Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Σκοτώστε τον «από μηχανής θεό» !
765 αναγνώστες
Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010
23:00

Στο παλικάρι από την Κέρκυρα

που μου το ψάρεψε !

τυχαίο ?????

[όπου βλέπετε μπλε γράμματα

κάνετε κλικ και σας φεύγει η περιέργεια !]

 

Φυσικά από Μπαμπινιώτη άρξασθε !

Σελ. 1100 (Β’ έκδοση)

(i)      ο θεός που παρουσιαζόταν με ειδικό μηχάνημα στο αρχαίο δράμα και με την παρέμβασή του έδινε λύση στο δράμα,

(ii)    (μτφ.) πρόσωπο, γεγονός, συμβάν κ.λ.π. που εμφανίζεται ή πραγματοποιείται απρόσμενα, δίνοντας ευνοϊκή λύση σε δυσάρεστη και περίπλοκη ή αδιέξοδη κατάσταση : αντί να περιμένουμε τον -, είναι καλύτερο να σκεφθούμε οι ίδιοι τι μπορούμε να κάνουμε.

Just in case που είπε και ένας … τύπος στις εκλογές του ΤΕΕ φέτος …

Μόνο που ούτε το ξεφτέρι με το διδακτορικό και – κυρίως – άψογο κορίτσι, που είχε βρει real time το προεκλογικό άρθρο μου τριών (!) λέξεων στο Ενημερωτικό Δελτίο «ευρηματικό», βρήκε χρόνο (εκτός αν ακόμα «πετάει» - πάει μήνας ;) να πει δυο λόγια για το βιβλίο μου που διάβασε !

Και να μην πω για άλλους και άλλες που ακόμα χαζεύουν το εξώφυλλο ή βρήκαν μια καλή δικαιολογία στην «αυστηρή προειδοποίηση» της 5ης σελίδας …

 

Αναρωτιόμουνα : «άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς ;».

Διεμήνυσα π.χ. σε μια κ-α-λ-ή φίλη : «αν είχα δει σε ένα βιβλιοπωλείο ένα βιβλίο σου, θα το αγόραζα αμέσως, θα το διάβαζα το συντομότερο και θα σου είχα γράψει ένα κατεβατό πριν κλείσει βδομάδα».

Έλαβα την απάντηση : «έχει δίκιο». Ούτε καν «έχεις δίκιο» ...

 

Ελάτε – λέμε τώρα ! – στη θέση μου. Βρείτε μια εξήγηση στο αλλόκοτο φαινόμενο να έχω «φάει πόρτα» από τους πάντες, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Ούτε 2 % !

Και πρωταθλητής – αυθημερόν ! – ο Μάκης ο κουρέας μου στα Εξάρχεια, που με πήρε όλος χαρά να μου πει ότι το καταχάρηκε ! Στο κινητό, παρακαλώ !

Ο Μάκης που έχει προφέρει το απίστευτης απλότητας απόφθεγμα : «είναι αήττητες !». Απόφθεγμα που αποκαθηλώνει την πάλη των δυο φύλων, αφού τι νόημα έχει μια πάλη με γνωστό αποτέλεσμα ;

 

Φυσικά – τυχαίο ????? – εδώ θα δώσω την απάντηση στο Μάκη στο γιατί είναι αήττητες. Εννοώντας ότι δ-ε-ν θα είναι για πάντα, αφού θα έχουμε (ένας – ένας !) απαντήσει το ερώτημα «οπότενες τι κάνουμε ;»  

Ή, τέλος πάντων, όπως απάντησα σε ένα φίλο στο facebook , ας μας εξαπατούν – έτσι το έθεσε ο Αντώνης – αλλά όχι και όλο με την ίδια απάτη ! «Λέει» να τρως όλο την ίδια απάτη ;

Πώς ήταν π.χ. όταν η paokara του Παύλου έριχνε κ-ά-θ-ε χρόνο «ένα και να καίει» στον Ολυμπιακό που δεν έχανε πουθενά αλλού ; Είχε ενδιαφέρον ;

Και, όπως ξεκαθάρισα (;) στον Αντώνη :

"Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού", έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Οπότε, ας μας εξαπατάνε, αλλά όχι με τις ίδιες απάτες !

Και, αφού "αν δεν μπορείς να αποφύγεις το βιασμό, απόλαυσέ τον", ας βρούμε κάτι καλύτερο για την άπαξ εξαπάτηση !

Χώρια που οι Κινέζοι λένε "μη στεναχωριέσαι για αυτά που γίνονται και για αυτά που δεν γίνονται".
Άρα, άμα στενοχωριόμαστε, ξεκαθαρίζουμε το συντομότερο τι μας λείπει και αποφασίζουμε αν γίνεται ή δεν γίνεται.

Αν γίνεται, μας συνοδεύει η ευχή ενός παλιού συμφοιτητή μου "παιδιά, ό,τι αγαπάτε να το πιάνετε" !

[Ουί Φώτ ;]

  

Για να μην σας κρατάω άλλο σε αγωνία – λέμε τώρα ! – να δούμε παραστατικά το λήμμα που σας είπα από το παλικάρι από την Κέρκυρα. Δώστε βάση :

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2010/11/5_7197.html?spref=fb

"Κοινωνική Μηχανική" : το πείραμα των 5 πιθήκων

  

 

Φυσικά μιλάμε για λήμμα και όχι για την πλήρη εξήγηση. Ρωτήστε και το χορδιστή των συναισθημάτων μου να σας πει τι έχει «ακούσει» για το copy / paste

Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι αυτή η συμπεριφορά υπήρχε πάντα στις κοινωνικές μας σχέσεις, αλλά, στον αλλόκοτο καιρό που ζούμε, έχει σπάσει το … βλακόμετρο !

Η ακριβής παρατήρηση είναι ότι ο καθένας είναι άλλοτε στο ρόλο του αρχικού πίθηκου και άλλοτε στη θέση του νέου πίθηκου. Και η κατάσταση εκτραχύνεται όταν ο νέος ήταν μαζί μας αρχικός ή ακόμα τον είχαμε συνηθίσει για αρχικό ............

 

Ο «από μηχανής θεός» προφανώς (;) είναι αυτός που – ειλικρινά, έτσι ; – συλλαμβάνει τον εαυτό του διαρκώς στη θέση του δεύτερου …

 

Παραδείγματα :

 

Περί random thinking ο λόγος ! 

Αν κάνετε κλικ στο μπλε και ρίξετε μια ματιά, πείτε μου αν είδατε κάπου thinking ; Λεπτομέρεια το random

Θαυμάστε και σχόλια, και διάθεση διαλόγου από νέα παιδιά. Απογοήτευση ;

 

Άλλο :

«Βοηθείστε με να ανεβάσω ένα  video !!» Τρίτη, 11 Μαΐου 2010 22:46

Τί είχε γίνει ;

Κανείς δεν ήθελε να με βοηθήσει να καταφέρω να κάνω αυτό που έκανα π.χ. χθες με «Το κορίτσι που άφησε άφωνο τον κόσμο για πέντε λεπτά»

Ένας ιστορικός λόγος που θα μείνει ως υπόκρουση σε αυτό το blog μέχρι πάψει να χρειάζεται ...

Μετά το ως άνω άρθρο μου – έκκληση, φιλοτιμήθηκε ο καρντάσης μου ο jerri και μου έστειλε ένα email με οδηγίες για … εμένα.

 

Ο ίδιος βέβαια, «Ηρακλάρα» !, ουδόλως είχε συγκινηθεί με το ά-π-α-ι-χ-τ-ο άρθρο μου «ΛΗΜΜΑ 1 : Το πρόβλημα του jerri».

Όπου οι ντρίπλες του Βάσια, σε περιγραφή oberon, είναι κάτι παραπάνω από «όλα τα λεφτά» που είχε πει και ένας «ανήσυχος πατέρας» που έχασα τα ίχνη του …

Αν αδικώ κανέναν από τους δυο, θα ζητήσω γονατιστός συγγνώμη μπροστά στη GIASEMI – στο Πανόραμα φυσικά …

 

Η οποία GIASEMI εδέησε να μελετήσει το “Emmanuelle : Δεν αφήνετε τα μίση ...” μετά από 24 ημέρες ! Και αφού της το ζήτησα ξανά και ξανά …

Σχολίασε (06/11 20:35  GIASEMI) : 

«τι τράβηξε η έρμη η Εμμανουέλα!
δε τα είχα δει τα βιντεάκια,βέβαια δε μπορώ να πω πως έβγαλα και συμπέρασμα αλλά δεν νομίζω πως χρειάζεται κιόλας!
η ανάλυσή σου όμως είναι το κάτι άλλο!
ούτε κριτικός τέχνης να ήσουνα!
τα συγχαρητήριά μου...»

Νωρίτερα είχε γράψει (12/10 22:44  GIASEMI) :

«είσαι απίστευτος!διατριβή στην Emmanuelle!
προς το παρόν δε μπορώ να τη μελετήσω διεξοδικά αλλά και μόνο για ΤΟΝ κόπο σου βάζω άριστα!
ασε που δίνεις και λύση στο ερώτημα "οπότενες τι κάνουμε?"εύγε»

Αντιλαμβάνεσθε πού το πάω ; Φυσικά όχι !

Πρώτον, έκανε 24 ημέρες να «μελετήσει διεξοδικά» κάτι που είχε βρει άξιο για άριστα.

Δεύτερον, με πρόσβαλε συγκρίνοντάς εμένα (! ;) με κριτικούς τέχνης. Έλεος !

 

Τρίτον – και βασικό – δεν έχει γίνει ο «κακός χαμός» από φιλενάδες της, που θα έπρεπε κανονικά να έχουν πάρει real time μια ειδοποίηση στο κινητό στο στυλ «Μπες τώρα στο blog του oberon στο capital και θα με θυμηθείς !».

Μια εξήγηση είναι ότι η GIASEMI δεν έχει φιλενάδες …

Δεύτερη, οι φιλενάδες της δεν έχουν χρόνο – εδώ δεν είχε η GIASEMI

Τρίτη, οι φιλενάδες της δεν την πιστεύουν …

Τέταρτη, η GIASEMI δεν «δίνει μια» για τις φιλενάδες της …

Πέμπτη, η GIASEMI δεν το χάρηκε κατά βάθος …

Έκτη, η GIASEMI δεν … έκλεισε το φως …

 

Έβδομη, το «149 αναγνώστες» μετράει χιλιάδες !

 

Εκεί που έγινε ο κακός χαμός από … επαινετικά σχόλια ήταν στο «"Του αράπη το παιδί όσο πάει και μαυρίζει";» Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010 13:39

Θαυμάστε ! Και ο oberon … βράχος στην πλάκα του …

 

Και, βέβαια, αρκετά αργότερα ανακλύφθηκε (τυχαία ?????) ότι το "τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται" αφορούσε τον oberon και τον ...  Μαχάτμα Γκάντι !

 

Τέλος, αν θέλει κανείς να έχει μια "σφαιρική" εικόνα, καλό είναι να μην παραλείψει να ... μελετήσει τι με έκανε να δηλώσω από το blog μου το "Η ΤΘ 58 ΚΙΑΤΟ 20200 είναι δική μου"

 

Κατά τα άλλα :

Αν – λέμε τώρα ! – κάποιος θέλει να κάνει αυτό που είπε ότι θα κάνει η Πόπη σήμερα το πρωί, δηλ. «θα το πάρω αλλιώς», ας σφυγμομετρήσει τις αντιδράσεις του στο άρθρο μου «Το πρόβλημα της blonde antelope», Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010 11:36

Και ας βρει – μην τα κάνω όλα εγώ ! – με το ψαχτίρι «αναζήτηση» στα δεξιά τι άλλο έχω γράψει για την «blonde antelope”. Δ-ε-ν είναι καθόλου για πλάκα !

Παρ’ ότι το γράφει ο … oberon !

  

Να καταλήξω, γιατί «πήρε νύχτα» στο random writing ;

Όλα ξεκίνησαν σήμερα το πρωί με τον διάλογο στον τοίχο της … μούσας Ariel, πάνω στο άρθρο της «ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΥ»

Ο διάλογος είναι στην κατοχή του τοίχου της και εγώ δεν θα δώσω μάχη με γυναίκα για τα πνευματικά δικαιώματα ! Ο λόγος ; Κουρεύομαι στο Μάκη !

Θα σημειώσω μόνο ότι ο «από μηχανής θεός» εμφανιζόταν όταν έφθανε το αδιέξοδο στην κορύφωση …

Και – μια απλή παρατήρηση – με ακούν προσεκτικά, όχι αυτοί που είναι απλώς ... στα χάλια τους, αλλά αυτοί που είναι ήδη στον πάτο. Όπως με το θεό που λέμε …

Όπως π.χ. ο φίλος μου ο Τάκης στη Χαλκιδική, που τον βρήκαμε στην παραλία της Νικήτης. Ήταν στο κιόσκι του και μου τα είπε συνοπτικά : «Με έχουν ταράξει στα πρόστιμα. Τώρα το θυμήθηκαν ; Τους είπα “πάρτε τα αρχίδια μου”».

Του είπα «κάτσε και κοίτα», με πίστεψε ότι «κάτι τρέχει» και με πίστεψε – και καλά έκανε ! – ότι το καλοκαίρι θα πάω να πιούμε ούζα στο κιόσκι του.

Εκτός αν πάω νωρίτερα, ή αν ο Τάκης «σκοτεινιάσει» πολύ κάποιο βράδυ, ή αν εγώ βρεθώ πριν δυο μέτρα κάτω από το χώμα …

Άλλη περίπτωση δεν υπάρχει ! Μάρτυρας ο Γιώργαρος.

Και η – για μένα – «αρχόντισσα της Νικήτης» να ετοιμάζει το σεγόντο για την περιοχή Λευκού Πύργου …

Είπαμε : «γίνε η πατρίδα μου να τόχω να καυχιέμαι !»

 

ΕΠΙΜΥΘΙΟ

Σκοτώστε με γιατί δεν μπορώ να αυτοκτονήσω !

Κοιτάξτε πώς παγιδεύτηκα στο βιβλίο μου :

«Ο ΣΙΣΥΦΟΣ ;

 

Ο έτερος των … υποψηφίων [επεξήγηση : πατεράδων του Οδυσσέα !] έχει σαφώς το δικαίωμα να ισχυρισθεί όλος ικανοποίηση «κουκί ήταν και έσκασε», υποδεικνύοντας το προφανές της εκτεταμένης ομοιότητας του διεκδικούμενου με τον ίδιο.

Η αγωνιστική του δράση ξεκίνησε από το κατόρθωμα να γίνει βασιλιάς της Κορίνθου, ενώ δ-ε-ν είχε καμιά σχέση με την πόλη. Οι ιστορικές πηγές αγνοούν παντελώς «από πού κρατάει η σκούφια του» !

[Σιγά μην τον αφήναμε να τρέχει για μεροκάματα εδώ και εκεί ! Βασιλιάς στο τάκα – τάκα και άντε να μ-η-ν αρχίσω να ψάχνω πώς η προκάτοχός του (Η Μήδεια !) βρέθηκε εκεί που βρέθηκε … τυχαία.]

Θεωρείται γιός του Αίολου και της Εναρέτης, αλλά, αν κατάλαβα καλά τον Φουριώτη, δ-ε-ν ξέρουμε ούτε πού γεννήθηκε, ούτε πώς βρέθηκε στην Κόρινθο αναδεικνυόμενος σε γενάρχη βασιλικής δυναστείας !

Τώρα που το ξανακοιτάω (δ-ε-ν είχα καταλάβει μάλλον), μάλλον μας ήρθε από τη Θεσσαλία και είχε μπόλικα αδέρφια που βασίλευαν ανά την Ελλάδα.

Το δημιουργικό του έργο, υπό την ιδιότητα του βασιλιά της Κορίνθου, είναι εμφανώς πλούσιο :

Οχυρώνει την Ακρόπολη της πόλης, καθιερώνει τα διόδια στον Ισθμό, πλουτίζει την πόλη με ωραία κτίρια, αναπτύσσει επιχειρηματικά την πόλη του, αναπτύσσει την αλιεία και «άλλες τέχνες», καθιερώνει τους Ισθμικούς αγώνες. Ψιλοπράγματα.

Όσον αφορά τα τεχνάσματα του Σίσυφου, που αποτέλεσαν το κρίσιμο χαρακτηριστικό, του που προκάλεσε σύννεφο βελών εναντίον του, «δεν είναι γι’ αυτόν τίποτ’ άλλο παρά ό,τι θα ωφελήσει το βασίλειό του και ό,τι θα τον κρατήσει στη ζωή – φαίνεται ότι σαν άνθρωπος αγαπούσε πολύ τη ζωή του για να θέλει να την κρατήσει, όπως κοινά λέμε, με τα δόντια».

[Τόσο απλό, αλλά για ένα Κορίνθιο : τον Άγγελο Φουριώτη.]

Τέτοιο κάθαρμα ! «Και πού ‘σαι ακόμα !»

 

Όταν του έστειλε – λέει ο μύθος – ο Δίας τον θάνατο, γιατί (άκουσον !) είχε βρει μια μυστική πηγή νερού (!), ο δικός μας τον … έδεσε ! Διευκρινίζω : ο Σίσυφος έδεσε τον θάνατο.

Επεμβαίνει ο Άρης (!) υπέρ του θανάτου, πηγαίνει επί τέλους ο Σίσυφος στον Άδη, αλλά είχε προλάβει να συνεννοηθεί με τη γυναίκα του να μην του αποδώσει επικήδειες τιμές, οπότε … βγήκε  στην αναφορά παραπονούμενος για να γυρίσει να βρει το δίκιο του !!!

Γυρίζει στον πάνω κόσμο και … ξεχνά να επιστρέψει μετά τον συνετισμό της ιεροσύλου συζύγου. Γυρίζει τελικά όταν επεμβαίνει ο … Ερμής !

«Το ήθελε η παΐδα του» και η τιμωρία ήταν πολύ σκληρή : «θα ανέβαζε αενάως μια μεγάλη πέτρα (λιθάρι) σε ένα λόφο. Μόνο που, κάθε φορά που έφτανε στην κορυφή, η πέτρα ξέφευγε από τα χέρια του δυστυχισμένου (sic ?) Σίσυφου και ξανακυλούσε κάτω στα ριζά του λόφου.»

Η αιώνια αυτή τιμωρία, «με τρόπο που να προκαλεί οίκτο», σύμφωνα πάντα με τον Φουριώτη, «δεν φαινόταν να απογοητεύει το Σίσυφο – υπήρχε μια υπόσχεση που είχε πάρει από το Δία : αν κατόρθωνε ν’ ανεβάσει την πέτρα στην κορφή του λόφου και να την στήσει πάνω σ’ αυτήν, θα κέρδιζε την ελευθερία του».

Κάτι λέει παρακάτω για «θεία δίκη αντίστροφη προς τη θεία τάξη των πραγμάτων» και παρά ταύτα αυτός που «στολίσθηκε με ό,τι ο νους του κοινού ανθρώπου δε μπορούσε να συλλάβει, ακόμη και λεξικογραφικά» ήταν ο … Σίσυφος (αντί του Δία).

«Εμ δαρμένος, εμ φταίχτης» που λένε.

  

Τα μαρτύρια του Σίσυφου φθάνουν στο … απόγειο με το «Δοκίμιο στο παράλογο» του Αλμπέρ Καμύ, με κύριο τίτλο «Ο μύθος του Σισύφου».

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο Νομπελίστας (!) φιλόσοφος ισχυρίζεται : «Υπάρχει ένα μονάχα φιλοσοφικό πρόβλημα πραγματικά σοβαρό : η αυτοκτονία.»

Ακόμα και αν δεχθεί κανείς την αξία του ισχυρισμού, τι σχέση έχει με τον Σίσυφο αυτή η κοτσάνα ολκής ;

Εκτός αν ο … ποιητής θέλει να πει ότι το μαρτύριο του Σισύφου έγκειτο στο ότι στον Άδη είχε στερηθεί του δικαιώματος αυτοκτονίας !

Αδικώ σαφώς – σοβαρολογώ – τον Καμύ, αφού εν τέλει ομολογεί ότι «Πρέπει να φαντασθούμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο».Ο λόγος ; «Ο αγώνας και μόνο για την κορυφή αρκεί για να γεμίσει μια ανθρώπινη καρδιά». Εννοεί την κορυφή του λόφου σαφώς.

«Δημοκρατία έχουμε, ό,τι θέλουμε λέμε» !

 Δηλαδή :

 -         Ο Σίσυφος πήγε στον Άδη με – τουλάχιστον – «μη γεμάτη» καρδιά, που του την γέμισε ο αγώνας για την κορυφή του λόφου !

-         Δ-ε-ν την είχε γεμίσει προηγουμένως το πλούσιο έργο του εν ζωή, το οποίο (γιατί άραγε ;) διαφεύγει της προσοχής του Νομπελίστα.

-         Δ-ε-ν την είχαν ευφράνει (την καρδιά) μέχρι πληρώσεως οι κασκαρίκες που είχε σκαρώσει σε όλο το θεϊκό σκυλολόϊ. [Επιφυλάσσομαι …]

 

Όσο για την εν Άδει ευτυχία του Σισύφου, για την οποία δ-ε-ν χρησιμεύει η υστεροφημία του (μια πόλη σε ακμή και μια δυναστεία – ψιλοπράγματα !), μπορεί να φθάνει η φαντασία του Νομπελίστα για να αποκτήσει υπόσταση ;

 Ή μήπως καλύτερα να μπει κανείς στη θετική λογική του Σίσυφου και να σκεφθεί μακροπρόθεσμα :

 -         «Πού ξέρεις, μπορεί να βαρεθούν να με παραφυλάνε».

-         «Πού ξέρεις, μπορεί να κάνουν απεργία οι φύλακες».

-         «Πού ξέρεις, μπορεί να καταργηθούν οι θεοί του Ολύμπου».

-         «Πού ξέρεις, μπορεί να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και να σταθεί η πέτρα».

-         «Πού ξέρεις, μπορεί να …».

-         «Πού ξέρεις, μπορεί κάποτε να λειώσει η πέτρα» !!!

O.k. γελάμε με τα υπόλοιπα, αλλά για το τελευταίο κάτι θυμάμαι από κάποτε που είχα κάνει κοπάνα από την … πρέφα και είχα πάει για … «αντοχή των υλικών» !

«Αφρίζεις, ξαφρίζεις εγώ θα σε φάω», λένε στον ρημαδότοπό μας για την περίπτωση που σου έχουν πουλήσει σαπούνι για γαλακτομπούρεκο !

So,  ας ρίξω δυο τσιτάτα Καμύ, να μ-η-ν πάει χαμένη η διαδικασία επείγοντος για την αποστολή του βιβλίου από την Κηφισίας (πού αλλού;) στο Κιάτο.

Δ-ε-ν λέω, έτσι και αλλιώς δ-ε-ν πήγε χαμένο. «Έπεσε το γέλιο της αρκούδας» στην Πικραγγουριά ! Ομαδικώς «κόψαμε φλέβες».

Ανοίγω τυχαία (πώς αλλιώς ;) :

 -         «Καμία ηθική, καμία προσπάθεια δεν δικαιολογούνται εκ των προτέρων μπροστά στα αιματηρά μαθηματικά που ρυθμίζουν τη μοίρα μας».

-         «Ας μπορούσαμε να πούμε μόνο μια φορά : «Αυτό είναι ξεκάθαρο», κι όλα θα είχαν διασωθεί».

-         «Όμως μια παράλογη στάση, για να παραμείνει τέτοια, πρέπει να έχει συνείδηση της αφιλοκέρδειάς της».

Συμπέρασμα : Αν αποδεικνύεις μαθηματικώς μέχρι και τη μοίρα σου, αν δ-ε-ν ξεκαθαρίζεις τίποτα (γιατί δ-ε-ν διανοείσαι τη διάσωσή σου) και ψάχνεις να βρεις πώς θα διατηρήσεις την παράλογη στάση σου : ποιος φταίει ;

Ο Σίσυφος !!!  Bingo !  Κάνε τον … βιβλίο να μάθει.

 

Αν θέλαμε να διατυπώσουμε ένα συνοπτικής μορφής συμπέρασμα (γυρίζοντας στο θέμα μας), θα πρότεινα να πούμε ότι ο Σίσυφος είχε σαφώς τα προσόντα για φυσικός πατέρας του επίζηλου τέκνου.

Διαφωνεί κανείς ;»

  

Πού να διαβάσετε και το «ΚΕΡΑΣΑΚΙ» στο τέλος με την … αποκάλυψη της κασκαρίκας στον … Ερμή ! Από το Σίσυφο φυσικά !

 Ισχυρίζομαι :

 «Κάπως έτσι περιποιούμαστε παραδοσιακά τους κομπλεξικούς σε αυτή την πόλη,

μόνο που εσχάτως δ-ε-ν προλαβαίνουμε …»

 

Αυτά.

Υ.Γ. Ο ιδιοκτήτης του papertown (Bookstore Antipolis στην Κηφισίας και Λάμψα τηλ. 2106980216),όπου διατίθενται τα ... τελευταία 30 αντίτυπα του βιβλίου, μου έβαλε σήμερα το πρωί στοίχημα ότι δεν θα πουληθούν ποτέ γιατί είναι ... ακριβό ! "Πόσες σελίδες είναι ;" με ρώτησε και με "έβαλε στη θέση"μου.

Όταν του είπα "τα ακριβά αρώματα είναι σε μικρά μπουκαλάκια" δεν μου έδινε πια σημασία ...

 

Υ.Γ. 2. Αν κρίνω από τις κουβέντες καλού φίλου που με κέρασε χθες στο Σύνταγμα, πριν με ... σκοτώσετε, καλό θα ήταν να το πάρετε αλλιώς "Σε ποια περίπτωση άραγε είναι χρήσιμος …".

Η απάντηση - τώρα που το σκέφτομαι ! - είναι (πάνω - πάνω στο παρόν άρθρο) στα italics του Μπαμπινιώτη !

 

 

Σχόλια

09/11 00:23  oberon
Κάτι επικίνδυνο παύει να είναι επικίνδυνο, αν ξέρεις ότι είναι επικίνδυνο.

Δικό μου.
09/11 13:00  Ερμάκος
oberon, αν το διαβάσω τι κερδίζω ;
10/11 18:01  GIASEMI
αυτό θα κάνω 48 μέρες να το σχολιάσω
10/11 18:50  oberon
take your time ...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
1 ψήφος

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις