Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Αυστηρή προειδοποίηση : ο κίνδυνος από την «κατάρρευση του εγώ»
942 αναγνώστες
Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011
21:58

 

Υποτίθεται ότι στην αλλόκοτη σημερινή συγκυρία όλοι περιμένουν κάτι καινούργιο, κάτι αλλιώτικο. Ο λόγος προφανής : «δεν πάει άλλο», τα αδιέξοδα του συστήματος προβάλλουν εξόφθαλμα.

 

Κάποιοι μιλούν για «ανατροπές», αλλά δεν διανοούνται την … ανατροπή τους. Παρότι, αν ήταν η ανατροπή να γίνει «εκ των ένδον» του συστήματος, θα απαιτούνταν η δράση κάποιων έστω σημαντικών εκπροσώπων του.

Να μπορούν να συλλαβίζουν άνετα π.χ. …

 

Κάποιοι μιλούν για εκπλήξεις, αλλά δεν διανοούνται ότι μπορεί να εκπλαγούν οι ίδιοι. Έστω σαν ενδεχόμενο, δεν είναι σε θέση να συζητήσουν μήπως οι πεποιθήσεις τους δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική.

 

[Κάποιος επιμένει να πασσάρει «χαρτάκια» ενώ έχει «πάρε βάλε» υποδείξεις για το τι γίνεται στο … χαρτεργοστάσιο !].

 

 

Πώς θα αντιμετώπιζε π.χ. ένας ψυχολόγος μια σοβαρή πρόταση που να αντικαθιστά την «επιστήμη» της ψυχολογίας με ένα δισέλιδο επί της διαχείρισης συναισθημάτων ;

Μια κόλλα Α4 όπου στη μια όψη να γράφει πώς διαχειρίζεται κανείς λυτρωτικά ένα συναίσθημα και στην άλλη όψη πώς γίνεται το turning negative feelings to positive.

 

Η απάντηση είναι προφανής : είναι τρελός ο «ταράκτωρ» της πιάτσας μας. Γιατί βέβαια, αν φθάνει το δισέλιδο, τότε «εμείς πώς θα κονομάμε ;» !

Οπότε, αφού είμαστε και οι …ειδικοί, αποφαινόμαστε για την ακαταλληλότητα του αντιπάλου και του δισέλιδού του και ξεμπερδεύουμε.

 

Κάπως έτσι – άλλωστε – δεν αποφαίνονται κάθε τόσο τα Δικαστήρια ότι οι δικαστικοί δικαιούνται αύξηση ; «Γιάννης κερνάει – Γιάννης πίνει». Λογικό.

 

Να βάλουμε λίγο Σαίξπηρ ; «Δεν μπορεί να χορτάσει κανείς την πείνα του αν φαντασθεί απλώς ένα φαγοπότι» …

 

Φυσικά ούτε όσοι ασχολούνται με τα της ψυχής μας είναι αυτό που λέμε «όλοι ίδιοι».

 

Ένας από αυτούς ο Peter A. Levine, που διαθέτει ένα … πτωχό βιογραφικό που περιλαμβάνει διδακτορικό στην ψυχολογία και πολύχρονη πείρα στην «θεραπεία τραυματικών εμπειριών».

Το βιβλίο του «Το ξύπνημα της τίγρης», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα αποκαθηλώνει την σύγχρονη Ψυχολογία, υποστηρίζοντας ότι η ψυχοθεραπεία είναι τόσο μα τόσο ανώφελη …

Πόσο ανώφελη ; Όσο ανώφελη π.χ. προκύπτει ότι είναι από το γεγονός ότι οι … πρωτόγονοι ήξεραν για τα ψυχικά τραύματα και τα θεράπευαν οι μάγοι τους σε μια τελετή – και τέλος.

Και φυσικά το βιβλίο προσθέτει και κάτι στα μαγικά - αλλιώς δεν θα ήταν βιβλίο !

 

Ένας άλλος από αυτούς τους «μη ίδιους» είναι ο Ινδός διδάκτορας νευρολόγος V.S. Ramachandran, καθηγητής και διευθυντής του Center for Brain and Cognition του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και καθηγητή στο Salk Institute for Biological Studies στη Λα Χόγια.

Είναι συγγραφέας του αλλόκοτου πραγματικά βιβλίου «Ερευνώντας τα μυστήρια του νου : Φαντάσματα στον εγκέφαλο», απόδοση στα Ελληνικά : Θανάσης Ντινόπουλος – Μαρία Λάτσαρη, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2004.

Το έχω ξανααναφέρει στο άρθρο μου :

 

«Η εμπειρική συνταγή»

Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010 02:11

http://oneirokolakairinisnyktas.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=26366&blid=396

 

Ας επισημάνω κάποιες ακόμη σκέψεις που διατυπώνονται στο βιβλίο :

 

«μου έρχονται ξανά στο νου όλες οι πλευρές της ανθρώπινης ανοησίας και το πόσο επιρρεπείς είμαστε στις αυταπάτες».

Δηλαδή : οι … προφήτες των ανατροπών και των εκπλήξεων είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν σε μια συζήτηση, με επιχειρήματα φυσικά και όχι αφορισμούς, όπου να αντιμετωπίσουν κάποιον που τους υποδεικνύει αιτιολογημένα ότι αυταπατώνται ;

Προφανώς όχι.

 

«η ικανότητα να βλέπει γνωστές έννοιες από νέα, πλεονεκτική οπτική γωνία (ένα ουσιώδες στοιχείο του χιούμορ) θα μπορούσε να αποτελεί αντίδοτο στη συντηρητική σκέψη και καταλύτη της δημιουργικότητας».

Άρα, όταν η δημιουργικότητα έχει φθάσει στο μηδέν …

 

«Η σύγχρονη φιλοσοφία συνίσταται στο να ξεκλειδώσει, να ξεθάψει και να αναιρέσει ό,τι έχει ήδη ειπωθεί».

Συμπαθής η άποψη να εξετάσουμε τα λάθη των αντιπάλων παρατάξεων και να ξεμπερδεύουμε, αλλά, αν η γάτα μας δεν πιάνει ποντίκια, τι γίνεται ; Αν το πρόβλημα πηγαίνει πολύ – πολύ πιο πίσω ; Πώς θα ζήσουμε χωρίς να τρώμε ;

 

 

Κάπως έτσι φθάνει κανείς στην ώρα όπου η πραγματικότητα του έρχεται κατάμουτρα και δεν χρειάζονται περαιτέρω επιχειρήματα !

Τα επιχειρήματα αντικαθίστανται πειστικά από την αβίαστη αντίληψη της πραγματικότητας. Χμ …

 

Ο Ινδός νευρολόγος, αναφερόμενος σε κλινικό περιστατικό, μας προειδοποιεί ότι «ολόκληρο το σύστημα των πεποιθήσεών του είναι τόσο διαταραγμένο, ώστε προφανώς δεν υπάρχει όριο στις ενέργειες που θα μπορούσε να κάνει για να προστατέψει ό,τι πιστεύει» !

Μήπως υπάρχουν περισσότερες σχετικές προσλαμβάνουσες παραστάσεις πια, ώστε να αναρωτηθεί κανείς «μπας και ;» ;

 

 

Το ερώτημα του προσεκτικού αναγνώστη αυτού του ταπεινού άρθρου [δεν φαντάζομαι να είναι περισσότεροι …] είναι απολύτως λογικό : «πού είναι ο κίνδυνος ;».

Λέει ο Ινδός … σωτήρας μας : «Οι γιατροί γενικά διστάζουν να πιέσουν τους ασθενείς, διότι φοβούνται μήπως τους οδηγήσουν σε κάποια βίαιη αντίδραση, κατάσταση την οποία ο νευρολόγος Κουρτ Γκόλντσταϊν ονόμασε «καταστροφική αντίδραση». Ο όρος αυτός είναι απόδοση στην ιατρική ορολογία της κατάστασης κατά την οποία «ο ασθενής κλαίει με αναφιλητά» διότι καταρρέει η άμυνά του. 

Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα αναφιλητά είναι αυτό που λέμε too good to be true.

 

Όταν την ώρα της ανατροπής των αυταπατών «προλάβει» κανείς να σκεφθεί τι συνέπειες είχαν οι εμμονές του στις αυταπάτες, εκεί η καταστροφική αντίδραση πλησιάζει την κυριολεξία.

Αυτό που η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει για τη γυναίκα του Λωτ.

[Για να λέμε «τα σύκα – σύκα» τον όρο «καταστροφική αντίδραση» τον θυμόμουνα ως «κατάρρευση του εγώ». Η … δικαιολογία μου : με τα χρόνια ασθενεί η μνήμη και αυξάνεται η κρίση ! Το νόημα είναι το ίδιο, χώρια που μπορεί να το έχω δει κάπου αλλού και δεν το θυμάμαι.]

 

Δια ταύτα : μια επανάληψη προσεκτική στην «εμπειρική συνταγή» http://oneirokolakairinisnyktas.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=26366&blid=396

και «το γοργόν και χάριν έχει».

 

 

Ο Ηράκλειτος έλεγε – μεταξύ άλλων … ευγενικών αποφθεγμάτων – κάτι που ίσως έχει σχέση με την περίσταση :

«Ο βλάκας δεν αντέχει σε μια σειρά συλλογισμών».

Και αυτό μπορεί να εξηγεί πολλά …

Εκτός αν είναι για πέταμα και ο Ηράκλειτος.

 

 

Σχόλια

17/03 23:39  PREMIUM
Σειρά ... Το αποκλείεις ο Κάρολος να βρήκε στην ... Καμί(ή)λα το "αλλιώτικό" του ;-)
http://discount.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=30304&pg=10000#comment216547
~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~
17/03 23:44  oberon
Σαν καλός ... ψυχολόγος, λέω ότι βρήκε τη μητρική στοργή που του έλειψε τόσο πολύ.
17/03 23:48  PREMIUM
Ό,τι λέει ο ... σ~υ~ρ~μ~ό~ς ... :-)
λιγότερο ... "ψυχρή" το αποκλείεις ;-)
~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~
17/03 23:57  oberon
Ψυχρή για αυτόν συμφωνώ. Με τον άλλο μακαρίτη που την έκενε γυναίκα δεν νομίζω.
Οπότενες ...
18/03 00:07  PREMIUM
Στην "έρημο" του καθενός σειρά ... ποτέ κανείς δεν ξέρει, τί παίζει ... :-)
~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~
18/03 08:21  oberon
εσύ σειρά όμως ξέρεις τι παίζει στο ΧΑΑ ...
κάτσε να ... ερημώσει κιόλας !
18/03 10:50  GIASEMI
http://www.youtube.com/watch?v=7fX7MSoiJQg

κακώς τους λένε ψυχολόγους θα ταίριαζε καλύτερα το αψυχο-λόγιοι...
18/03 11:01  PREMIUM
Σειρά ... Το ΧΑΑ δεν ερημώνει ποτές !
Ο λόγος απλός : Υπάρχει πάντα διάχυτη η εντύπωση πως θα γυρίσει και ο τροχός θα ... μαμήσει και ο ...φτωχός ! :-)
~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~
18/03 18:25  oberon
μαράκι τους αδικείς ...

σειρά να είσαι βέβαιος περί τούτου ...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
6 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις