Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Πρόσωπα και δημοτικές
676 αναγνώστες
Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010
22:11

Έχει αδιέξοδα η δημοκρατία ; Καλό ερώτημα ;

 

 

Κάποιος – ποιος αλήθεια ; – έχει ισχυρισθεί ότι «Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα».

Και κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι μπορούν να το επαναλαμβάνουν χωρίς να χρειάζεται να επικαλεσθούν το όνομα αυτού που το πρωτοείπε.

Ο λόγος προφανής : Θεωρείται πλέον αυταπόδεικτο. Είναι όμως ;

Χώρια που «οι εξαιρέσεις τονίζουν τον κανόνα». Άρα μ-π-ο-ρ-ε-ί να είμαστε μπροστά σε μια εξαίρεση. Λογικό ;

 

Ας το δούμε εν όψει των δημοτικών εκλογών.

 

Τι θα ήταν αδιέξοδο ;

Μήπως το να μην εκλεγεί δήμαρχος ; Χλωμόν !

Μήπως, όμως, θα ήταν αδιέξοδο το να εκλεγούν Δήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι «κατώτεροι των περιστάσεων» ;

Ή μήπως οι περιστάσεις δεν είναι αλλόκοτα δύσκολες ;

 

Στο άρθρο μου «Τι θα γινόταν αν έπαιρναν μπρος τα Ελληνικά μυαλά μας ;» εντοπίζω ότι κάποιοι – ας το πούμε – νομίζουν ότι η κρίση δεν τους αγγίζει.

Και «πριονίζουν το κλαδί που κάθονται» …

Στην πραγματικότητα θεωρούν ότι, αν εκλεγούν, θα μπορούν να βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω από την κρίση.

Ξέρω ότι αδικώ κάποιους που σε αυτές τις περιστάσεις προσέρχονται για να προσφέρουν.

 

Πώς θα μπορούσαμε να διακρίνουμε «την ήρα από το σιτάρι» ; Τα λαμόγια από τους πατριώτες ή έστω από αυτούς που μ-π-ο-ρ-ο-ύ-ν να φανούν χρήσιμοι ;

 

Να βλέπαμε ένα δίδαγμα της Ιστορίας ;

 

Φυσικά από το μνημειώδες έργο του συμπατριώτη μου Άγγελου Φουριώτη «Κόρινθος – Η ιστορία – τ.Α’», «ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ», 1973, το οποίο – για όσους δεν το πρόσεξαν – κρατάω … ανάποδα στο εξώφυλλο του πρώτου μου βιβλίου «Ο παππούς του Τηλέμαχου». 

Αναφέρει λοιπόν την περίπτωση της κατάστασης που περιήλθε η Μίλητος, κάπου τον 6ο αιώνα π.Χ., όταν μια καταστροφική εμφύλια διαμάχη έφθασε στο αδιέξοδο.

Τι σκέφθηκαν ; Κάλεσαν μια αντιπροσωπεία από Πάριους και τους όρισαν ως διαιτητές. Προφανώς απάντησαν «ΤΩΡΑ !» στην ερώτηση που διατύπωσα πρόσφατα «Σε ποια περίπτωση άραγε είναι χρήσιμος … αυτός που είναι έξω από το χορό ;»

 Οι Πάριοι λοιπόν «Όπου έβλεπον εις αναστατωμένον τόπον αγρόν καλώς καλλιεργημένον, εσημείωναν το όνομα του δεσπότου του αγρού. Αφού δε περιήλθον την χώραν και ολίγους εύρον τοιούτους (… τους) διόρισαν ως διοικητές της πόλεως (…) λέγοντες ότι, ως νομίζουν, αυτοί θα εφρόντιζον και περί των κοινών υποθέσεων ως εφρόντιζον και περί των ιδίων».

 

Προφανώς δ-ε-ν είναι ώρα για βόλτες στα χωράφια !

Αλλά η κεντρική ιδέα είναι απολύτως επίκαιρη : Πρέπει να επιλεγούν αυτοί που διακρίνονται για αυτά που έ-χ-ο-υ-ν κάνει. Είτε στα προσωπικά τους, είτε στα επαγγελματικά τους, είτε στα κοινά.

 

Λογικό ;

 

Αν όχι, να σκεφθούμε αν μ-π-ο-ρ-ε-ί να κάνει κανείς σοβαρή πρόβλεψη για τις συνθήκες που πρόκειται να αντιμετωπίσει ο οποιοσδήποτε Δημοτικός άρχοντας όταν αναλάβει με το καλό.

Πού θα βρίσκει λεφτά, πώς θα πείθει τους υπαλλήλους να δουλέψουν αν δηλώνουν π.χ. "Πιο πολλη ορεξη να γλειψω αλατι εχω, παρα να δουλεψω" κ.λ.π.

Πώς θα προχωράει τα Δημοτικά έργα όταν γίνεται το μπάχαλο που περιέγραψα από το Σεπτέμβρη του ’09 και έχουν φρακάρει τα πάντα στις ενστάσεις, τις προσφυγές, τις υπερβάσεις, τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις κ.λ.π. ;

Όποιος νομίζει ότι η προσεχής Δημαρχιακή θητεία θα είναι σαν τις προηγούμενες, ας αλλάξει … άρθρο ! Εκτός αν θυμηθεί ότι πρόκειται (όχι ;) να γίνει και ένα πρόσθετο μπάχαλο λόγω Καλλικράτη …

 

Αν συμφωνούμε ότι πρέπει να δώσουμε βάρος στο τι έχει κάνει ο κάθε υποψήφιος, το ερώτημα προκύπτει αβίαστα :

 

Οπότενες τι κάνουμε ;

 

Προφανώς πρώτα «το σκεφτόμαστε» !

 

Διαπιστώσεις.

Κάποιοι «τάζουν λαγούς με πετραχήλια». Να διορισμοί, να ρουσφέτια, να φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, να μεγαλόστομα «θα» ...

Αφού είμαστε στη χώρα του «Είσαι ό,τι δηλώσεις» γιατί όχι «Ό,τι τάξω θα … γίνει» !

Ενορχηστρωμένα τα ΜΜΕ μοστράρουν για είδηση «ευσεβείς πόθους». Ο τάδε έχει ρεύμα, ο δείνα θα βγει από την πρώτη Κυριακή, ο άλλος είναι σίγουρος νικητής στη δεύτερη Κυριακή …

Στην ιδιαίτερη πατρίδα μου έγινε το εξής καταπληκτικό : όλοι ξανάνοιωσαν ! Φωτογραφίες προ 20 ετίας φιγουράρουν καμαρωτά !

Είναι σαφές : κάποιοι αισθάνονται ότι μπορούν να λένε ό,τι ψέμα θέλουν.

Άρα : αυτοί που λένε πολλά «θα» ή ψέματα έχουν «κίτρινη κάρτα». Σωστό ;

Για να τα κάνουν αυτά ή δεν ξέρουν που βρίσκονται ή είναι ψεύτες ή και τα δυο.

Εκτός αν τους παρασύρει ο «ανταγωνισμός». Να το τσεκάρουμε !

 

Προσωπική ιστορία.

Είναι λογικό να ρίξει κανείς μια ματιά στην διαγωγή του καθενός. Χωρίς να χρειάζεται να «βάλει το μάτι στην κλειδαρότρυπα» ή να το ρίξει στο κουτσομπολιό.

Αρκεί να φροντίσει κανείς να διαχωρίσει προσεκτικά το «φαίνεσθαι» από το «είναι».

Άλλο τι δείχνει κανείς και άλλο τι είναι.

Και αρκεί να θέσει κανείς στον εαυτό του το απλό ερώτημα «ο τύπος είναι ή φαίνεται έτσι ;» για να προσεγγίσει με κάποια επάρκεια το σωστό συμπέρασμα.

 

Από εκεί και πέρα κάποιες προκαταλήψεις είναι καιρός να πάνε στην άκρη.

Κάποιοι λουστράρουν επιτηδείως τη δημόσια εικόνα τους και κάποιοι αγωνίζονται απέναντι στις αντιξοότητες.

Κάποιοι π.χ. είναι άνθρωποι στην κυριολεξία, αν και χωρισμένοι, ενώ κάποιοι έχουν αποτύχει παταγωδώς ως γονείς ή σύζυγοι αν και «έχουν κρατήσει το γάμο τους».

Κάποιοι αγωνίζονται ενώ κάποιοι έχουν επαναπαυθεί στα «έτοιμα» από καιρό.

Αν το βιός του δεύτερου υπερτερεί, δεν σημαίνει και πολλά. Ναι ;

 

Βασικό χαρακτηριστικό βέβαια είναι και η αυθόρμητη φιλικότητα.

Και πάλι, λίγο να προσέξει κανείς, διακρίνει αβίαστα τον πραγματικά φιλικό από αυτόν που προσποιείται. Για τον δεύτερο έχεις πάντα δίκιο …

Ο πρώτος έχει κάποτε «σταθεί δίπλα» σε συνάνθρωπο που ξέρεις. Όσο πιο «ανύποπτος χρόνος» θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί το πότε έγινε μια τέτοια πράξη, τόσο ασφαλέστερο το συμπέρασμα. Σαν το παλιό κρασί …

Επίσης ο πρώτος πιθανότατα σε ξέρει με το μικρό σου όνομα !

 

Οι ειδικές γνώσεις θα έλεγα ότι πάνε λίγο πίσω. Αυτή η χώρα είναι γεμάτη επιστήμονες που «δεν ξέρουν να μοιράσουν δυο γαϊδουριών άχυρα» ! Ψέματα ;

Αν είναι να αξιολογήσει κανείς πνευματικές ικανότητες, ας τσεκάρει πρώτα τις σχέσεις του υποψηφίου με την κοινή λογική.

Όχι την υπεραπλούστευση που καταργεί τη σκέψη, απλή καθαρή σκέψη χρειάζεται.

Αν υπάρχει η κοινή λογική, τότε πράγματι οι γνώσεις έχουν αξία στις μέρες μας.

 

Η κοινή λογική π.χ. επιβάλλει να υποχωρείς μπροστά στη σωστή θέση. Κάποιοι δεν το κάνουν ακόμα και όταν καταλαβαίνουν ποια είναι η σωστή θέση.

Ο ιστορικός Φιλήμων κάπου λέει για αυτούς «Μπουμπουλίνα, η γενναία καπετάνισσα, προ της οποίας ο άνανδρος ησχύνετο (χρειάζεται μετάφραση ;) και ο γενναίος υπεχώρει».

Σαφώς δ-ε-ν είναι ώρα για τσαμπουκάδες …

 

Ένα ιδιαίτερα χρήσιμο – για τις περιστάσεις – προσόν των κρινόμενων υποψηφίων είναι αν διακρίνονται από κάποιας μορφής διορατικότητα.

Φυσικά δεν είναι δευτερεύον να είναι κανείς εργατικός, αλλά αν αποδεδειγμένα «βλέπει πέρα από τη μύτη του», αν οι προσωπικές επιλογές του ήταν επιτυχείς … μας κάνει !

Ο Γκρίφιντορ, ο σοφός δάσκαλος στο Χάρυ Πόττερ, αποφαίνεται : «Αυτό που μας χαρακτηρίζει δεν είναι οι πράξεις μας, αλλά οι επιλογές μας» !

Ιδίως αν τις ορθές επιλογές μας τις έχουμε κάνει πράξη – προσθέτω.

 

Τέλος, όπως λέει ο Σοφοκλής, «αρχή άνδρα δείκνυσι». Δηλ. η εξουσία δείχνει τον άνδρα.

Κάποιοι είχαν εξουσία (οποιασδήποτε μορφής) και φάνηκαν άξιοι, ενώ κάποιοι τώρα θυμήθηκαν να μπαλώσουν τα αμπάλωτα …

Και – κυρίως – κάποιοι έχουν «παραφουσκώσει» από τώρα, πιστεύοντας στα παχιά λόγια των φιλικών τους ΜΜΕ ή των κολάκων που έχουν ήδη τρέξει δίπλα τους.

Αν κάνουν έτσι τώρα, τι μας περιμένει μετά ;

 

Επαγγελματική ιστορία.

Ουσιαστικά ένα μένει να δούμε πέρα από την «προσωπική ιστορία» που εξετάσαμε προηγουμένως : τη συναλλακτική συμπεριφορά.

Κάποιοι σου λένε «θα έρθω αύριο» και έρχονται την άλλη βδομάδα ή ποτέ !

Λεπτομέρεια το αν είναι να έρθει ή να σου στείλει κάτι ή να σε δεχθεί.

Η αναβλητικότητα είναι πραγματικά … θανάσιμο αμάρτημα στις μέρες μας !

Αν είναι να αναβάλει, ας αναβάλει τα δικά του – στο "μαγαζί" του !

 

Και, βέβαια, αν η επιταγή του δ-ε-ν γίνεται δεκτή με προθυμία στην αγορά, ιδίως αν αφήνει απλήρωτες ενώ έχει λεφτά στον τόκο …

 

Ειδικό θέμα και κρίσιμο είναι το λάδωμα. Είτε ως δότης είτε ως λήπτης.

Ο λήπτης λαδιών παρέχει στην τοπική κοινωνία εμφανή δείγματα δυσαναλογίας εισοδημάτων και εξόδων. Το λεγόμενο «πόθεν έσχες».

Συνήθως πολυτελή αυτοκίνητα, σκάφη, βίλλες κ.λ.π. Προφανή πράγματα.

Ο μη λήπτης λαδιών παρέχει επίσης αδιάψευστα διακριτικά σήματα.

Αν είσαι π.χ. Διευθυντής στο ΥΠΕΚΑ και βάζεις στα … ορεινά Βόρεια προάστια της Αθήνας και πηγαίνει ο γιός σου στο δημόσιο σχολείο και στο φροντιστήριο της γειτονιάς … λαδώνεσαι ; «Φως φανάρι» ;

Οπότε, αν δεν λαδώνεσαι ως Διευθυντής, θα λαδωθείς ως Δημοτικός σύμβουλος ;

 

Αν είναι να προσθέσουμε και ένα ακόμα στοιχείο στο κεφάλαιο «επαγγελματικά», θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στη σύγκριση τώρα – μετά.

Δηλαδή :

Για πολλούς, ιδίως στις μέρες μας, είναι διαφορά «η μέρα με τη νύχτα» το να εκλεγούν σε σύγκριση με το να μην εκλεγούν. Αν εκλεγούν θα γίνουν νοματαίοι, αν όχι θα μείνουν στο σκοτάδι.

Δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό. Κάθε άλλο.

Το κακό είναι να έχουν εκδηλώσει μια … λιγούρα. Είτε π.χ. με το να γίνονται πιεστικοί, είτε δείχνοντας μπόλικη «χαρά», είτε με το να «παίζουν ρέστα» άτσαλα. Λογικό ;

 

Ιστορία στα κοινά.

Εννοείται ότι όπου … διατίθενται επιτυχημένοι Δήμαρχοι, πρόσφατοι ή λίγο παλιότεροι, οι ψηφοφόροι μπορούν να αναφωνήσουν “thanks god !”.

Αν και το «η Πέρα Παναγιά έχει Δήμαρχο» έχει γίνει «καραμέλα» και των εμφανώς αποτυχημένων Δημάρχων, είναι σωστό να σκεφθούμε τη χρησιμότητα του ισχυρισμού, σε περίπτωση που δικαιώνεται από τα πράγματα η χρήση του.

Από εκεί και πέρα, όσοι «άλλα είπαν και άλλα έκαναν», δεν μας έκαναν από πριν. Πόσο μάλλον τώρα στα δύσκολα …

Απλά πράγματα. «Κουκιά μετρημένα». Αρκεί να ανοίξουμε μάτια και αυτιά στα πεπραγμένα και όχι στα κατ’ όνομα πεπραγμένα.

 

Κατ’ αναλογία τα ίδια για όσους διετέλεσαν Δημοτικοί σύμβουλοι.

Και, αν έλειπαν συνεχώς από το Δήμο, αργά το θυμήθηκαν …

 

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

 

Ας σκεφθεί κανείς τα κριτήρια που προτείνω, για να διαμορφώσει φυσικά τα δικά του κριτήρια και ειδικά στο Δήμο του.

Ας πει μια γνώμη και στα γενικά – δεν βλάπτει.

Θα πρότεινα μάλιστα να περάσει στους υποψηφίους, ιδίως αυτούς που έχουν αρχίσει τους πανηγυρισμούς, ένα μήνυμα «θα το σκεφθώ». Να «σφίξουν» λίγο κάποια σημεία …

 

Από εκεί και πέρα το πρόβλημα θα είναι αν δεν υπάρχουν τέτοιοι υποψήφιοι ή είναι πολύ λίγοι.

Στην περίπτωση αυτή προκύπτει, όχι τυπικό, αλλά ουσιαστικό αδιέξοδο.

Αν δεν υπάρχουν υποψήφιοι που μπορούν να σταθούν ως «αντάξιοι των περιστάσεων», δεν θα πρόκειται για αδιέξοδο ;

 

Μήπως να το ψάξουμε εγκαίρως, ώστε να δούμε τι λέει, για αυτό το αδιέξοδο (αν υπάρχει !), το άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας ;

Άρθρο που διακρίνει το Ελληνικό Σύνταγμα από τα υπόλοιπα συντάγματα του κόσμου !

 

Για να μην ψάχνετε (το έψαξε πρωί –πρωί ο Αντύπας !), είναι το παλιό ένα – ένα – τέσσερα …

 

 

Σχόλια

02/11 22:20  PREMIUM
Συμφωνώ σ΄ αυτό :

Πρέπει να επιλεγούν αυτοί που διακρίνονται για αυτά που έ-χ-ο-υ-ν κάνει. Είτε στα προσωπικά τους, είτε στα επαγγελματικά τους, είτε στα κοινά.

Δ-ι-ο-ρ-α-τ-ι-κ-ό-τ-η-τ-α και μάλιστα επιλεκτικά δε θέλουμε άλλη πια !

Την έχουμε εξάλλου σχεδόν όλοι οι Έλληνες ! :-)

03/11 08:58  oberon
Καλημέρα,

Έκανα delete στα σχόλια που πλέον δ-ε-ν χωράνε σε αυτό το blog.
Μαζί και η δική μου απάντηση στον PREMIUM.

Και, όποιος καταλάβει, κατάλαβε ...
03/11 09:05  oberon
PREMIUM,

Αυτό που συμφωνείς είναι πράγματι, όπως είχε γράψει σε άλλη ευκαιρία ο "ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ", "όλα τα λεφτά".

Ως προς τη διορατικότητα σημείωσα : "αν οι προσωπικές επιλογές του ήταν επιτυχείς … μας κάνει !"
Φοβάμαι Χρήστο ότι αναφέρεσαι σε ονειροπόλους. Αλλιώς δεν θα έγραφες "δε θέλουμε άλλη πια".
Δεν θέλεις επιτυχημένους διορατικούς ;
Παρεξήγηση ;
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
1 ψήφος

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις