Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Πρόταση επί της διαδικασίας εποικοδομητικού διαλόγου
625 αναγνώστες
Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010
03:49

 To whom may be concerned

 

 

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω τι εννοώ «εποικοδομητικό διάλογο».

 

 

Μια ιδέα, νομίζω, πήραν οι αναγνώστες του πρόσφατου άρθρου μου «Γράμμα στον κ. Βασίλη Βιλιάρδο», όπου, στο παράρτημα στο τέλος, υπάρχει απόσπασμα από το (υπό έκδοση) βιβλίο μου «Ο παππούς του Τηλέμαχου».

 

Παρουσιάζω την εικόνα που σχημάτισα από τον τρόπο που συζητούσαν οι πρόγονοί μας της Ομηρικής εποχής (πριν από 32 αιώνες περίπου).

 

Το απόσπασμα σχολιάστηκε από τον blogger «ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ» ως εξής : «To απόσπασμα με το ομηρικό τσιμπούσι ήταν όλα τα λεφτά στην ανάρτησή σας αγαπητέ.»

 

[Ήδη εκκρεμεί … τσιμπούσι για το Σ/Κ.]

 

 

Είναι σαφές – νομίζω – ότι, όταν προχωρά σε διάλογο κανείς, πρέπει να έχει στόχο.

 

Είναι κάτι που προσωπικά με αφήνει παγερά αδιάφορο το να συζητάς για «να πει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του», να παραμείνεις επαξίως (όπως όλοι) στις προγενέστερες θέσεις σου, να «αποδείξεις» ότι δ-ε-ν γίνεται τίποτα, να «αποδείξεις» ότι κάποιοι άλλοι δ-ε-ν σε αφήνουν να κάνεις τίποτα …

 

Εν ολίγοις, να παραμείνεις στην αδράνεια και τη μοιρολατρία – εισπράττοντας βεβαίως τις καρπαζιές σου τοις μετρητοίς.

 

 

Αντίθετα, αν η συζήτηση έχει στόχο, αποσκοπεί στην αναζήτηση «θέσεων μάχης», για τις οποίες παίρνει κανείς τις αποφάσεις του σχετικά με το πώς θα επιδιώξει την νίκη, δηλαδή την επίτευξη του στόχου.

 

Είναι προφανές ότι, μια τέτοια εποικοδομητική συζήτηση, είναι αδύνατη για εκείνους που εκ προοιμίου έχουν αμετακίνητη πεποίθηση ότι τίποτα δ-ε-ν μπορεί να γίνει, το οποίο – λογικά – προέρχεται από το «δ-ε-ν έχω σκοπό να κάνω τίποτα».

 

Είναι εκπληκτικό το πόσα απίστευτα «επιχειρήματα» επινοούνται στα πλαίσια μιας τέτοιας στάσης, το πόση «περισσή αυτοπεποίθηση» τρέφει αυτός που χλευάζει αυτόν που στοιχειοθετεί επιχειρήματα που τείνουν – έστω – να αποδείξουν ότι μπορεί να γίνει κάτι.

 

Στην απλή και αυτονόητη διευκρινιστική ερώτηση «Τι σε κάνει να είσαι σίγουρος ότι τίποτα δ-ε-ν γίνεται ;», η απάντηση είναι, στην καλύτερη περίπτωση, κάτι που στην Αριστοτέλεια λογική λέγεται «λήψη του ζητουμένου».

 

Με κάποιο τρόπο δηλαδή, θα διατυπωθεί ένας συλλογισμός του στυλ «Δ-ε-ν θα γίνει τίποτα, επειδή δ-ε-ν μπορεί να γίνει τίποτα». Check it !

 

Εναλλακτικά, θα διατυπωθεί ένας συλλογισμός του στυλ «Δ-ε-ν θα γίνει τίποτα, επειδή δ-ε-ν μας αφήνουν να κάνουμε τίποτα», ο οποίος είναι, από πλευράς λογικής, εξ ίσου αναπόδεικτος.

 

Και οι δύο εναλλακτικές μπορούν κάλλιστα να προκύψουν και ως απάντηση στην ερώτηση «Αλήθεια, αυτό που σου προτείνω, γιατί δ-ε-ν μπορεί να γίνει, γιατί δ-ε-ν μπορούμε να το κάνουμε ;»

 

Θα επανέλθω παρακάτω.

 

 

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

 

Κατ’ αρχήν θεωρώ απολύτως ουσιώδες το να έχει προηγηθεί (της εποικοδομητικής συζήτησης) ένα καλό φαΐ.

 

Κάπου έχω διαβάσει ή ακούσει το εξής : «Αλλιώς σκέφτεται ένας χορτάτος και αλλιώς ένας πεινασμένος».

 

Και, μια και είμαστε σε site που απευθύνεται σε παίκτες του χρηματιστηρίου, ας σκεφθεί ο καθένας τι νομίζει για το … χρηματιστηριακό ανάλογο : «Αλλιώς σκέφτεται (στον πάτο) ένας με 100 % ρευστότητα και αλλιώς ένας εγκλωβισμένος».

 

Είναι έτσι ή όχι ;

 

 

«Σύντας του φαγιού θεράπευσαν και του πιοτού τον πόθο», γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης στην μνημειώδη μετάφραση της Οδύσσειας, πριν από οποιαδήποτε συζήτηση – εποικοδομητική φυσικά.

 

Φυσικά δ-ε-ν τρώει κανείς «στα μουγγά», αλλά αποφεύγει να ψάχνει για λύσεις προβλημάτων με μπουκωμένο στόμα.

 

Μπορεί – αντιθέτως – θαυμάσια να τραγουδήσει (ακόμη και παράφωνα), να κουτσομπολέψει, να μάθει τα νέα του συνομιλητή και συντράπεζου και τα τοιαύτα.

 

Και, κυρίως, να πάρει την προσωπική του απόφαση αν έκανε καλά που τρώει μαζί του και αν έχει νόημα να κάνει μετά απόπειρα εποικοδομητικής συζήτησης.

 

 

«Ούτε λίγο, ούτε πολύ» πιστεύω ότι τα παρακάτω που θα γράψω – ως προτάσεις – περιττεύουν σύντας και έχει γίνει το «Σύντας …» !

 

 

Στον εποικοδομητικό διάλογο είναι αποδεκτές όλες οι απόψεις – ιδίως στην «επί της αρχής» συζήτηση που λογικά προηγείται.

 

Όταν λέμε «αποδεκτές» εννοούμε ότι μπορεί να πει κανείς άνετα «Ξέρεις δ-ε-ν συμφωνώ με αυτό που λες γιατί …» ή έστω «Δ-ε-ν νομίζω», αλλά είναι τελείως out να πει κανείς ένα σκέτο «Τι είναι αυτά που λες ;», χωρίς να διατυπώσει ένα «γιατί».

 

 

Αφού προκύψει (το νοιώθει ο καλοπροαίρετος πότε) ότι η «επί της αρχής» συζήτηση έχει αναδείξει τις υπάρχουσες απόψεις, κάποιος τελείως αυθόρμητα θα πει κάτι σαν «να σας πω τι λέω να κάνουμε ;».

 

Σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι μπορούν κάλλιστα να συμφωνήσουν στο «τι να κάνουμε» κάποιοι που έχουν κάποιες διαφορετικές απόψεις στο «γιατί να κάνουμε αυτό που λέμε να κάνουμε».

 

Φαίνεται ίσως αυτονόητο, αλλά π.χ. στις φοιτητικές συνελεύσεις έχουμε φθάσει σε ψηφοφορίες του στυλ : «Πρόταση Α κατάληψη για τον α λόγο, πρόταση Β κατάληψη για τον β λόγο, πρόταση Γ όχι κατάληψη» και να περνάει η Γ ενώ οι Α και Β συνολικά έχουν πλειοψηφία ! Check it !

 

Διευκρινίζω ότι το «τι να κάνουμε» περιλαμβάνει σαφώς και το «τι να γράψουμε ;» σε ένα κείμενο που να συγκεράζει τις υπάρχουσες απόψεις.

 

 

Η άποψη του χρονικά πρώτου θα πρέπει να έχει αρχή, μέση και τέλος, και να τεθεί αυτοτελώς στο τραπέζι του διαλόγου.

 

Δηλαδή οι καλοπροαίρετοι ομοτράπεζοι βοηθούν με σκέψεις και διευκρινιστικές ερωτήσεις να ολοκληρωθεί η υπό συζήτηση άποψη.

 

Το ζητούμενο είναι να προκύψει μια επαρκής πρόταση η οποία να έχει μια εσωτερική λογική και να καταλήγει, έστω υπό προϋποθέσεις, σε δυνητική επίτευξη του στόχου που θέτει.

 

Δ-ε-ν είναι επαρκής μια άποψη που δ-ε-ν έχει καν ως wishful thinking την επίτευξη του στόχου. Είναι αυτό που λένε οι δικαστές «ατελέσφορη» πρόταση.

 

Στο σημείο αυτό δ-ε-ν είναι καλοπροαίρετη συμπεριφορά το να μ-η-ν συμβάλλει κάποιος στην βέλτιστη διαμόρφωση της υπό συζήτηση πρότασης, επειδή θέλει «σώνει και καλά» να γίνει το δικό του.

 

Είναι, όμως, καλοπροαίρετη συμπεριφορά το να πει στα ίσια κάποιος «Ξέρεις, με αυτό που προτείνεις, έχω το τάδε πρόβλημα. Έχεις κάτι να προτείνεις σχετικώς ή θα είμαστε αντίπαλοι ;»

 

 

Κάπως έτσι εξετάζονται μια – μια οι προτάσεις που έχουν αρχή, μέση και τέλος.

 

Κάπως έτσι παίρνουν (προσωρινά ;) τη θέση τους αυτοί που δ-ε-ν μπορούν (ακόμη ;) να διατυπώσουν μια πρόταση με αρχή, μέση και τέλος …

 

 

Και, κυρίως, κάπως έτσι προκύπτουν οι συγκλίσεις ή οι ξεκάθαρες αντρίκιες αντιπαραθέσεις.

 

Αν είναι να αντιπαρατεθεί κανείς (απολύτως φυσιολογικό !), ας ξέρει τουλάχιστον το λόγο …

 

 

 

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ;

 

Επανέρχομαι στο φαινόμενο της άρνησης – ουσιαστικά – της εποικοδομητικής συζήτησης «άνευ αποχρώντος λόγου».

 

Αποχρών λόγος φυσικά είναι το «δ-ε-ν με συμφέρει» ή το «δ-ε-ν με νοιάζει». 

 

Αν, όμως, λέει κάποιος έμπρακτα ότι «από πίττα που δ-ε-ν τρώω τι με νοιάζει και αν καεί ;», ενώ λογικά «τον καίει και τον παρακαίει» …

 

 

Οπότε το ερώτημα είναι ένα απλό «γιατί ;». Γιατί αυτή η άρνηση ;

 

 

Η απλή ερμηνεία που εισηγούμαι είναι ότι η άρνηση έχει προκύψει, από συνδυασμό εξωτερικών και εξωτερικών, ασυνείδητων και συνειδητών παραγόντων, ως μια εκδήλωση στα πλαίσια μιας κατάστασης απόλυτης αίσθησης «ανημπόριας».

 

Το έχω ξαναθέσει (κάντε «αναζήτηση» με τη λέξη, αν θέλετε) ως άποψη της προχωρημένης ψυχολογίας και σκοπεύω να το αναπτύξω ξανά το συντομότερο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχόλια

08/09 09:57  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Κώστα καλημέρα.
Περιγράφεις ένα καθημερινό περιστατικό από την ουτοπική μελλοντική αναρχική κοινωνία των (καλοφαγάδων) αγγέλων, η οποία θα προκύψει ως μετεξέλιξη της μελλοντικής τέλειας δημοκρατίας (η οποία θα έχει φροντίσει να διαμορφώσει τέλειους πολίτες), ή κάνω λάθος;
08/09 09:59  PREMIUM
Ωχ ... ωχ ... ωχ !
Οι προτάσεις για ... τσιμπούσια και ... εποικοδομητικούς διαλόγους μου θυμίζουν τα πάλαι ποτέ (αντί για το ... ΤΟΤΕ) Π-Ε-Τ-Ρ-Ι-Ν-Α χρόνια !
08/09 19:19  oberon
Νίκο,

Ούτε ουτοπική, ούτε μελλοντική, ούτε αναρχική ...

Καλοφαγάδες ναι, άγγελοι όχι ακριβώς. Ψάξε για το άρθρο μου "Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος ;"

Η τέλεια δημοκρατία που λες θα είναι η web-αριστοδημοκρατία plus τσιμπούσια. Μελλοντική ί-σ-ω-ς όχι πολύ.
Τέλεια ελπίζω πως όχι.


Κατά τα άλλα
http://www.youtube.com/watch?v=QT3TZgH0D7Q

Δ-ε-ν πάει άλλο.
http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=200812

Πιάσαμε πάτο.

Πάμε !
21/09 08:54  oberon
"ΑΛΛΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ, ΔΙΟΔΙΑ
Πληρώνουμε χρυσές καρμανιόλες και καθυστερήσεις"

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=204711

"...
Οι οδηγοί κινούνται σε δρόμους-εργοτάξια, με πολλά σημεία-καρμανιόλες, πληρώνουν όμως ως να είναι υπερσύγχρονοι αυτοκινητόδρομοι!
...
Οι εργολάβοι οχυρώνονται πίσω από τις καθυστερήσεις του Δημοσίου στην υλοποιήση των υποχρεώσεών του σε τομείς όπως απαλλοτριώσεις και μετατοπίσεις δικτύων κοινής ωφέλειας, για να δώσουν συγχωροχάρτι στις δικές τους αποκλίσεις.
... "


Αν οχυρώνονται πίσω από καθυστερήσεις του αντισυμβαλλόμενου, μήπως κάποιος πρέπει να ξεκαθαρίσει αν ο-ρ-θ-ώ-ς οχυρώνονται ή δ-ε-ν έχει σημασία ;

Μήπως οι απαλλοτριωσούλες "τσιμπάνε" λίγο παραπάνω από ό,τι γίνεται συνήθως ή κάποιοι αποφάσισαν να σταματήσει η ιστορία και έχουμε παράπλευρες απώλειες ;
Ποια ιστορία ; Κατσάβραχα σε τιμές ... Κολωνακίου.


Καλές οι καταγγελίες, αλλά να βάζαμε και κάποιο στόχο ή καλά είναι (για όλους ...) εμείς να "κλαίμε τη μοίρα μας" και κάποιοι να κονομάνε ... καταγγελόμενοι ;


Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
1 ψήφος

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις