Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Χάλια αδιόρθωτα ;
764 αναγνώστες
Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010
01:31

 

 

Στο άρθρο μου «Η θανάσιμη κουρτίνα» διετύπωσα την άποψη ότι «Το πρόβλημα της σημερινής Ελλάδας – και κατ’ επέκταση του σημερινού κόσμου – είναι πολύ σοβαρό για να το αφήσουμε στους ειδικούς !»

 

Στο ίδιο άρθρο επιχείρησα – τουλάχιστον αιτιολογημένα – να εισάγω στη συζήτηση λήμματα από τη νευρολογία, την παιδαγωγική και την κοινωνιολογία. Αισθάνομαι ότι δ-ε-ν «μπήκα σε ξένα χωράφια», αλλά απλά θέλησα να ευρύνω το φάσμα του προβληματισμού και να κάνω μια προσπάθεια συνδυασμού των επί μέρους προσεγγίσεων.

 

Επίσης αισθάνομαι ότι θα πρέπει να είναι κανείς πολύ κακοπροαίρετος για να φθάσει να μου αποδώσει προθέσεις απαξίωσης οποιωνδήποτε.

 

 

Στο παρόν άρθρο θα σχολιάσω το άρθρο του έγκριτου οικονομολόγου κ. Βασίλη Βιλιάρδου «ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ» που δημοσιεύθηκε στο επώνυμο blog του την Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010.

 

Έχω εξασφαλίσει γι’ αυτό τη ρητή άδεια του και ελπίζω να είμαι ακριβής στις γραπτές αναφορές μου – όπως μου ζήτησε.

 

 

Σε σχόλιό μου στο ως άνω άρθρο έγραψα : «σχηματίζω μια εικόνα για "αδιόρθωτα χάλια" στην παγκόσμια οικονομία» και ο κ. Βιλιάρδος μου έκανε την τιμή να απαντήσει γράφοντας : «ακριβώς αυτό συμβαίνει με την παγκόσμια Οικονομία».

 

Το πρώτο σχόλιό μου είναι ότι, κατόπιν και αυτού, ο τίτλος «ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ» αδικεί το άρθρο. Μια απλώς ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση θα μπορούσε ακόμη και να μ-η-ν είναι κάτι κακό.

 

Πολύ περισσότερο που το άρθρο αποκαλύπτει – ή τουλάχιστον παρουσιάζει συνοπτικά – κάθε άλλο παρά «αθώες» συμπεριφορές, της Δύσης και – κυρίως – των ΗΠΑ.

 

Η ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση θα μπορούσε να είναι ένα φυσικό αποτέλεσμα συγκριτικών πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων. Άλλος έχει πλούσιες πρώτες ύλες, άλλος έχει επίκαιρη γεωπολιτική θέση, άλλος έχει τεχνολογική ηγεμονία κ.λ.π.

 

But this not the case !

 

 

Σταχυολογώ, με την ελπίδα ότι κάθε σοβαρά ενδιαφερόμενος είτε θα έχει ήδη διαβάσει το πλήρες άρθρο είτε θα ανατρέξει εάν το κρίνει σκόπιμο.

«Η σημαντικότερη μακροοικονομική αιτία της χρηματοπιστωτικής κρίσης (υπάρχουν επίσης πολιτικές αιτίες, μικροοικονομικές και άλλες), ήταν (ενώ συνεχίζει να είναι) τόσο η παγκόσμια, όσο και η ευρωπαϊκή «ανισορροπία» – ιδιαίτερα, η «ασύμμετρη» κατανομή ελλειμμάτων και πλεονασμάτων

 

«Σημείωση: Το ΑΕΠ της «δύσης» βασίζεται κυρίως στην κατανάλωση (άνω του 75%), ενώ της Ασίας στην παραγωγή, καθώς επίσης στις εξαγωγές (Ρωσία πρώτες ύλες κλπ).»

 

«Φυσικά, παρά το ότι η επίσημη «οικονομική» εκδοχή του ΔΝΤ είναι η εξυγίανση, η δήθεν «διάσωση» δηλαδή κάποιων υπερχρεωμένων χωρών της Ευρώπης, λόγω των μεγάλων ελλειμμάτων στους προϋπολογισμούς τους (Πίνακας ΙΙΙ), η ουσιαστική αιτία είναι η εξασφάλιση της «βιωσιμότητας» των Η.Π.Α. - οι οποίες κινδυνεύουν τα μέγιστα, ειδικά εάν χάσουν τα τεράστια πλεονεκτήματα του δολαρίου. Η θέση του δολαρίου σαν παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, είναι αυτή που ουσιαστικά «επιτρέπει» στις Η.Π.Α. να δανείζονται τα τελευταία χρόνια περί το ένα τρις $ ετήσια από το εξωτερικό – απορροφώντας περίπου το 65% της παγκόσμιας προσφοράς δανειακών κεφαλαίων.»

 

«… οι οικονομικές κρίσεις (χρεοκοπίες) που αναγκάσθηκαν να αντιμετωπίσουν, κατά τη διάρκεια κυρίως της δεκαετίας του 1990 - όπου, αφενός μεν διέφυγαν τεράστιες ποσότητες χρημάτων στο εξωτερικό, αφετέρου λεηλατήθηκαν στην κυριολεξία από το ΔΝΤ.»

 

Χωρίς περισσότερα λόγια, γιατί μάλλον ανακεφαλαιώνω παρά επιχειρηματολογώ, η «ασύμμετρη κατανομή» έχει δράστες.

 

Δράστες οι οποίοι κ-α-ι καταναλώνουν χωρίς να πολυπαράγουν κ-α-ι «κάθονται στο σβέρκο» των φιλοτίμως εργαζομένων. Με «άκρον άωτον» τη δράση του ΔΝΤ, το οποίο εσχάτως μας ετίμησε με την … προσοχή του.

 

 

Αποτέλεσμα :

«Ίσως είναι σκόπιμο να αναφερθεί εδώ ότι, το συνολικό ΑΕΠ της Ευρωζώνης, των Η.Π.Α. και της Ιαπωνίας, ύψους περίπου 31 τρις $, αποτελεί το 57% του παγκόσμιου ΑΕΠ (54 τρις $) - παρά το ότι αφορά πληθυσμό που δεν υπερβαίνει το 12% των συνολικών κατοίκων του πλανήτη. Πρόκειται επομένως για μία τεράστια ανισορροπία η οποία, αργά αλλά σταθερά, θα τείνει να απαλειφθεί.»

 

Ειλικρινά θα ήθελα πολύ να πιστέψω την πρόβλεψη για απάλειψη της ανισορροπίας, έστω αργά αλλά σταθερά. Πολύ απλά, δ-ε-ν θα έγραφα το άρθρο μου !

 

Ακόμη και αν είχαμε στη διάθεσή μας ένα διάγραμμα της «ανισορροπίας» συναρτήσει του χρόνου, το οποίο να έδειχνε μια ελπιδοφόρα τάση, πάλι θα είχα τους ενδοιασμούς μου.

 

Νομίζω ότι οποιοσδήποτε έχει μικρή έστω εμπειρία των χρηματιστηριακών κινήσεων γνωρίζει – τουλάχιστον – ότι οι τάσεις έχουν αντιστροφές και – σίγουρα – χρειάζονται κάποιο θεμελιώδη λόγο για να συνεχίσουν να κινούν το υποκείμενο μέγεθος.

 

Στην προκειμένη περίπτωση αναρωτιέμαι αν υπάρχει βάσιμη πρόβλεψη ότι οι Αμερικανοί θα αποφασίσουν να «δουλέψουν» και – κυρίως – να πάψουν να κάθονται προκλητικά στο σβέρκο των υπολοίπων.

 

Αλλά, άσχετα με κάτι «εξαιρέσεις που τονίζουν τον κανόνα», η στάση του τυπικού Αμερικανού συνοψίζεται στο “I dont care”. Δ-ε-ν ενδιαφέρεται παρά μόνο για την πάρτη του και το θεωρεί απολύτως σωστό και λογικό.

 

 

Είχα δει πριν από 2-3 χρόνια στην Κρατική ΝΕΤ ένα ντοκυμαντέρ για τους παραγωγούς καλαμποκιού στην Ινδία και την εμπειρία τους από τη «συνεργασία» τους με Αμερικανικό μεγαθήριο.

 

Τους «ψήσανε» να αντικαταστήσουν τους σπόρους που παραδοσιακά καλλιεργούσαν με άλλους πιο … παραγωγικούς. Στο τέλος διαπιστώθηκε ότι οι σπόροι ήταν πατενταρισμένοι και επομένως ο δυστυχής Ινδός δ-ε-ν μπορούσε να σπείρει τους σπόρους των καλαμποκιών του !

 

Έπρεπε να ξαναπληρώσει για σπόρους και την επόμενη χρονιά …

 

Κάπως έτσι ο δυστυχής έφθασε να δίνει το 70 % του εισοδήματός του στο μεγαθήριο, για σπόρους, ζιζανιοκτόνα, λιπάσματα κ.λ.π. !

 

Κάπως έτσι οι δυστυχείς και καταχρεωμένοι Ινδοί αυτοκτονούν κατά χιλιάδες. 200.000 μέχρι το γύρισμα του ντοκυμαντέρ !

 

 

 

Κάπως έτσι διαβάζει κανείς την – κατ’ ουσίαν – έκκληση :

«Πολύ περισσότερο, εάν είχαν καταπολεμηθεί «συναινετικά» όλες οι ανισορροπίες, οι οποίες ουσιαστικά προήλθαν από την «άμετρη» παγκοσμιοποίηση, δεν θα είχε «ξεσπάσει» ο πρώτος παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος, δεν θα υπονομευόταν το ευρωπαϊκό όνειρο από τη Γερμανία και δεν θα είχε «προωθηθεί» το ΔΝΤ στην Ευρώπη – πρώτα στην ανατολική και στη συνέχεια στην Ευρωζώνη, δια μέσου του ελληνικού «δούρειου ίππου».»

και απελπίζεται …

 

Απελπίζεται διότι η συναίνεση με τους δράστες ενός εγκλήματος δ-ε-ν έχει ακόμα εφευρεθεί…

 

Απελπίζεται διότι διαπιστώνει ότι έχει συνεταίρους κάποιους τόσο βλάκες που δ-ε-ν αντιλαμβάνονται ότι σκάβουν τον ίδιο το λάκκο τους, όταν στυλώνουν τα πόδια αντί να προσπαθήσουν τουλάχιστον να δουν λίγο πέρα από τη μύτη τους. Μια σύγκριση μόνο των δηλώσεων της frau μέσα σε λίγους μήνες αρκεί.

 

Απελπίζεται διότι αυτή τη φορά ο «Δούρειος ίππος» εξυπηρετεί τα σχέδια άλλων. Και εμείς υποφέρουμε μένοντας μέσα σε αυτόν εκόντες – άκοντες.

 

 

 

Αξίζει να ρίξει κανείς μια ματιά στα όσα αναφέρει ο κ. Βιλιάρδος για τα «επικίνδυνα παιχνίδια», την «πολιτική του εύκολου χρήματος», την «πλαστογράφηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών» και την «υπερβολική συσσώρευση συναλλαγματικών αποθεμάτων».

 

Και μόνο οι τίτλοι και οι άμεσοι συνειρμοί του μη ειδικού αρκούν.

 

Δυο σχόλια μόνο :

 

«Για παράδειγμα, όταν εγκρίνεται σε έναν πελάτη δάνειο ύψους 30.000 € για την αγορά αυτοκινήτου, δημιουργείται μία νέα ποσότητα χρήματος, ύψους 30.000 €.»

 

So simple !

 

«Η προσφορά χρήματος (Μ3) αυξάνεται για πάρα πολλά χρόνια τώρα με υπερδιπλάσιο ρυθμό, σε σχέση με την οικονομική ανάπτυξη, ενώ κατά τη διάρκεια της κρίσης, οι κεντρικές τράπεζες αύξησαν επικίνδυνα την «ποσότητα» χρήματος. Στην αρχή, ο στόχος ήταν η διάσωση των τραπεζών, ενώ στη συνέχεια η αποφυγή της χρεοκοπίας κρατών - τα οποία θα συμπαρέσυραν όχι μόνο τις τράπεζες, αλλά και πολλούς άλλους «συμμετέχοντες» στην πραγματική οικονομία.»

 

«Η απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος έχει οδηγήσει σε ευρηματικές μεθόδους «υπερπαραγωγής πιστώσεων» (άρα χρημάτων), οι οποίες έχουν συμβάλλει ακόμη περισσότερο στην ύπαρξη υπερβολικής ρευστότητας στις αγορές – γεγονός που σχεδόν πάντοτε προδιαγράφει το ξέσπασμα καταστροφικών κρίσεων, μετά από περιόδους συνεχούς αστάθειας (volatility).»

 

Γκρεμός !

 

 

Απορία : Αν η απληστία είναι θανάσιμο αμάρτημα, η «υπερβολική απληστία» που  διαπιστώνει ο κ. Βιλιάρδος τι μπορεί να είναι ;

 

 

Και, όσον αφορά την – κατά την ταπεινή μου γνώμη –  «μητέρα  όλων των μαχών», τη συναλλαγματική ισοτιμία του δολαρίου με το ευρώ :

 

«Περαιτέρω, το δολάριο είναι πλέον ένα παγκόσμιο νόμισμα, το οποίο εξαρτάται απόλυτα από τις διαθέσεις της Κίνας, της Ρωσίας και των Αραβικών χωρών. Τα δημόσια χρηματικά αποθέματα αυτών των χωρών, αποτελούν τις σημαντικότερες πηγές χρηματοδότησης των αμερικανικών ελλειμμάτων. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το 40% των κεφαλαιακών εισροών στις Η.Π.Α. προέρχεται από τις παραπάνω χώρες – ένα «σήμα» για τους ιδιώτες επενδυτές να επενδύουν επίσης στις Η.Π.Α. Η εξ αυτών διαπίστωση τώρα είναι απόλυτα σαφής: σε μία αληθινά παγκοσμιοποιημένη Οικονομία της ελεύθερης αγοράς, χωρίς «πλαστογραφημένες» συναλλαγματικές ισοτιμίες, το δολάριο θα ήταν από αρκετά χρόνια πριν, πολύ πιο αδύναμο.»

 

«Γνωρίζοντας ότι η Ρωσία, η Βραζιλία και η Κίνα είναι οι τρείς από τις χώρες της ομάδας των BRIC (η τέταρτη είναι η Ινδία), διαθέτοντας από τα μεγαλύτερα πλεονάσματα παγκοσμίως, ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, στις 16 Ιουνίου του 2009, οι ηγέτες τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά μεταξύ τους - σε μία ρωσική μεγαλούπολη, χωρίς τη συμμετοχή της δύσης. Η νέα αυτή ομάδα (G4), η οποία περιγράφηκε σαν ένα είδος «αντι-G7», συζήτησε τα προβλήματα της παγκόσμιας Οικονομίας μόνη της – μία μη αναμενόμενη «γεωπολιτική» εξέλιξη για τη δύση. Το σημαντικότερο θέμα της συζήτησης ήταν η «καθαίρεση» του δολαρίου, από το «βάθρο» του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος.»

 

 

Πολύ απλά στις 16 Ιουνίου 2009 η ισοτιμία ευρώ – δολαρίου ήταν στο 1,3940, έκανε μια δίμηνη βόλτα στο 1,5144 (επιτρέψτε μου : είχα προβλέψει 1,5145 …) και, μετά από μια σαδιστικού τύπου εξάντληση της ανοδικής δυναμικής, έπεσε το μεγαλοπρεπές «χώσιμο» προς το 1,1875 του προηγούμενου μήνα.

Και τώρα είμαστε κάπου στο 1,27 και όλα κρέμονται από μια κλωστή.

 

«Προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται» έλεγαν οι αρχαίοι, οπότε ί-σ-ω-ς είναι νωρίς ακόμη για συμπεράσματα.

 

Κάποιος προπετής θα επικαλούνταν το Κρητικής προελεύσεως απόφθεγμα για το πού βάζει κανείς το μαχαίρι που τράβηξε και δεν μάτωσε …

 

Αν ισχύει όμως ότι «στη ζωή κερδίζει όποιος κάνει τα λιγότερα λάθη», τι ελπίδες έχει η Ευρώπη με τόσα απανωτά ;

 

Αν το κινέζικο

«Κάτσε στην κορυφή του βουνού

και χάζευε τις τίγρεις να παλεύουν»

εκφράζει τους συμπατριώτες του … ποιητή ;

 

Αν οι Αμερικανοί είναι οι πιο αποφασισμένοι, αν όχι και οι «παλιές καραβάνες» των κερδοσκοπικών παιχνιδιών ;

 

Οψόμεθα !

 

 

Αντιγράφω :

 

«ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

Η Ευρώπη ευρίσκεται αντιμέτωπη, αφενός μεν με τον μονοπωλιακό καπιταλισμό των Η.Π.Α., ο οποίος έχει στη διάθεση του πανίσχυρα «επιθετικά» μέσα (ΔΝΤ, Εταιρείες αξιολόγησης, ΜΜΕ, Wall Street κλπ), ενώ μάχεται για την επιβίωση του, αφετέρου δε με τον απολυταρχικό καπιταλισμό, ο οποίος επικρατεί σε πολλές από τις ισχυρές, «ασύμμετρα» αναπτυσσόμενες χώρες του πλανήτη, ενώ επιθυμεί να αναδειχθεί κυρίαρχος. «Ελλοχεύει» δε ένας επί πλέον κίνδυνος στο εσωτερικό της, προερχόμενος από τις επεκτατικές βλέψεις της Γερμανίας, η οποία κάποιες φορές συμπεριφέρεται απίστευτα «ολοκληρωτικά».

 

Το νεωτεριστικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα λοιπόν, αποτελούμενο από πλούσιες, δημοκρατικές (κοινωνικός καπιταλισμός), πολιτισμένες και ανεξάρτητες μεταξύ τους χώρες, απειλείται από πάρα πολλές πλευρές - αποτελώντας μεταφορικά το «χρυσόμαλλο δέρας». Εάν λοιπόν δεν επικρατήσει η λογική εντός του, εάν δεν βαδίσει δηλαδή με γρήγορα βήματα προς την κατεύθυνση της «αλληλέγγυας» ολοκλήρωσης του, χωρίς να επιτρέπει τη συμμετοχή τρίτων στο εσωτερικό του (ΔΝΤ κλπ), είναι μάλλον απίθανο να επιβιώσει στη σημερινή του μορφή.»

 

 

Συμπέρασμα : Η οικονομική ανάλυση καταλήγει επιεικώς στο «μάλλον» πριν το προφανές «απίθανο να επιβιώσει στη σημερινή του μορφή».

 

Γιατί αν η Ευρώπη έκανε κάτι μήνες για να καταλάβει ότι πρέπει να σώσει τη χώρα που κινδυνεύει (τρόπος του λέγειν) με χρεοκοπία, θα κάνει μερικά χρόνια για να καταλάβει τι συμβαίνει σε αυτή και … κάποτε θα τραβήξει πιστόλι.

 

Γιατί στα «επιθετικά μέσα» των άλλων περιλαμβάνονται – δυνητικά έστω – κ-α-ι κάτι όπλα που βλέπεις το στόχο στο καντράν και μετά «πατάς κουμπί και τέλος». Και «καβάτζα» κάτι άλλα που στόχος είναι όλος ο πλανήτης, ο οποίος εξαφανίζεται – δυνητικά έστω – σε δευτερόλεπτα.

 

 

Ας δούμε ολόκληρα τα σχόλια :

 

03/07 08:28  oberon

κ. Βιλιάρδο,

Δ-ε-ν ξέρω αν είμαι εκτός θέματος, αλλά σχηματίζω μια εικόνα για 'αδιόρθωτα χάλια" στην παγκόσμια οικονομία.

Δ-ε-ν ξέρω πώς θα ήταν το άρθρο σας αν λαμβάνατε υπ' όψιν το απόφθεγμα του Αριστοτέλη :

"Όπως κάνουμε πόλεμο για να έχουμε ειρήνη
Έτσι αποκτούμε πλούτο για να έχουμε ελεύθερο χρόνο" !

Μήπως τελικά είναι θέμα κινήτρων ;

Ή, αν το πούμε αλλιώς
http://www.youtube.com/watch?v=EDI1GjIsCe0

 

 

05/07 12:26  Βασίλης Βιλιάρδος

Oberon: Φυσικά δεν είσαστε εκτός θέματος, αφού ακριβώς αυτό συμβαίνει με την παγκόσμια Οικονομία. Αυτό που είπε ο Αριστοτέλης, το επανέλαβαν αρκετοί οικονομολόγοι και φιλόσοφοι αργότερα. Θεωρείται ότι, ο άνθρωπος εξελίσσεται μόνο μέσα στα πλαίσια του ελεύθερου χρόνου του. Επομένως, ο στόχος της κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης του, δεν είναι άλλος από την μείωση του χρόνου της «βιοποριστικής» απασχόλησης του. Όπως φαίνεται όμως, το «κερδοσκοπικό κεφάλαιο» σήμερα έχει κερδίσει τη μάχη με τους εργαζομένους - υποχρεώνοντας τους να γυρίσουν πολλά χρόνια πίσω. Τέλος, όλα είναι θέμα κινήτρων – καλώς ή κακώς, αυτή είναι η ανθρώπινη φύση.

 

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

 

Ελεύθερο χρόνο σήμερα στην πραγματικότητα δ-ε-ν έχει Κ-Α-Ν-Ε-Ι-Σ.

 

Και αναφέρομαι σε κίνητρα ζωής και όχι εργασίας. Που αλλάζουν - ναι ! - την ανθρώπινη φύση που ξέρουμε.

 

 

ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ (επαναλαμβάνω)

 

“If you fail with your children, then I don’t think anything else matters very much”.

 

Τη φράση αυτή της Jackie Kennedy μάλλον δ-ε-ν τη θυμάται κανείς, αλλά πολλοί «ισχυροί» θα έβαζαν τα κλάματα ακούγοντάς την.

 

Και οι «ανίσχυροι» εξακολουθούν να τους ζηλεύουν …

 

Μόνο που ο σημερινός κόσμος που δίνει αλλόκοτα πολλά λεφτά στους μεν και τα στερεί αλλόκοτα από τους δε, σκοτώνει το μέλλον των παιδιών αμφοτέρων.

 

 

Μήπως σήμερα δ-ε-ν είναι ουτοπία, αλλά ε-π-ε-ί-γ-ο-υ-σ-α ανάγκη το

 

http://www.youtube.com/watch?v=okd3hLlvvLw

 

?

 

Και, αν ναι, μήπως αντί για τραγούδια, να «σφυρίξουμε δυο φωνήεντα» στη γλώσσα που καταλαβαίνουν μερικοί – μερικοί ;

Σχόλια

10/07 10:21  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Α . . . ω
~~~@~~~
10/07 10:22  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Ή αλλιώς...τέρμα τα αστεία κωστα
~~~@~~~
10/07 10:31  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
ειμαστε τσιγγανοι κώστα...
Αν δεν εχεις παει σε τσιγγανικο γάμο
χάνεις...
http://www.youtube.com/watch?v=VY-ufCNaETw
~~~@~~~
12/07 13:15  oberon
Καλά να μην είμαστε και τσιγγάνοι, αλλά να μας ... σβήνουν και τα φώτα ;
12/07 15:11  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Eννοείται πως η ισπανία σε δυο χρονάκια
θα γίνει γελαδίτσα
~~~@~~~
12/07 16:54  oberon
Ξέρεις, είχα μια κρυφή ελπίδα ότι θα το έδιναν στη Γερμανία ...

Και, μακάρι να της δίνουν δυο χρόνια να το χαρεί !
12/07 20:26  oberon
Και, αν κρίνω από τον bovespa, παίζει να είναι π-ο-λ-ύ λιγότερο ...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
Δεν έχει αξιολογηθεί

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις