Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Γράμμα στον jerri
626 αναγνώστες
Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010
02:27

 

 

 

Καρντάση μου,

 

Τώρα που το σκέφτομαι δ-ε-ν με έχεις πει ποτέ «καρντάση», οπότε είμαι λίγο αγενής.

 

Ί-σ-ω-ς δεν είσαι πολύ Θεσσαλονικιός, ιδίως αφού πέρασες από Αγγλία. Θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι όσοι έχω γνωρίσει στη Θεσσαλονίκη ήταν πολύ πιο θερμοί.

 

Ί-σ-ω-ς έχεις το ελαφρυντικό ότι δεν γνωριζόμαστε, ότι μεσολαβεί ένα ψυχρό ηλεκτρονικό κύκλωμα ανάμεσά μας.

 

Ί-σ-ω-ς (μάλλον σίγουρα!) φταίει και η εποχή. Στεγνώνουν σχέσεις πολύχρονες, αποκαλύπτονται στοιχεία της αβύσσου της ψυχής μας, η αυτοσυντήρηση ως μοναδική προτεραιότητα προβάλλει τόσο σκληρή …

 

Ξ-έ-ρ-ω, σε διαβεβαιώνω, ότι η πλακατζίδικη διάθεσή μου και κ-υ-ρ-ί-ω-ς η εποικοδομητική μου διάθεση προκαλούν τουλάχιστον δυσφορία. Το σύνηθες είναι να προκαλούν οργή, μίσος, πισώπλατα μαχαιρώματα …

 

 

Σε διαβεβαιώνω ότι δ-ε-ν μπορείς να φανταστείς τι λέω.

 

Θυμήσου μόνο ότι χρειάσθηκε να γράψω άρθρο (!) για να με βοηθήσει αποτελεσματικά κάποιος (εσύ δηλαδή – thanks again !) για να ανεβάσω στο blog μου ένα απλό video.

 

 

Θα καταλάβεις όταν αρχίσει να ξεμπλοκάρει το σύστημα – δ-ε-ν συνεχίζω.

 

 

Στοιχηματίζω ότι δ-ε-ν έχεις δημιουργικό χόμπυ. Ένα χόμπυ που να θέλει να «την ψάχνεις», να δοκιμάζεις λύσεις, να κατεβάζεις ιδέες, να διαχειρίζεσαι αποτυχίες, να ξαναπροσπαθείς …

 

Ας είναι και μαγειρική (όχι μόνο με συνταγές), ας είναι αεροπλανάκια (όχι έτοιμα), ας είναι κηπουρική (όχι του βιβλίου), ας είναι να παίζεις απρόβλεπτα με πιτσιρίκια (να μού ‘στελνες την κοράκλα σου, να έβλεπες πώς θα ξύπναγε το πρωί !).

 

Αν είχες κάποτε δημιουργικό χόμπυ, ί-σ-ω-ς το έχασες όταν έμπλεξες με τους κρυόκωλους. Δ-ε-ν ξέρουν από ανθρώπινη ζωή.

 

Όταν λένε κυνήγι (να μια δημιουργική δραστηριότητα, αρκεί να μην κυνηγάς σε κοτέτσι !), εννοούν κάτι απόλυτα προγραμματισμένο. Με καθήκοντα, ιεροτελεστία, καθωσπρεπισμό.

 

 

Θυμάμαι ένα ντοκυμαντέρ για τον Ωνάση όπου μίλαγε και ένας Άγγλος δημοσιογράφος. Είχε πάθει ζημιά !

 

Τα πλούτη του κροίσου μας δ-ε-ν τον θάμπωσαν όσο τα ξενερώματα που του σκάρωσε.

 

Καθόταν στο σκαμπώ ενός από τα μπαρ της «Χριστίνας» και τον ρωτάει «ξέρεις πού κάθεσαι τώρα ;». Του λέει, πριν προλάβει να ενώσει ξανά τις σιαγόνες του, «σε μια π..τσα». «Ψάχνεται» ο άντρακλας υπήκοος της Αυτής Μεγαλειότητος, αναρωτιέται τι του έχει σκαρώσει ο Σμυρνιός και επί τέλους του λύνει την απορία : «ξέρεις το σκαμπώ είναι από πέος φάλαινας!».

 

Γελάει ανακουφισμένος ο Εγγλέζος που αυτή τη φορά είχε μόνο γέλιο !

 

Αλλά εκεί που τον «έστειλε» ήταν όταν τρώγανε μαζί και δοκίμασε ο δυστυχής την εμπειρία του χαβιαριού. Τον κατάλαβε από το «μμμ.» ο δικός μας και τον ρωτάει «σου αρέσει;», λες και δεν ήξερε την απάντηση.

 

Μετά το ανυπόκριτο «ναι!» του δυστυχούς προστάζει «φέρτε του μια γαβάθα και ένα μεγάλο κουτάλι» και εκεί ο άλλος χάνει τη μπάλα τελείως.

 

Συνηθισμένος να παίρνει συνεντεύξεις από ψυχρούς συμπατριώτες του, που το βασικό τους μέλημα ήταν να του πουλήσουν μούρη και σνομπαρία, αναρωτιέται πόσο πίσω βρίσκονται.

 

Αναρωτιέται ακόμη, γιατί κάτι π-ά-ε-ι να καταλάβει, κάτι τον εντυπωσιάζει, αλλά όχι ότι το πολυχώνεψε. Αν το είχε εκτιμήσει σωστά, όλο και κάποιον Άγγλο μιμητή του Άρη θα είχαμε. Αλλά εδώ έχουμε χάσει τους έλληνες μιμητές …

 

 

Αν το θες σε ιστορία, για να δεις τη διαφορά επιπέδου, σύγκρινε απλά τη συμπεριφορά του Έλληνα κατακτητή ανά τους αιώνες και του Βρετανού αποικιοκράτη. Ο ένας εκπολίτιζε και μεταλαμπάδευε παιδεία και ο άλλος ενδιαφερόταν για την κυριαρχία του με το «διαίρει  και βασίλευε».

 

Η εκπαίδευση (όχι η παιδεία) ήταν μόνο για να έχει υποτακτικούς για να κάνει τη δουλειά του.

 

Δ-ε-ν είχε καν τον ανδρισμό (what?) να σκοτώσει στα ίσια τους ανυπότακτους.

 

Και, όπου άφησε υποδομές, ήταν βασικά για να εξυπηρετηθούν οι εμπορευματικές μεταφορές που τον ενδιέφεραν. Με το ζόρι κάτι παραπάνω.

 

 

Πού το πάω ; Ρε συ jerri, όλοι αυτοί που θέλουν τώρα να βοηθήσουν, έχουν καθήσει σε μπόλικα «σκαμπώ» Ελληνικά.

 

Άλλος γιατί ο Έλληνας του ξετρέλανε τη γκόμενα, άλλος γιατί στο Πανεπιστήμιο έβλεπε τις επιδόσεις του Έλληνα με το κυάλι, άλλος γιατί δεν έπιανε μια μπροστά στις επιχειρηματικές επιδόσεις του Έλληνα ανταγωνιστή του …

 

Θυμάμαι είχα πάει στο Δυτικό Βερολίνο το 1985 (μόλις είχα απολυθεί από το Παύλου Μελά), φιλοξενούμενος του πιο «παραλία» συμφοιτητή μου.

 

Δ-ε-ν φανταζόμουνα ότι αυτός ο τύπος θα είχε γίνει δεκτός σε σοβαρό Πανεπιστήμιο, πόσο μάλλον να κάνει και μεταπτυχιακό.

 

«Κουφάθηκα» τελείως όταν μου είπε απλά ο δικός μας ότι οι άλλοι πάνε κατά τις 8:30 αυστηρά, ενώ αυτός πήγαινε χαλαρά κατά τις 12:00 !

 

Γιατί ; Είχε κατεβάσει μια καταπληκτική ιδέα που δούλευαν οι υπόλοιποι! Αυτός θα την παρουσίαζε αργότερα στο Τόκιο !

 

Και φυσικά, αφού είχε besuch εμένα, έκανε 15 μέρες να τους τηλεφωνήσει !

 

 

Καταλαβαίνεις γιατί «στεναχωριούνται» με τα προβλήματά μας ; Μπες στη θέση τους, αν μπορείς.

 

 

Γι’ αυτό «τρέμει το φυλλοκάρδι μου» και ας μη μου φαίνεται. Γιατί θα μας φάνε λάχανο και θα δηλώνουν σωτήρες. Έτσι θα μας λένε, αλλά και αυτό θα ν-ο-μ-ί-ζ-ο-υ-ν οι καλύτεροι από δαύτους.

 

 

 

Πάμε στο μποϋκοτάζ ή μάλλον στην εναλλακτική θετική προσέγγιση.

 

 

Δ-ε-ν πρέπει να κηρύξουμε μποϋκοτάζ σε γενικές κατευθύνσεις. Π.χ. στους Γερμανούς, στους Μωαμεθανούς ή στους χ εγχώριους επαγγελματίες ισοπεδώνοντας στόχους με ταμπέλες.

 

Δεν υπάρχουν καλοί Γερμανοί, δεν υπάρχουν καλοί Μωαμεθανοί, και υπάρχουν καλοί και κακοί εγχώριοι επαγγελματίες;

 

 

Θυμάσαι τη γκρίνια με τους ζητιάνους. Γκρίνιαξες ότι υπάρχουν πολλοί κακοί, ανάμεσα σε αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη.

 

Ουσιαστικά πρότεινες να τους αγνοήσουμε όλους, αφήνοντας στην πραγματικότητα να επαληθευτεί το «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά».

 

Το έψαξα με τη γνωστή … μεθοδικότητά μου και να το συμπέρασμά μου : Ο καλός ζητιάνος, όταν του δίνεις σου λέει ευχαριστώ από την καρδιά του και φεύγει. Ο κακός είναι άπληστος. Όσα και να του δώσεις ζητάει και άλλα. Check it !

 

 

Μ-η-ν πεις καμιά κουταμάρα ! Σκέψου αυτή που σκέφθηκες (αλλά σε πρόλαβα!), μαζί με την θετική εναλλακτική πρόταση που ρίχνω στο τραπέζι.

 

 

Χρειάζεται προσεκτική επιλεκτική στήριξη των «καλών» σε οποιονδήποτε τομέα.

«Στήριξη» σημαίνει «ό,τι χρειαστεί».

 

Και η οργανωμένη στήριξη, όχι συνθηματολογική και αφοριστική, θα πρέπει να παρακολουθεί σοβαρά τη διάθεση των προϊόντων της στήριξης.

 

Να μην πηγαίνει για μπαρμπούτι ο ζητιάνος, να τα πηγαίνει «στα παιδιά».

 

 

Στην πραγματικότητα αυτό γίνεται, μέχρι ένα σημείο. Τα καλά μαγαζιά επιζούν κουτσά – στραβά, ενώ τα «κακοχαρακτηρισμένα» βαράνε μύγες.

 

Κάποιοι χάνουν το τραίνο, πληρώνοντας τα λάθη του παρελθόντος και την αδυναμία τους να προσαρμοσθούν έστω και τώρα.

 

 

Χρειάζεται κάτι ακόμα. Κάτι που να διασφαλίζει καλύτερα και την αποφυγή αδικιών και να μην έχουμε νέα γενιά τσογλάνια.

 

 

Να το ψάξουμε ;

 

(Άντε και νύχτωσε για τα καλά!)

Σχόλια

13/07 08:10  jerri
Πως τα καταφέρνεις να τα ανακατέβεις όλα μαζί...
Θεσσαλονίκη - Κιλκίς μέσω Ιωαννίνων...
Έχω ήδη δύο κείμενά σου αδιάβαστα λόγω όγκου και έλλειψης χρόνου οπότε μη με παρεξηγείς για τις αποσπασματικές απαντήσεις μου...
Χθες γύρω στις 11 το βράδυ είπα να κάτσω στον υπολογιστή και είχε πρόβλημα το δίκτυο...
Καλημέρα
13/07 08:35  oberon
Πώς τα καταφέρνεις να μην έχεις ποτέ χρόνο;

Αν έχεις ακουστά, μιλάμε για gestalt. Αν ψάχνεις για αποσπασματικές λύσεις ντε και καλά, μ-η-ν χάνεις το χρόνο σου με εμένα.

Καλημέρα.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
Δεν έχει αξιολογηθεί

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις