Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Ε! νεοέλληνα, είσαι Γραικός ή Έλληνας ;
1632 αναγνώστες
Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010
23:56

 

 

Πατριώτη φίλε,

Αγωνίζεσαι να αντιδράσεις, δίνεις τον εαυτό σου για ένα καλύτερο αύριο, καταγγέλλεις με περίσσια οργή, ζητάς εδώ και τώρα δικαίωση, ψάχνεις κάπως τις αιτίες, ψάχνεις για σωτήρες, αγωνιάς …

Η ερώτησή μου είναι απλή : Σου λέει κάτι αυτό το τραγούδι ;

 

Σε κάθε δρόμο υπάρχει πάντα ένας γκρεμός 

 

 

… αρκεί στην ώρα να τον δεις και να ξεφύγεις …

… θα αποτύχεις

… σε τούτη τη ζωή χαρά

… συμφορά

… βρες άλλο δρόμο όσο ακόμα είναι καιρός

… με τον άνθρωπο που πόνεσες περπάτα.

 

Ή, τι σου λέει αυτό ;

 

Το δίχτυ

 

 

… μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι

… αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει

… του κάτω κόσμου

… της πρώτης άνοιξης

… κι αν είσαι τυχερός …

 

Μήπως νοιώθεις ότι έχεις πιαστεί σε δίχτυ ενώ λογικά είσαι σίγουρος για αυτά που κάνεις ;

Μήπως αγωνίζεσαι να ορθοποδήσεις με όλες σου τις δυνάμεις [Όχι μόνο τώρα αλλά εδώ και αιώνες οι πρόγονοί σου] και δεν μπορείς να βγεις ;

Μήπως ψάχνεις μόνος την άκρη της κλωστής, ενώ απλά πρέπει να την βρεις μόνος ;

 

Γιατί κάθε φορά «ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο» ; 

Μήπως χρόνια τώρα χτίζουμε στην άμμο παλάτια ;

Μήπως κάνουμε ηρωικούς εθνικούς αγώνες χωρίς να μπορούμε να γλυτώσουμε από το σαράκι της φυλής ;

 

Μήπως αισθάνεσαι ότι «Πιο πολλη ορεξη να γλειψω αλατι εχω, παρα να δουλεψω» ;

Μήπως γιατί έχασες μια περιουσία στο μεγαλύτερο και πιο ύπουλο οικονομικό έγκλημα που έγινε ποτέ σε αυτό τον τόπο ;

 

Μήπως τώρα ούτε καν σου τάζουν ρουσφέτι ;

Μήπως ούτε καν σου δίνουν το μισθό πείνας που κάποτε είχες «κεκτημένο» ;

Μήπως φτάνει μεσοβδόμαδο για να κάνεις σεφτέ στο μαγαζί σου ;

Μήπως σου παίρνουν τη σοδειά κοψοχρονιά και σε πληρώνουν – αν – τον άλλο χρόνο ;

Μήπως δεν σε πληρώνει το δημόσιο, ενώ σε κυνηγάνε οι τράπεζες ;

Μήπως …

 

Μήπως όλα αυτά έχουν γίνει μια χίμαιρα επειδή δεν έχεις βρει την «άκρη της κλωστής» ;

Μήπως η άκρη της κλωστής είναι εκεί που είναι «γραμμένα ονόματα βαριά» ;

Και, αν δεν βρεις την «άκρη της κλωστής», δεν θα μπορείς ούτε καν να ελπίζεις να φανείς τυχερός για να ξεκινήσεις πάλι ;

 

Όμως το θέμα επείγει !

 

Πατριώτη φίλε,

 

Έχεις σκεφθεί γιατί μας λένε «Γραικούς» ; Γιατί λεγόμαστε Greece, Grece, Griechenland και δεν συμμαζεύεται ;

Γιατί να μεταφράζεται έτσι η λέξη «Ελλάδα» ;

Μήπως είναι ένα ατιμωτικό παρατσούκλι που φαίνεται αθώο ; Χώρια που πάει και με το γραικύλος ;

Ποιοι μας βάφτισαν έτσι ; Οι Ρωμαίοι κάπου 2.200 χρόνια τώρα !

Αυτοί που με την μπότα τους, την πανίσχυρη στρατιωτική μηχανή τους, μας υποδούλωσαν.

 

Προσπάθησαν να πάρουν τον πολιτισμό μας. Πολλοί από αυτούς φιλότιμα.

Όμως να πώς ένοιωσαν :

 

 

Ένοιωσαν ότι δεν μπορούν να αντιγράψουν τη συνταγή του πολιτισμού μας.

Συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούν να την «φορέσουν» στο DNA τους.

Δεν υποψιάζονταν καν ότι είναι συνταγή για ελεύθερους ανθρώπους ! Ακατανόητη λέξη για τους Ρωμαίους !

 

Και τότε έγιναν ακόμα πιο «Ρωμαίοι».

 

Επέβαλαν τον μιμητισμό, αφού δεν μπορούσαν να καινοτομήσουν.

Εφηύραν την πολυνομία για να δώσουν φύλλο συκής στη διαφθορά τους, προφασιζόμενοι ότι την διώκουν.

Εισήγαγαν στον πολιτισμό την γραφειοκρατία.

Έσπασαν την επιστήμη σε ειδικότητες.

Επέβαλαν το «φαίνεσθαι» αντί του «είναι».

 

Ακόμα πληρώνει ο κόσμος αυτές τις επιλογές τους.

 

Για να υποτάξουν το Ελληνικό φρόνημα ισοπέδωσαν επιλεκτικά μια συγκεκριμένη πόλη μας. Την «αθόρυβη» πόλη της ευνομίας, της μετριόφρονος πνευματικής ανάπτυξης και της προόδου.

Έκαναν το "λάθος" 100 χρόνια μετά να επιτρέψουν να ξανακατοικηθεί. Ήταν πια «πολιτισμένοι», είχαν αυτοκράτορα ολόκληρο Ιούλιο Καίσαρα.

Και έφθασαν άλλα 100 χρόνια για να γίνει αυτή η ίδια πόλη το σημείο όπου βρήκε το πιο ευήκοο ακροατήριο ο Απόστολος Παύλος.

Εκεί κήρυξε την αγάπη – αυτό που έλειπε από τον ένδοξο αρχαίο πολιτισμό μας. Ο «άγνωστος θεός» μας.

 

Την αγάπη που έλειπε από το DNA μας και γι’ αυτό σφαζόμασταν μεταξύ μας και μπορούσαν κάποιοι «Ρωμαίοι» να μας υποδουλώσουν.

 

Οι απόγονοι των Ρωμαίων δεν παρέλειψαν να αλώσουν την Πόλη, πηγαίνοντας δήθεν να απελευθερώσουν τα … Ιεροσόλυμα. Σταυροφορία !

 

Αργότερα ανακάλυψαν τα κρυμμένα νάματα του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και προχώρησαν την Αναγέννηση.

Μόνο που αυτή η Αναγέννηση συνδυάστηκε με ωμή υποδούλωση – μέχρις εξαφανίσεως – πολιτισμών με μακρόχρονη ιστορία. Με χωρίς αρχές εμπόριο ψευτιάς, όπως π.χ. το περιβόητο εμπόριο μπαχαρικών.

 

Κάπως έτσι μας προέκυψαν οι γραφειοκρατικής νοοτροπίας «επιστημονικές προσεγγίσεις» σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Οι γιατροί έγιναν «ειδικοί», ενώ οι αρχαίοι κοιτούσαν τον άρρωστο σαν σύνολο και όχι την αρρώστια. Κοιτούσαν πρώτα να τον κρατήσουν υγιή. Κάπως έτσι δεν είμαστε πια υγιείς …

Οι δικηγόροι έγιναν ατσίδες στην πλοήγηση στην πολυνομία, όχι στην διεκδίκηση του δίκιου. Κάπως έτσι δεν έχουμε δικαιοσύνη.

Οι μηχανικοί έγιναν μηχανάκια αντιγραφών και προωθητές αδειοδοτήσεων. Κάπως έτσι το περιβάλλον – οικιστικό και φυσικό – υποβαθμίζεται.

Η παιδεία έγινε Προκρούστεια. Δεν μορφώνει, παραμορφώνει.

 

Πατριώτη φίλε,

Σου αρέσει αυτό ;

 

Αν ναι, σε καλώ να σκεφθείς αν θα έπαιρνε ποτέ άδεια γεωλογικής καταλληλότητας, οικοδομική, περιβαλλοντικών επιπτώσεων και δεν συμμαζεύεται.

Αν θα περνούσε από την Ναοδομία ...

 

Αυτό σου αρέσει ;

 

Αν ναι, σε καλώ να σκεφθείς αν θα έμπαινε σε ένα σύγχρονο Γενικό Πολεοδομικό σχέδιο ένας οικισμός με οικόπεδα των 50 τ.μ.

 

 

Αυτό σου αρέσει ;

 

Αν ναι, σε καλώ να σκεφθείς αν θα έπαιρνε ποτέ σφραγίδα πολεοδομίας η στατική μελέτη του. Και, αν θα έπαιρνε, θα την έπαιρνε ο σοφός μάστορας που την έστησε να την βλέπουν οι αιώνες ή κάποιος "επιστήμονας" που ήξερε τα κατατόπια στις υπηρεσίες.

 

Στα πάντα σύστημα, σύστημα, σύστημα. Και ουσία μηδέν !

Γιατί ; Γιατί οι Ρωμαίοι, πριν από χιλιάδες χρόνια, ανακάλυψαν τα συστήματα για να κρύψουν τη γύμνια τους στην ουσία.

«Η μετριότητα βρίσκει καταφύγιο στον κανόνα». Μόνο που, χωρίς να το καταλάβουμε, έχουμε αποδεχθεί τις επιλογές των μετρίων.

 

Δεν μπορούμε να τις αποδεχθούμε όσο και αν θέλουν οι άλλοι, όσο και αν μας πείσουν να τις «θελήσουμε». Θέμα DNA.

Υπάρχει μέσα μας η σοφία των προγόνων μας.

 

Αυτή τη σοφία των προγόνων μας στόχευσαν επανειλημμένα, με ύπουλα χτυπήματα οι επίγονοι των Ρωμαίων.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς ;

Μας έβαλαν επανειλημμένως τρικλοποδιές, εφαρμόζοντας και σε εμάς το αποικιοκρατικό δόγμα : «διαίρει και βασίλευε».

 

Μόνο που σε εμάς δεν χρειαζόταν και μεγάλη προσπάθεια για να πετύχουν το πρώτο …

Δυστυχώς αυτός ο τόπος είχε άφθονους συνεχιστές της προδοσίας του Εφιάλτη, που βόηθησε τους Πέρσες να νικήσουν πισώπλατα τον Λεωνίδα με τους 300.

Κάπως έτσι οι σύγχρονοι «αριστοκράτες» μας έκαναν την Αριστερά να αναφωνήσει : «μα επί τέλους δεν έχουμε Ελληνική αστική τάξη ;» !

Για να κάνεις λεφτά στη σύγχρονη Ελλάδα πρέπει να έχεις δώσει «γην και ύδωρ» σε κάποια ξένα συμφέροντα.

 

Ο αείμνηστος Γεώργιος Δράκος π.χ., ιδρυτής της ιστορικής ΙΖΟΛΑ, που κατασκεύαζε ηλεκτρικές συσκευές που δεν χάλαγαν ποτέ, εξοντώθηκε από την «Εθνική» τράπεζα. Ούτε καν με τραπεζικά κριτήρια.

Έφθασε να προφέρει το απίστευτης ειρωνείας απόφθεγμα : «Κάλλιο πλούσιος και υγιής, παρά φτωχός και άρρωστος» !

 

Κάπως έτσι εξαρθρώθηκε η παραγωγική βάση της χώρας. Με συνεργασία του ξένου εχθρού με δικούς μας πρόθυμους.

 

Η κατάσταση φθάνει στην απόλυτη σύγχυση γιατί οι «πρόθυμοι» δεν είναι όλοι ίδιοι. Όπως δεν είναι όλοι οι γιατροί ίδιοι, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί, οι πολιτικοί – οι πάντες.

 

Άλλοι προθυμοποιούνται από ψυχρό υπολογισμό, αλλά κάποιοι άλλοι έχουν πεισθεί ότι έτσι πρέπει. Βλέπουν και αυτοί τα συμπτώματα και την αρρώστια, αντί να βλέπουν τον άρρωστο.

 

Αυτή η ισοπέδωση σκοτώνει τους χρήσιμους, καίει «τα χλωρά μαζί με τα ξερά».

Δεν μπορούμε να πάμε μπροστά, αν βάζουμε τους πάντες «στο ίδιο τσουβάλι». Πολύ απλά : έτσι γινόμαστε Ρωμαίοι …

 

«Η σύγχρονη φιλοσοφία συνίσταται στο να ξεκλειδώσει,

Να ξεθάψει και να αναιρέσει ό,τι έχει ήδη ειπωθεί».

Β.Σ. Ραματσάντραν, Ινδός νευρολόγος

«Φαντάσματα στον εγκέφαλο : εξερευνώντας τα μυστήρια του νου»

Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης.

 

Αν θέλουμε να δούμε βαθειά μέσα μας την ευφυΐα που αναμφισβήτητα κουβαλάμε, μια καλή ιδέα δίνει ένα μνημειώδες έργο της Disney.

Lion King. Μια ταινία που αξίζει να δει κανείς το συντομότερο και να την μελετήσει σοβαρά. Έχει πολλαπλά μηνύματα επιπέδου.

 

Να ο στόχος της προσπάθειας αυτογνωσίας, της προσπάθειας να συνδέσουμε το χθες με το σήμερα για να δούμε το αύριο :

 

 

Όταν καταλάβουμε καλά ποιοι είμαστε, τότε πολύ σύντομα θα ανακαλύψουμε ότι έχουμε την έμφυτη δυνατότητα να κάνουμε αυτό :

 

 

Από το μνημειώδες – αν και παρεξηγημένο – έργο Kill Bill. Μια ταινία που αξίζει και αυτή πολλαπλής μελέτης.

 

Απ’ την ίδια ταινία είναι και το … παρακάτω :

 

 

Μόνο που είναι απαραίτητο να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας την σημείωση του κ. Ευσταθίου Μπάτη, από τον ιστορικό Φιλήμονα :

«Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα. Η επιβλητική καπετάννισα προ της οποίας ο άνανδρος ησχύνετο και ο ανδρείος υπεχώρει».

«Οι φυλές των υδάτων : Στο μύθο, στην παράδοση, στην ιστορία»,

Εκδόσεις Τζεϊ και Τζεϊ Ελλάς.

 

Αν λέει κάτι στους επίδοξους ανδρείους …

 

 

Πατριώτη φίλε,

 

Η σημαία ευκαιρίας της ξενοδουλείας έχει αρχίσει να ξεφτίζει ήδη. Εμείς – ίσως –δεν το έχουμε πολυκαταλάβει.

Το καράβι που την έχει αναρτημένη εδώ και χρόνια βουλιάζει. Και, όπως σε όλα τα καράβια που βουλιάζουν, τα «ποντίκια» έχουν αρχίσει να φεύγουν …

 

 

 

Σχόλια

22/11 11:02  oberon
H Eλένη Γλύκατζη-Αρβελέρ για τους νεοέλληνες

"«Δεν υπάρχει βιολογική συνέχεια των σύγχρονων Ελλήνων, ούτε καθαρότητα αίματος, υπάρχει όμως πνευματική συνέχεια και καθαρότητα πνεύματος με μέγιστο πνευματικό προνόμιο των Ελλήνων τη γλώσσα. Δεν κινδυνεύουμε από το ΔΝΤ αλλά απ τους νεοέλληνες που δεν γνωρίζουν σωστά ελληνικά»"

http://contrasola.blogspot.com/2010/11/h-e.html?spref=fb

!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
2 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις