Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Ένας υπέροχος άνθρωπος ή …
1445 αναγνώστες
Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010
22:52

 

Ένας υπέροχος άνθρωπος ή …

 

Αναφέρομαι κυρίως στο ομώνυμο κινηματογραφικό έργο, το οποίο είχα την τύχη να παρακολουθήσω, με καλή παρέα, αρχή – αρχή στα «πέτρινα χρόνια» μου …

 

Και «ψάχνω» την μοίρα των «υπέροχων ανθρώπων».

 

Ο πρωτότυπος τίτλος A wonderful mind.

 

Παίζουν: Ράσελ Κροου, Τζενιφερ Κονελι, Εντ Χαρις, Κριστοφερ Πλσμερ
Σκηνοθεσια: Ρον Χαουαρντ

 

 

Πριν προχωρήσουμε, ένα ΛΗΜΜΑ που θα μας χρειασθεί :

 

Ένας ασφαλτοστρωμένος δρόμος, λίγο – πολύ ευθεία, έχει στα καλά καθούμενα μια κλειστή αριστερή στροφή.

 

Κάτι η πινακίδα, κάτι τα σπίτια που φαίνονται στην ευθεία, κάτι η επίκλιση του οδοστρώματος, κάτι γιατί την ξέρουμε την στροφή, κάτι γιατί όλοι είμαστε υποψιασμένοι σε αυτό τον ρημαδότοπο … την βγάζουμε καθαρή.

 

Ας πούμε ότι ένας δ-ε-ν την βγάζει καθαρή και τον κλαίει μια ώρα αρχύτερα η μάνα του. Ο κάθε αρμόδιος ή αναρμόδιος λέει το μακρύ του και το κοντό του.

 

Ψάχνοντας βρίσκουμε ότι ο δρόμος δ-ε-ν ήταν και τόσο μέσα στις προδιαγραφές, ότι η πινακίδα ήταν λίγο κρυμμένη, το οδόστρωμα είχε λακούβα, τα φώτα ήταν λίγο άβολα βαλμένα, το αυτοκίνητο δεν είχε περάσει ΚΤΕΟ κ.λ.π. κ.λ.π.

 

Επίσης βρίσκουμε ψάχνοντας ότι ο μακαρίτης οδηγός δ-ε-ν ήξερε να στρίβει ! Είχε πάρει νύχτα το δίπλωμα, πήγε όσο ήταν ευθεία και στην πρώτη στροφή … πάπαλα.

 

Είναι προφανές ότι η μια από τις δύο προηγούμενες παραγράφους περιττεύει.

 

Η μία είναι η καρδιά του συγκεκριμένου προβλήματος και η άλλη αναφέρεται σε συμπτώσεις ήσσονος σημασίας.

 

 

Ας δούμε τι βρίσκει κανείς στο google ψάχνοντας με τον τίτλο της ταινίας :

 

 

http://www.videorama.gr/videorama/details.asp?ProductID=33129&bhjs=1&bhqs=1

 

Η ζωή ενός όμορφου - μυθικού άνδρα, ιδιοφυϊα στα μαθηματικά. Η μεγάλη αίγλη που κερδίζει με μια μεγάλη ανακάλυψη στην αρχή της καριέρας του, δεν ακολουθείται απο την ανάλογη επιτυχία. Αποτέλεσμα, η αρνητική επίδραση στην πνευματική του υγεία.

 

 

http://www.exagram.com/films/150302_abeautifulmind.shtml

 

Το εργο βασιζεται εν μερει στην πραγματικη ιστορια του Τζον Φορμπς Νας και στη βιογραφια της Σιλβια Νασαρ. Ο Τζον Φορμπς Νας ηταν μια ιδιοφυια που ειχε κανει πολλες ανακαλυψεις στον τομεα των μαθηματικων. Η λαμπρη σταδιοδρομια του ομως αρχισε να βρισκει ενα σημαντικο εμποδιο, ο ιδιος ηταν σχιζοφρενης, πραγμα που θα εμποδιζε καθε ανθρωπο να κανει οτιδηποτε στη ζωη του. Μετα ομως απο πολλους αγωνες και με τη στηριξη της πανεξυπνης γυναικας του, ο Τζον Φορμπ Νας καταφερνει να διαπρεψει και να τιμηθει για τις προσπαθειες του με το βραβειο Νομπελ.

 

 

http://www.greekbooks.gr/DVDDetails.aspx?id=1479

 

Η αληθινή ιστορία του μαθηματικού Τζον Φορμπς Νας από την άφιξή του στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, το 1947, τη συμμετοχή του σε προγράμματα του Πενταγώνου, και τη διάγνωση ότι πάσχει από σχιζοφρένεια έως τη βράβευσή του με Νόμπελ, το 1994.

 

 

http://anthropinessxeseis.blogspot.com/2010/02/blog-post_572.html
 

Ο Τζον Φορντ Νας Τζούνιορ είναι ιδιοφυία στα μαθηματικά. Οι θεωρίες του, επίσημα αναγνωρισμένες από τη μαθηματική κοινότητα, του έχουν χαρίσει διεθνή φήμη και κοινωνική καταξίωση.

Παντρεμένος με την όμορφη Αλίσια και απολαμβάνοντας μια άνετη ζωή, ο Νας δεν συνειδητοποιεί πως σύντομα οι αλλαγές που θα επέλθουν στη ζωή του θα είναι καταλυτικές.

Η στρατολόγησή του από τη CIA για την αποκρυπτογράφηση άκρως απόρρητων κωδικών θα έχει ως συνέπειες τη διατάραξη της πνευματικής υγείας του και την εμπλοκή του σ' έναν μακρόχρονο αγώνα για τη διανοητική του αποκατάσταση.

Είναι η αληθινή ιστορία του μαθηματικού Τζον Φορμπς Νας από την άφιξή του στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, το 1947, τη συμμετοχή του σε προγράμματα του Πενταγώνου, και τη διάγνωση ότι πάσχει από σχιζοφρένεια έως τη βράβευσή του με Νόμπελ, το 1994.

 

http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=288

O John Forbes Nash, Jr έγινε δεκτός το 1947 στο πανεπιστήμιο Princeton για σπουδές στα μαθηματικά. Ο μυστηριώδης αυτός νέος δείχνει ιδιαίτερα έξυπνος και καταφέρνει να μπει στην πιο αναγνωρισμένη ομάδα εργασίας, την Ivy League, χωρίς προπαρασκευαστικές σπουδές και χωρίς χρήματα.

Ο Nash δεν καταφέρνει εύκολα να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον και αρκετοί συμφοιτητές τους θα ήθελαν να τον δουν να αποτυγχάνει. Δεν ασχολείται με κοινωνικές εκδηλώσεις, και συχνά δεν παρακολουθεί τα μαθήματα.

Στόχος του είναι να βρει μια πραγματικά πρωτότυπη ιδέα. Είναι σίγουρός ότι μόνο έτσι θα έχει σημασία η ζωή του και οι σπουδές του.

Σε μια από τις σπάνιες εξόδους του σε ένα bar, θα συλλάβει μια πραγματικά πρωτότυπη ιδέα, μελετώντας τον τρόπο που οι φίλοι του προσπαθούν να προσεγγίσουν μια όμορφη κοπέλα. Η παρατήρηση αυτή θα τον οδηγήσει σε μια σημαντική εργασία στη θεωρία παιγνίων και τα "μαθηματικά του ανταγωνισμού", ανατρέποντας 150 χρόνια θεωρίας στο χώρο αυτό.

Η επιτυχία του αυτή θα του δώσει το εισιτήριο για ερευνητική θέση διδάσκοντα στο MIT. Εκεί θα γνωρίσει την Alicia Larde μια νεαρή και ενδιαφέρουσα φοιτήτρια την οποία θα ερωτευτεί αλλά και τον μυστηριώδη William Parcher ο οποίος θα του ζητήσει να δουλέψει σε ένα απόρρητο ψυχροπολεμικό πρόγραμμα αποκρυπτογράφησης.

Το φαβορί για τα φετινά Oscar έχει την σφραγίδα του Russell Crowe, στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο ηθοποιός αυτός δίκαια θεωρείται από τους πλέον ταλαντούχους, αφού καταφέρνει να μεταμορφώνεται για τους ρόλους του, και σε ότι αφορά την προσωπικότητά του και σε ότι αφορά την εμφάνισή του.

Η ταινία βασίζεται στην πραγματική ιστορία του John Forbes Nash, Jr. και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αποκλειστικά δράμα, περιπέτεια ή ψυχολογική. Συνδυάζει και τα τρία αυτά στοιχεία ομοιογενώς με ανατροπές και μια πραγματικά σπουδαία ερμηνεία (του Russell Crowe), που δίνει τον ρόλο του σχιζοφρενή όχι μέσα από την υπερβολή - όπως γίνεται συνήθως με τέτοιους ρόλους - αλλά μέσα από την πραγματικά τραγική διάσταση. Δίπλα του, στο ρόλο της Alicia, βρίσκεται η Jennifer Connelly, υποψήφια για το βραβείο ΒΑ Γυναικείου ρόλου.

Η ταινία έχει κατηγορηθεί ότι κινείται πάνω σε σίγουρες συνταγές για να κερδίσει το θεατή. Αυτό έχει μια δόση αλήθειας, αδικεί όμως την ταινία. Δεν είναι εύκολο άλλωστε να μιλήσεις για θέματα όπως τα μαθηματικά ή η σχιζοφρένεια και να κερδίσεις το θεατή, κάτι που καταφέρνει αβίαστα στην περίπτωση A Beautiful Mind.

 

www.amphitheatro.gr/pics/culture/.../ABEAUTIFULMIND.doc

Το «Ένας Υπέροχος Άνθρωπος» είναι μια... υπέροχη ταινία. Πρόκειται περί ενός ύμνου πάνω στη δύναμη της θέλησης, στη δύναμη του μυαλού, στη δύναμη –πάνω απ’ όλα- της αγάπης! ...χμ... κάπως πομπώδη δεν ακούγονται όμως όλα αυτά?

 

Ε, λοιπόν, μόνο μια τόσο κλισέ κριτική θα ταίριαζε σε μια τόσο κλισέ ταινία, όπως το beautiful mind… Παρ’ όλα αυτά, θα κάνουμε μια προσπάθεια!

 

Η ταινία εξιστορεί τη ζωή του μεγάλου μαθηματικού και νομπελίστα Τζον Νας, απ’ τον καιρό που φοιτούσε στο Πρίνστον έως και τη στιγμή της “δικαίωσης”, όταν και βραβεύτηκε με το Νόμπελ. Στα χρόνια που μεσολάβησαν είχε φτάσει στα πρόθυρα του φρενοκομείου, αλλά κατάφερε να ξεπεράσει την “αρρώστια” με τη βοήθεια της γυναίκας του, Αλίσια.

 

Ας ξεκινήσουμε απ’ τα ισχυρά χαρτιά της ταινίας, τα οποία δε διέψευσαν τις προσδοκίες μας. Ο Russel Crowe στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι χάρμα και δε θα ήταν καθόλου υπερβολή αν λέγαμε πως σηκώνει την ταινία στις πλάτες του. Η παρουσία του σε μια, κατά τ’ άλλα, μάλλον τυπική βιογραφική ταινία μας δίνει έναν σημαντικό λόγο να την παρακολουθήσουμε.

 

Πρόκειται για μια ερμηνεία οσκαρικού (με την καλή έννοια!...) επιπέδου που σε αρκετά σημεία θυμίζει την αντίστοιχη του Τζέφρι Ρας στον «Σολίστα» του Σκοτ Χικς. Διότι και οι δύο –σπουδαίοι- ηθοποιοί δεν αρκέστηκαν στο να ερμηνεύσουν έναν τρελό απλώς χτυπώντας τα χεράκια σαν νευρόσπαστοι [όπως πχ ο Ηλίας Λογοθέτης στο «Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον»]. Αλλά του έδωσαν ψυχή, του έδωσαν υπόσταση.

 

Ο Τζον Νας του Κρόου δεν είναι μια καρικατούρα, ένας γραφικός τρελός. Είναι ένας χαρακτήρας με εξέλιξη. Αλλιώς είναι όταν αρχίζει η ταινία κι αλλιώς όταν τελειώνει. Κι ακόμα και στις σκηνές της τρέλας του, ποτέ δεν κάνει ο Αυστραλός ηθοποιός το λάθος να επαναλαμβάνεται.

 

Είτε έχει δει κανείς την ταινία, είτε τώρα απλά διαβάζει τις παρουσιάσεις (σαφώς δ-ε-ν είναι όλες ίδιες), σχηματίζει μια εικόνα περί του τι βλέπει κανείς – η κοινή γνώμη για την ακρίβεια – σε αυτή την αληθινή ιστορία.

Σχηματίζει την εικόνα ότι π.χ. με την σκληρή προσπάθεια αυτός ο άνθρωπος βρήκε την αναγνώριση και κατάφερε να μπει στην κοινωνία. Λαμπρά !

Επιδοκιμάζει τους συναδέλφους του που, όλο ανωτερότητα, του «υποβάλλουν» τα πανάκριβα στυλό τους και βλέπει τον δυστυχή να χαίρεται επί τέλους την αναγνώριση. Και, όλο ανακούφιση, τον βλέπει να μην τους απαντά «βάλτε τα εκεί που ξέρετε καθάρματα».

Σχηματίζει και μια εικόνα της (επιτυχούς !) προσπάθειας της επιστήμης – της ψυχιατρικής συγκεκριμένα – να σώσει τον δυστυχή πάσχοντα από τις συνέπειες της αρρώστιάς του.

Ηρωοποιεί την γυναίκα του (πώς να διαφωνήσει κανείς σε αυτό;) που του στάθηκε στα δύσκολα και τον θαυμάζει να της «απονέμει» το Νόμπελ του.

Και «όλοι μαζί πάνε στην ακρογιαλιά», όπως έλεγε η αξέχαστη Μελίνα, τρισευχαριστημένοι από το μεγαλοπρεπές happy end.

 

Όλοι «λάδι».

 

Ακόμα και ο αδικημένος John Nash με τη θεωρία για τον ανταγωνισμό. Τον ανταγωνισμό …

Μελέτησε κάτι περιστέρια, περιεργάστηκε και το πώς πήγαινε ο καθένας να βγάλει γκόμενα και κατέληξε (το λέω όπως το θυμάμαι) ότι το καλύτερο αποτέλεσμα για το σύνολο προκύπτει όταν ο καθένας κοιτάζει το συμφέρον του.

Ζητώ συγγνώμη αν αδικώ τον Νομπελίστα. Ούτως ή άλλως δ-ε-ν είναι ακριβώς το point μου.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι κάπως έτσι μας έχει πάρει ο διάολος, καθώς ο καθένας νοιώθει μια χαρά να πουλάει όπλα, ναρκωτικά, φάρμακα (αχρείαστα), να σορτάρει κάθε δυστυχισμένη χώρα ή επιχείρηση ...

Με συμφέρει λέει ο καθένας, I dont care λέει απλά ο Αμερικάνος …

Φυσικά δ-ε-ν ζήτησε ή υπέδειξε αυτό ο Νομπελίστας, αλλά η θεωρία των παιγνίων πρέπει – κατά τη γνώμη μου – να βρει καλούς «δικηγόρους» για να την βγάλει καθαρή για τις ευθύνες της στα χάλια του σημερινού ακραία ανταγωνιστικού κόσμου.

Και να ξαναδεί κ-α-λ-ά σε τι αξιώματα βασίζεται (εκτός αν πιστεύει κανείς ότι υπάρχει θεωρία χωρίς αξιώματα).

 

Γυρίζουμε στο θέμα μας που είναι ουσιαστικά αυτό που στην παιδαγωγική λέγεται «χαρισματικά παιδιά».

Φυσικά, για μια ακόμη φορά, βλέπω σε ταινία νοήματα που ί-σ-ω-ς δεν βλέπει και ο ίδιος ο σκηνοθέτης !

 

Ακόμη και η πιο «βαθειά» κριτική από αυτές που προανέφερα δ-ε-ν επισημαίνει το προφανές : Ο John Nash δεν ήξερε «να στρίβει» - για να θυμηθούμε το λήμμα μας.

Αυτό που υποδεικνύει η απλούστατη θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης του Daniel Goleman, όπως προσεγγίζεται πιο πρακτικά στο RAISING A SON, των Don Elium & Jeanne Elium.

 

Π.χ. το καμάκι που έκανε στην καλή του, σύμφωνα με την ταινία, ήταν στο στυλ «θέλω να σε σουβλίσω» ! Η λιμνούλα έκανε ό,τι μπορούσε να το κάνει λίγο ρομαντικό …

 

Και φυσικά αυτή ανταποκρίθηκε γιατί θα ανταποκρινόταν ακόμα και αν της έλεγε την … νικήτρια στήλη του ΠΡΟΠΟ ! Ή, για να μην το ξεφτυλίζουμε, γιατί αυτό που της είπε ανταποκρινόταν απόλυτα στη συνταγή : «να είσαι ο εαυτός σου».

 

Το ερώτημα απλό : Γιατί ο John δεν ήξερε να στρίβει ; Γιατί δεν ήταν συναισθηματικά νοήμων; Όπως όλοι οι άλλοι – ρωτά ο βλάκας.

Η απάντηση επίσης απλή : Γιατί δ-ε-ν ήταν όπως όλοι οι άλλοι.

Ό,τι μαθαίνει κουτσά – στραβά ο καθένας για τις απλές δεξιότητες συμπεριφοράς το μαθαίνει μέσα από τις παρέες.

Ε λοιπόν ο Nash και ο κάθε Nash δ-ε-ν έχει παρέες, οπότε πώς να μάθει ;

Γιατί δ-ε-ν έχει παρέες ; Μύλος, φαύλος κύκλος.

Ξεχωρίζει, δεν τον κάνουν παρέα, ενδιαφέρεται για αυτά που δ-ε-ν ενδιαφέρουν τους άλλους, δ-ε-ν ενδιαφέρεται για αυτά που ενδιαφέρουν τους άλλους, δ-ε-ν χρειάζεται τη βοήθεια κανενός σε αυτό που τον ενδιαφέρει, κάποιοι τον φθονούν, η «επιστήμη» (τρομάρα της !) ό,τι καταλάβει – κατάλαβε.

Οι μανιοκαταθλιπτικοί είναι πανέξυπνοι, είναι το επιστημονικό επιχείρημα κατά των … «μανιοκαταθλιπτικών».

Με τίποτα η επιστήμη δ-ε-ν εξετάζει το ε-ν-δ-ε-χ-ό-μ-ε-ν-ο να φταίει η κοινωνία που κάνει τους πανέξυπνους μανιοκαταθλιπτικούς. Από άγνοια, από φθόνο, από σύμπτωση, από συμφέρον …

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η επιστήμη, ψιλο – ανέχεται την επιστροφή του … γιατρεμένου στην κοινωνία. Στα λόγια ή στα αλήθεια θα σας γελάσω.

 

Τελείως συμπτωματικά, στο μεταξύ έχουν πουληθεί κάτι πανάκριβα φαρμακάκια με το αζημίωτο …

 

 

Ένας υπέροχος άνθρωπος ή … μια κοινωνία που φθονεί τον υπέροχο άνθρωπο …

 

 

Αν κάποιος απροκατάληπτος δ-ε-ν έχει πεισθεί ακόμα για το ότι η κοινωνία μας όχι μόνο δ-ε-ν κάνει ό,τι θα μπορούσε να περνάει από το χέρι της για την προστασία των «υπέροχων ανθρώπων», αλλά τους συμπεριφέρεται – κατά κανόνα – απάνθρωπα, ας σκεφθεί απλά το εξής :

 

 

Τι χ-ρ-ή-σ-ι-μ-ο συμπέρασμα αναδεικνύει η ταινία ;

 

Σε τι χρήσιμο ; Αυτό και αν είναι ερώτημα – αποκάλυψη !

 

Αλήθεια δ-ε-ν θα πρέπει να εντοπίζει κανείς ένα κοινωνικό πρόβλημα από την περιπέτεια του Νομπελίστα ; Ή μήπως το πρόβλημα ήταν (μόνο έστω) του Νομπελίστα ;

 

Γιατί η κοινωνία δ-ε-ν επιδοκίμαζε την προσπάθειά του, αλλά τον αναγνώρισε μόνο όταν κάθε απόπειρα τρικλοποδιάς ήταν μάταιη ;

 

 

How many potentially creative endeavors have we killed ?  αναρωτιέται η Starr Cline – καλή της ώρα όπου και αν βρίσκεται – στο μνημειώδες What would happen if I said yes ?

 

Ένα βιβλίο που – κατά τη γνώμη μου – θα έπρεπε να είναι το ευαγγέλιο της σύγχρονης κοινωνίας.

 

Αποφεύγω επιμελώς να το αναζητήσω στο amazon.com, γιατί αν δ-ε-ν είναι, θα ψάξω για … καλάσνικωφ !!!

 

 

Ένας υπέροχος άνθρωπος ή … μια κοινωνία που φθονεί τον υπέροχο άνθρωπο … μέχρι να τον θεοποιήσει ;

 

Υπάρχει το λεγόμενο (σε άλλη … επιστήμη – τα οικονομικά) break even point.

 

Πολύ απλά η κοινωνία βάζει λυσσαλέα τρικλοποδιές σε οποιονδήποτε είναι σε θέση να ξεχωρίσει και, όταν πια δ-ε-ν μπορεί να τον φθάνει ούτε με σφεντόνες, τον θεοποιεί.

 

Γιατί, αν παραδεχθεί ότι είναι άνθρωπος, οπότε ήταν βεβαίως πάντα, θα αισθανθεί ενοχές (που δ-ε-ν πρέπει !) και κ-υ-ρ-ί-ω-ς θα οφείλει να φερθεί ανθρώπινα σε κάθε ανάλογη περίπτωση.

 

Ενώ, αν τον βαφτίσει θεό, «ούτε γάτα, ούτε ζημιά» !

 

 

Όπερ έδει δείξαι.

 

 

Οπότενες ;

 

Transforming negative feelings to negative. Starr Cline και αυτό.

 

Think about it !

 

 

Σχόλια

23/08 23:02  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Οποιος δεν εχει διευρυνθει συνειδησιακα σε οριακο βαθμο τετραβαθμιο, δηλαδη μυητικο, ειναι αδυνατο να επιλυσει σημαντικα το αινιγμα της σφιγγας. γι΄αυτο και η σφιγγα επανερχεται στον οιδιποδα ως μιασμα και πληττει οριακα τους θηβαιους οι οπ...οιοι ανεχθηκαν αυτη την εντροπικη επιλυση και την συζευξη αργοτερα με την μητερα του ιοκαστη, η οποια ειναι η μητερα υλη».
23/08 23:04  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Υπάρχει ένα ευλογημένο σημείο: η ύπαρξή σου με επίγνωση και αίσθηση. Ένα ουράνιο σημείο. Όταν το βρεις και το εκδηλώσεις, θα συλλάβεις το αθώο και άπειρο μήνυμά του. Θα σε οργανώσει, θα σε εμπνεύσει, θα σε προγραμματίσει με θεϊκό τρόπο, θα ...σε ελευθερώσει και θα σε οδηγήσει στην ατέρμονη ανέλιξη και την ολοκλήρωση. Πριν το γνωρίσεις, το περιέχεις. Όταν το γνωρίσεις, τότε απλώς το εκφράζεις!
http://www.youtube.com/watch?v=AaSdiosYZTU&feature=related
~~~@~~~
εν το παν
εν Τάο
23/08 23:05  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Ας τραβάμε ολόισια προς το σκοπό μας. Όσοι θέλουν ας ακολουθήσουν την ομορφιά που εμπεριέχουν. Αυτός είναι ο βασιλικός δρόμος που αρμόζει σε πνευματικά και νοήμονα όντα.
Αυτή είναι η Πύλη άλματος προς την ομορφιά!
Σε κάθε κβάντουμ χρόνου εμπε...ριέχεται ολόκληρο αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Η τριχοτόμηση του χρόνου γίνεται καθαρά για λόγους κατανόησης -αν και δεν χρειάζεται πια να χρησιμοποιούμε αυτό το μοντέλο. Το ολογραφικό φωτογράφημα με λέιζερ το αποδεικνύει αυτό. Σε κάθε σημείο της φωτογραφίας περιέχεται το σύνολο του φωτογραφημένου αντικειμένου της. Δηλαδή σε κάθε σημείο του χώρου περιέχεται ολόκληρο το σύμπαν. Και αν σας εκπλήσσει αυτό, τότε ακούστε τι είπαν, αιώνες πριν, οι Έλληνες: Εν το παν!
~~~@~~~
23/08 23:06  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Η χρυσαλίδα πρέπει να ελευθερωθεί! Ο Ζων Θεός προσκαλεί κάθε άνθρωπο να γίνει άγγελος, δηλαδή ον που να μπορεί να πετάει! Οι Ταξιδευτές των Άστρων είναι ανάμεσα μας και μας προσκαλούν να ταξιδέψουμε «εκεί όπου δεν πάτησε ποτέ κανείς!» Ελάτε στο πιο υπέροχο Ταξίδι προς την ασύλληπτη, υπέροχη ομορφιά και ευφυΐα του Όντος!
Ερμάκο ο φίλος είμαι ο Απόλλων
έχω και κότερο πάμε μια βόλτα στα εξαμίλια
???
~~~@~~~
23/08 23:07  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Oπως λέει ο Ελύτης, Θεέ μου, το ελάχιστο σου ζήτησα και με τιμώρησες με το πολύ»
~~~@~~~
23/08 23:10  oberon
Ρε συ Γιώργο, κάνε μου και κανένα σχετικό σχόλιο. Μαράζι το έχω.
23/08 23:11  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
23/08 23:12  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
σου κάνω χαλάστρα ή ρόλους νέους ???
σκέψου...
~~~@~~~
23/08 23:13  oberon
Ερμάκο ο φίλος είμαι ο Απόλλων
έχω και κότερο πάμε μια βόλτα στα εξαμίλια
???
~~~@~~~

Δηλαδή ;
23/08 23:15  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
εδω εσυ ειχες τρελλάνει την goldmine(Παλλάδα Αθηνα ?)
δεν θα τρελλάνω κι εγω εσένα λιγάκι ???
~~~@~~~
23/08 23:17  oberon
Γιώργο, έχω πικρή πείρα από δικαιωμένες προβλέψεις και μάλιστα πολύ ακριβέστερες.

Benchmark με είχαν και έφαγαν κάποιους μαζί με εμένα ...

23/08 23:19  oberon
Κάτσε, τα εξαμίλια σε εμάς δεν έχουν θάλασσα.

Και σε εσάς κάπου στο βουνό δεν είναι ;
23/08 23:23  oberon
Κατά τα άλλα, προσπαθώντας να τρελάνεις εμένα, δ-ε-ν θα δυσκολευτείς και τόσο ...
23/08 23:29  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
έτσι με κάμνανε και μένα λίγες στιγμές
αλλα πλέον έκανα άλλο ένα κονέ...
πατριάρχης
~~~@~~~
23/08 23:30  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
23/08 23:31  oberon
Να προσέχεις τα κονέ !

Ερμάκος
€~~~@~~~$
23/08 23:36  oberon
Επί τέλους σχόλιο επί της ουσίας ! Thanks.

Επιβεβαιώνεις ουσιαστικά αυτά που γράφω, βαφτίζοντας (αυθαίρετα;) τους έξυπνους (επιτυχημένους επενδυτές στην άρθρο σου) ψυχοπαθείς.

Ωραία η υπογραφή μου ;
24/08 00:02  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Εγώ ΕΙΜΑΙ στον Παράδεισο!

Σου δίνει ο Θεός τον αέρα, το νερό, την τροφή. Οι μαγκιές της φιλοσοφίας μας προκύπτουν κατόπιν...

Έτσι κι αλλιώς αναπνέεις! Συνεχώς! Άρα αδιαλείπτως προσεύχεσαι. Την ώρα που αναπνέεις όμως ο αέρας κάπου μπαίνει πέρα από το οργανικό μέρος. Μπαίνει και σε ένα πεδίο ιδεών, θέσεων, απόψεων. Εισβάλλει! Και τι βλέπει μέσα ο αέρας αυτός που σε ζωοποιεί και σου δίνει τη δύναμη; Ό,τι έχεις κατασκευάσει! Ό,τι σου αρέσει σαν παιγνίδι για να παίξεις, το ζωοποιεί.

Από τη στιγμή που ζεις και αναπνέεις η σκέψη δημιουργείται. «Εδώ είμαι κι εγώ σήμερα! Όσο θέλεις είμαι! Άμα δεν θέλεις, δεν είμαι... Ό,τι θέλεις. Έτσι κι αλλιώς και το παιγνίδι δικό σου είναι! Τι να κάνω; Να φτιάξω θεούς; Και μόνο που θέλεις να είσαι μέσα από μένα για όσο είσαι μέσα από μένα χαίρομαι! Και να με βαρεθείς είμαι αυτό που είσαι! Θα ξανάρθω εκεί που ήμουν, και θα ξαναείσαι εδώ που είσαι!»

Φωτίσου και κάνε ό,τι θες!

Είσαι εδώ γιατί το θέλει «εκείνο».
24/08 00:03  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
Πάντοτε υπάρχουν καλύτεροι μουσικοί και τραγουδιστές. Αξία όμως έχει αυτός που μπορεί να σε ταξιδέψει!
24/08 00:55  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
The seven hermetic principles, upon which the entire hermetic philosophy is based, are as follows: 1. the principle of mentalism.
2. the principle of correspondence.
3. the principle of vibration.
4. the principle of polarity.
5. the principle of rhythm.
6. the principle of cause and effect.
7. the principle of gender.
~~~@~~~
24/08 01:03  ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
24/08 07:38  PREMIUM
Peri ... trelas ο λόγος ???
Το επόμενο άρθρο στο Στέκι αφιερωμένο στην ... τρελοπαρέα !
Θα μας ... ταξιδέψει ο τύπος με τις ... φαβορίτες στο ... ΤΟΤΕ !
24/08 11:52  kikixo
24/08 13:28  oberon
Χορδιστή μου, μήπως να έφτιαχνες ένα δικό σου blog να σου γράφω και εγώ κανένα σχόλιο ;

Τα 7 principles επιφυλάσσομαι να τα βρω στο λεξικό και να τα σχολιάσω.

PREMIUM, έχω την αίσθηση ότι κάτι δ-ε-ν κατάλαβες πολύ καλά ή εγώ δ-ε-ν σε έπιασα.

Anyway, φαβορίτες δ-ε-ν έχω, αλλά θα προσπαθήσω να κάνω αυτό που λες χωρίς φαβορίτες.

24/08 13:31  oberon
Όσο για τον προορισμό του ταξιδιού, ιδού η δήλωσή μου προ διμήνου :

"Όταν τα πράγματα γίνουν αλλόκοτα δύσκολα,
ο ευφυής άνθρωπος,
κοιτάζει πίσω για να δει μπροστά.
Π.χ. διαβάζει ένα καλό βιβλίο".

Αναμείνατε την έκδοση ή στείλτε email στο χορδιστή και λεφτά σε ... εμένα.

24/08 13:55  kikixo
24/08 14:11  PREMIUM
blog που δε ... δημοσιεύεται ...
αριθμός τηλεφώνου που δεν ... επανακαλείται ... χμμμμμμμμμμμ ...

oberon ... καινούργια άσματα δεν ακούς ???
http://www.youtube.com/watch?v=k_pT34CsG2U
24/08 19:08  kikixo
24/08 19:08  kikixo
24/08 19:33  kikixo
24/08 20:29  oberon
PREMIUM,

Όπως καταλαβαίνεις διαφωνώ απόλυτα με το άσμα.

Αν σου στείλει ο Γιώργος το βιβλίο μου, δες εκεί που ... περιποιούμαι τον Αλμπέρ Καμύ.

Αν σου μείνουν απόρίες, εδώ είμαστε.

24/08 20:32  oberon
19:08 Kikixo

Πες του μάγκα ότι έτσι ξέρω να παίζω και εγώ.
24/08 20:35  oberon
Στο άλλο (με το τσιγάρο) ας βρουν τρίτο και έρχομαι για "τεμπέλης". Ξέρεις πρέφα, υποθέτω.

Τεμπέλης γιατί δ-ε-ν καπνίζω εδώ και 22 χρόνια, οπότε δ-ε-ν με εκφράζει το άσμα - πώς να το τραγουδήσω ;

24/08 20:38  PREMIUM
ob ... Της παλιάς σχολής είμαι και εγώ ! :-) Από Γάλλους μόνο Jean Reno στο Immortel ! :-)
24/08 20:41  oberon
Τη Σαλώμη αργά-ημισυ πάμε.

Τί θυμήθηκα με το "ασημώσει" :

Ήμουνα με ένα απίστευτο τύπο στη Μεθώνη και μου λέει περιστατικό με τον πέστον ... τον Ζαμπέτα.

Τον συναντάει τυχαία, που λες, σε ένα δρόμο στο Λονδίνο και τον ρωτάει : "πώς από δω Γιώργο ;"

Του δείχνει ο συνονόματός σου τα δύο του χέρια και του λέει : "μου τα ασήμωσαν οι κουφάλες οι εφοπλιστές" !

(καλό ;)

24/08 20:43  oberon
Σκέψου τί έχει να γίνει προσεχώς στην καρντασούπολη και σήμερα με την πανσέληνο στον Ακροκόρινθο.

:)
03/09 01:43  oberon
Μάγκες το έγραψα. Τέλος και αρχή.

Γυρίζουμε σελίδα.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
2 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις