Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


" Είσαι σε καλό δρόμο "
633 αναγνώστες
Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011
18:37

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΛΟΓΩ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΟΣ

 

Ανικάκι ένα big bang, το τέλος του "καλού δρόμου", για τη γιορτή σου ! Ψιλοπράγματα ...

Νάταν και Τάκης να ακούσει το "πάρτε τα αρχ.... μου !"

 

 

" Είσαι σε καλό δρόμο "

440 αναγνώστες
Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010
01:03

Πέρασαν α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς επτά χρόνια.


Όταν ακούς μια τέτοια φράση (του τίτλου δηλαδή), φίλε μου, έχει πρωταρχική σημασία το από ποιον το ακούς.

Πόσο σε ξέρει, πόσο κ-α-λ-ά σε ξέρει ...

Πόσο θα επέτρεπε - κυρίως - στον εαυτό του να σου πει το αντίθετο .. Αν το πίστευε βέβαια.

Πόσο αληθινά θέλει να σε δει να "φθάνεις".

Είναι κάτι που σου μένει με όλη την αλήθεια του. Ό,τι και αν συμβεί μετά ...

Γιατί - πολύ απλά - είναι αυθεντικό άπαξ δια παντός.


Κάπως έτσι, φίλε μου, όταν πρόκειται να ακούσεις μια φωνή να σου λέει "γκρεμόοος !", έχεις να εκτιμήσεις πρώτα και κύρια την αλήθεια της, την αυθεντικότητά της.

Και μπορεί κάλιστα να σε εμποδίσουν να εκτιμήσεις αυτή την αλήθεια - αν είναι πράγματι αλήθεια - οι λεγόμενες "προκαταλήψεις".

Δεν είναι διάσημος ...

Δεν είναι "καθώς πρέπει" στους τρόπους του ...

Δεν έχει γεμάτη τσέπη, δεν έχει δουλειά, δεν έχει ...

Είναι πνεύμα αντιλογίας, μας χαλάει την ησυχία μας, τα βλέπει όλα ανάποδα ...


Κάπως έτσι, φίλε μου, μπορεί να παραγνωρίσεις τα αντίστοιχα "γιατί" :

Γιατί δεν είναι διάσημος ; Ιδίως αν - εμφανώς - θα μπορούσε να είναι ...

Γιατί δεν είναι "καθώς πρέπει" στους τρόπους του ; Ιδίως αν - εμφανώς - θα μπορούσε να είναι ...

Γιατί δεν έχει γεμάτη τσέπη, γιατί δεν έχει δουλειά, γιατί δεν έχει ...

Γιατί είναι πνεύμα αντιλογίας, γιατί μας χαλάει την ησυχία μας, γιατί τα βλέπει όλα ανάποδα ...


Κάπως έτσι, φίλε μου, μ-π-ο-ρ-ε-ί να σου διαφύγει ακόμη και το ότι σπεύδει να επιδοκιμάσει αυτά που κρίνει σωστά σε αυτά που του είπες.


Ξέρεις, φίλε μου, συμβαίνει καμιά φορά να έχεις στα χέρια σου κάτι πολύτιμο, κάτι που είσαι σίγουρος για την αξία του.

Ας πούμε ότι έχεις π.χ. ένα διαμάντι. Και δεν θέλεις να το μοσχοπουλήσεις στο εμπόριο. Θέλεις να το δεις να το φοράει π.χ. ένα φτωχό κορίτσι της γειτονιάς σου. Έστω και για μια φορά. Και να είναι  και "ακατάδεκτη", και να μην πρέπει να το μάθει η γειτονιά ...

Τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση ; Το έχεις σκεφθεί ;


Η λογική λέει ότι θα κάνεις περίπου αυτό : Θα τυλίξεις το διαμάντι σου σε στουπί και θα το βουτήξεις στο γράσο. Μετά θα φροντίσεις για τις καλύτερες δυνατές συνθήκες ώστε το "φτωχό κορίτσι της γειτονιάς σου" να έχει την ευκαιρία να δει ελάχιστα την λάμψη του διαμαντιού. Μήπως και δεν την μπερδέψει το επριτύλιγμα.

'Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα" θα πεις στον εαυτό σου και θα έχεις και δίκιο. Σαφώς προσπάθησες !

Αν καταφέρεις μάλιστα να προβλέψεις να διασφαλίσεις το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό περιθώριο στη γειτονοπούλα, έχεις πετύχει σχεδόν το απόλυτο.

Γιατί, πολύ απλά, τα διαμάντια δεν σκουριάζουν. Μόνο ζήτημα προς αντιμετώπιση είναι μην τα "σουφρώσει" κάποιος που δεν πρέπει ...


Όσο και αν σε σοκάρει μιλάω για το ... Hollywood ! Την γνωστή πανίσχυρη βιομηχανία κινηματογράφου, που κατακλύζει με ό,τι πιο φθηνιάρικο τον κόσμο.

Μόνο που στέλνει και "διαμάντια" σε εκείνους που θα μπορούσαν να τα εκτιμήσουν.


Χρόνια έχω που χαζεύω με τα πιο ανόητα films που έχουν κρυμμένα - όχι πολλά ! - τα πιο απίθανα σοβαρά μηνύματα "επί παντός επιστητού".

Πόσο μάλλον με διάφορα κινηματογραφικά έργα που ξεχωρίζουν για αυτό που έλεγε μια παλιά διαφήμιση : "σημασία στη λεπτομέρεια". Που, από άλλη όψη, ανταποκρίνονται στη συνταγή "εξ όνυχος τον λέοντα" των αρχαίων προγόνων μας.


Η "κοινή γνώμη" είναι οχυρωμένη πίσω από το ... ατράνταχτο επιχείρημα : είναι Hollywood, άρα είναι εμπορικό, άρα είναι για πέταμα - κάπως έτσι.

Το πολύ - πολύ να αναγνωρίσει κάποια τεχνικά προτερήματα της ταινίας, μια όμορφη μουσική, μια όμορφη ερμηνεία, μια καλοστημένη πλοκή - κάπως έτσι.

Το "διαμάντι" - αν υπάρχει ! - δεν διακρίνεται με τίποτα ! Απλά γιατί αποκλείεται εκ των προτέρων να υπάρχει. Τόσο απλό και αυταπόδεικτο !

Αυτό είναι η προκατάληψη. Αυτή είναι η αθλιότητα της κατευθυνόμενης "κοινής γνώμης" ! Αυτή που θεωρεί το "εύκολο" και "σωστό".


Από την άλλη υπάρχει και η άμυνα - ας την πούμε - αυτών των σπάνιων δημιουργών. Δεν είναι λίγο να "κολυμπάς στο χρήμα" και να εξακολουθείς να δίνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου στα δημιουργήματά σου.

Είναι άλλο να είσαι "αντίπαλος' του άθλιου συστήματος όταν είσαι αυτό που λέμε "παρίας", ριγμένος δηλαδή. Και άλλο όταν είσαι αυτό που λέμε "πρώτο τραπέζι πίστα".

Στέκει ;


Η "άμυνα", κάτι αυτονόητο για κάθε πλάσμα στη γη, είναι στην περίπτωση αυτή το σνομπάρισμα.

Κάνεις τις ταινίες σου όπως τις θέλεις, βάζεις "στουπί" και μπόλικο "γράσο", κάνεις το κέφι σου, γελάς με αυτούς που δεν καταλαβαίνουν, τους δουλεύεις και λίγο "ψιλό γαζί" ... Μια χαρά !

Κονομάς, βγάζεις και Νο2, Νο3 ... κονομάς και άλλο ! Και κρύβεις και άλλο το "διαμάντι" σου ...

Κάποτε θα το προσέξει η "όμορφη γειτονοπούλα" ...


Αν θέλουμε να είμαστε λίγο ακόμα ρεαλιστές, πρέπει να δούμε και αυτό : Ο "φτασμένος" καλλιτέχνης έχει εσωτερική ανάγκη να "δώσει" κάτι αυθεντικό, μόνο και μόνο για το κέφι του. Ακόμη και μόνο για να κάνει όνομα.

Όμως και πάλι η αλήθεια του "γράφει στο πανί". Το διαμάντι είναι διαμάντι. Λεπτομέρεια το ποιον του "καλλιτέχνη".


Αν, φίλε μου, δεν σε έπεισαν μέχρι τώρα τα επιχειρήματα ενός άσημου, σαν τον "δράστη" αυτού του blog, σε καλώ να σκεφθείς τα απλά λόγια ενός Ινδού Νομπελίστα του ... Μεσοπολέμου !

"Το κέρδος χαμογελάει στην καλοσύνη

     όταν το καλό είναι προσοδοφόρο."

Ταγκόρ φυσικά - τι άλλο ;

Πενηνταράκια : Στην ουσία υποστηρίζεις - χρόνια τώρα ! - ότι κάτι είναι κακό, επειδή είναι προσοδοφόρο ...

Αν το υποστηρίζεις βέβαια !


Αν εξακολουθείς να το υποστηρίζεις, θα έχεις την ευκαιρία σύντομα σε αυτό το blog να δεις με τα μάτια σου ένα άρθρο με τίτλο : "Kill Bill και ... παιδεία" !

Ένα μνημειώδες κινηματογραφικό έργο, που λοιδωρήθηκε για τη βία που προβάλλει, για την "πιο απλοϊκή και επίπεδη σεναριακά ταινία του Ταραντίνο, χωρίς καμία πρωτοτυπία ή κάποιο εύρημα στο σενάριο και με εντελώς ρηχούς χαρακτήρες" ...

Πάλι καλά που, ο άθλιος κονδυλοφόρος, λέει κάτι παρακάτω για την "απίστευτα στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία". Πάλι καλά.


"Ούτε λίγο,ούτε πολύ" ισχυρίζομαι ότι μια ταινία που ... εκτιμήθηκε για το "Kill", εισηγείται το θέμα "How could you kill another ... Βill !"

Η έβδομη τέχνη δείχνει το δρόμο της αλλαγής ...

Επτά νοήματα υψηλής αισθητικής και αξίας σε μια παρεξηγημένη - τουλάχιστον ! - ταινία.

Και συνολικά επτά - τόσες θέλω ! - ταινίες να συγκλίνουν στον ίδιο στόχο : την εκ βάθρων αλλαγή του κόσμου μας.


Γιατί δεν πάει άλλο. Δεν είναι ζωή αυτή !

"... πήραμε τη ζωή μας (άνω τελεία) λάθος ! Και αλλάξαμε ζωή !"


Δύσκολο ;


Σχόλια

25/11 18:47  PREMIUM
26/11 03:59  oberon
Σειρά είσαι α-πα-ρά-δε-κτος ! Δεν είχαμε πει να κάνεις και σούζα ;
26/11 05:56  PREMIUM
Σειρά, είμαι γενικά παρα~δεκτός υπό αυστηρό~τατες προϋποθέσεις ! Μόνο εφόσον ομορφαίνει η ΖΩΗ μου χωρίς να "κινδυνεύω" !
Μιλώντας για "σούζες" έκανα μόνο μια φορά που οδηγώντας μηχανάκι για πρώτη και τελευταία φορά, πάτησα κάτω από φόβο και μη αφήνοντας το γκάζι, το σήκωσα σούζα εν ... στάσει ! :-)
Προτιμώ 4 ... τροχούς ! :-)
26/11 06:16  PREMIUM
Και όπως βλέπεις http://www.youtube.com/watch?v=8wQy9UBGZW4&feature=related μπορεί στην ανηφόρα να δυσκολεύομαι (προς το παρόν), αλλά τουλάχιστον στην ... κατηφόρα δε βρίσκω κάτω !
26/11 08:36  oberon
o.k. σειρά, καλά το πας.
απορία επί του βίντεου : παραδίπλα είχε ίσιο δρόμο ...
26/11 08:40  PREMIUM
Μούχει μείνει μια μετεφηβική τάση επίδειξης από ΤΟΤΕ ! Σχώρα με !
26/11 10:39  oberon
Σειρά δες τί ανεβάζω σε λίγο, να δεις τα ... εφηβικά σου όνειρα done !
26/11 10:46  ΦΤΗΝΙΑΡΗΣ
Είσαι στη ... σκέψη μου ? http://www.youtube.com/watch?v=cQ1vA4qWUCY ?
22/03 17:20  oberon
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
2 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις