα...
02/09 22:20  oberon
Βραζιλία
Συνελήφθησαν για υπόθεση διαφθοράς ο Δήμαρχος και όλο το Δημοτικό Συμβούλιο
Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010 [ 20:13 ]

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=351910&dt=02/09/2010#ixzz0yOx7uJw2

"«Ακέφαλη» είναι από σήμερα το πρωί της Πέμπτης η πόλη Ντουράντος στη Βραζιλία, μετά τη σύλληψη για υπόθεση διαφθοράς του δημάρχου της πόλης και ολόκληρου του δημοτικού συμβουλίου κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης με το όνομα «Τυφώνας».

Οι συλλήψεις συνολικά 28 ατόμων έγιναν τα ξημερώματα της Πέμπτης με την κατηγορία εξαπάτησης, δωροδοκίας και σύστασης εγκληματικής οργάνωσης. Όπως αναφέρει η Daily Mail, οι δημοτικοί άρχοντες κατηγορούνται ότι «εξαφάνιζαν» περίπου το 10% κάθε χρηματοδότησης για δημόσια έργα στην περιοχή.
... "
02/09 22:22  oberon
10 % μόνο ; Πολύ πίσω οι Βραζιλιάνοι.
Εδώ θα τους είχαν λιθοβολήσει γιατί ρίχνουν τις τιμές !
02/09 22:28  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
πονογράφημα...το νέο είδος
αρε κάρλα τι τοσκάνη τι τορόντο
τι ???
το σκάν ???
το ρόντο ???
ομπερονώβιε αρχηγέ της τρέλλας...
ωωωω...ομπε όμπε...
ωωωωωωω...όμπε...???
όμποερονότατα
http://www.youtube.com/watch?v=JiiRuQ0K2lY
~~~@~~~
02/09 22:31  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
ασε που τον Αλέξανδρο τον έφαγε ο δάσκαλος
~~~@~~~
02/09 22:33  oberon
Σωστός.

Ξέρεις εκείνο το "κάνουμε πολεμο για να έχουμε ειρήνη" του το πέταξε όταν είδε ότι τον είχε κάνει τόσο turbo που δεν σταμάταγε με τίποτα.
02/09 22:34  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Και μη μου πεις γιατί εδω και όχι στης
Κάρλας τα μπούτια...
εδωωωωωω...στου αλέκου το πόνο-θαύμα
"πονοσώμα"
~~~@~~~
02/09 22:36  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Ναι αλλα μόλις είδε ο αρίστο το Μεγα πρόβλημα
οτι θα τον ξεπερνούσε σε μύηση αν πήγαινε
κάπου στο θιβέτ(?)...του έστειλε κοράκι
~~~@~~~
02/09 22:38  oberon
Μπα, μάλλον φοβήθηκε ότι θα ... λαλήσει τελείως, αν πήγαινε.
02/09 22:42  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
ξέρεις πιθανόν και αυτός να ήταν μουλικος
σαν τον οδυσσέα...δηλαδής...
συνήθως ενας κουμπάρος ή ενας δάσκαλος
είναι στην μέση της σποράς...
ποιόν άλλο δάσκαλο είχε η ολυμπιάδα ???
"ψιλοκάρλα" κατάσταση...
~~~@~~~
02/09 22:49  oberon
Θα το ψάξω κάποια στιγμή, αν και δ-ε-ν κόβω να υπάρχει αιτία υποψιών.
Πρέπει να έχεις πατέρα Φίλιππο για να βγεις Αλέξανδρος.


Κατά τα άλλα,η μοναδική ήττα του Μεγαλέξανδρου ήταν - πού αλλού ; - στην Κόρινθο :

Πήγε όλο μαγκιά στον Διογένη, που είχε παρκάρει το πιθάρι του στα φιλόξενα μέρη μας, και του λέει :

Ξέρεις είμαι ο Αλέξανδρος ο βασιλιάς της Μακεδονίας, μήπως θες να κάνω κάτι για σένα ; Ζήτα μου ό,τι θέλεις !

Τί του απαντάει ο αθεόφοβος (μεταγραφήκαι αυτός, όπως ο Σίσυφος) :

Αποσκότισόν με !
(κουνήσου γιατί μου κόβεις τον ήλιο !)
02/09 22:56  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Ξέρεις ποιά η πρώτη αποκία του ισρασήλ
στον Ελλαδικό χώρο ???
http://www.youtube.com/watch?v=EfPJ4j5P5X8&feature=related
~~~@~~~
02/09 22:58  oberon
Με πιάνεις αδιάβαστο - ομολογώ.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
Δεν έχει αξιολογηθεί

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις