Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ !
862 αναγνώστες
Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011
11:28

 

 

ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΜΗ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

 

 

Αδερφέ,

 

Σου απευθύνομαι όπως μου απευθύνθηκες και εσύ όταν πριν από κάποιους μήνες μιλήσαμε για τελευταία [;] φορά στο τηλέφωνο.

Ξέρω ότι τρέχεις με τον προϋπολογισμό. Γι’ αυτόν θα σου μιλήσω και θα είμαι όσο πιο σύντομος γίνεται.

Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν είναι εύκολο ούτε καν να καταρτισθεί προϋπολογισμός. Ο περσινός καταρτίσθηκε, τον ψήφισες και δες και μόνος σου τι έγραφε ο Υπουργός που τον κατέθεσε :

«Ο προϋπολογισμός του 2011 θα συμβάλει περαιτέρω στην πλήρη αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας και στην επάνοδο της οικονομίας μας σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης παράλληλα με την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και κράτους.»

Υποθέτω ότι δεν σου είναι και τόσο εύκολο να πεισθείς ξανά από τέτοια παχιά λόγια. Ίσως όμως δεν ξέρεις και τι να αντιπροτείνεις. Εδώ είμαστε !

Είσαι μάστορας στο out of the box thinking [σκέψη εκτός ορίων] και από εσένα άκουσα τον όρο «σεναριακή σκέψη». Το πρόβλημα Μίμη είναι ότι φορολογούνται οι συναλλαγές και τα εισοδήματα. Να σε προλάβω : δεν το λέω μόνο εγώ. Προκύπτει αμέσως από τα λεγόμενα ενός Νομπελίστα του ‘91, του Ronald Coase.

Πήρε το βραβείο για τη θεωρία του που συσχέτιζε το transaction cost [κόστος συναλλαγών] με την κοινωνική ευημερία. Στο Βήμα  γράφει το εξής σχετικά :  «όσο μικρότερο το «κόστος συναλλαγής» τόσο καλύτερη είναι η κατανομή των πόρων και βέλτιστη «απόδοση» τους, άρα αυξάνεται και η συνολική ευημερία της οικονομίας». Απλό και αυταπόδεικτο.

Το δημοσίευμα αναφέρει «Κόστη συναλλαγής είναι πχ τα κόστη πληροφόρησης, εξασφάλισης των όρων της κλπ.». Καταλαβαίνεις όμως ότι, όταν το μεγάλο κόστος πληροφόρησης αντιστρατεύεται την ευημερία, προφανώς το τεράστιο φορολογικό βάρος επί των συναλλαγών που ισχύει στη Χώρα μας εξασφαλίζει μαθηματικά την μη ευημερία.

Πόσο μάλλον που ο συναλλασσόμενος ξέρει ότι οι φόροι πάνε στη μαύρη τρύπα, πόσο μάλλον που το Κράτος που του τα παίρνει του κάθεται στο σβέρκο και δεν τον εξυπηρετεί κ.λ.π. κ.λ.π.

 

Ξέρω ότι θα σκεφθείς – ίσως ! – ως απάντηση «να φτιάξουμε το Κράτος», όπως αλλού. Μόνο που αυτό δεν είναι απάντηση, είναι εμμονή σε μία εκ κατασκευής χίμαιρα.

Ακόμη και αν ο στόχος σου παραμένει η σύλληψη της φοροδιαφυγής, σκέψου το εξής : αν σου κλέψει κάποιος μπροστά στα μάτια σου το πορτοφόλι και αρχίζει να τρέχει, τι θα κάνεις, αν ξέρεις ότι θα πάει αμέσως σε μία καφετέρια που ξέρεις ; Λογικό ;

Άρα, αντί για τη χίμαιρα, έχεις απλή εναλλακτική λύση.

 

Για τους άλλους – όχι για σένα ! – δύο κουβέντες για τα περί Ψωροκώσταινας και τις θεωρίες να εκπολιτισθούμε σαν τους Δυτικούς προηγμένους. Έχουμε διαφορά φάσεως, όπως λέμε στις θετικές επιστήμες, χιλιάδων χρόνων.

Αυτοί κατέβηκαν από τα δένδρα κάπου το 1.000 μ.Χ., κάπου τότε απέκτησαν γραπτά, έφτιαξαν υποδομές το 1.700, απέκτησαν πολίτευμα δημοκρατικό πριν από κάποιους αιώνες.

Ναι, βρίσκονται αυτή τη στιγμή μπροστά μας, στα υλικά κυρίως αγαθά, αλλά αυτό οφείλεται στην παρακμή μας. Εκεί που είναι αυτοί τώρα ήμασταν εμείς πριν από χιλιετίες.

Τι έχουν να ζηλέψουν οι υποδομές και οι πόλεις της Μινωικής Κρήτης, της πατρίδας σου, από τις υποδομές του Βερολίνου ;

Το κυριότερο : δεν έχουν καν στο λεξιλόγιό τους τη λέξη φιλότιμο ενώ εμείς την έχουμε αποσύρει από τη χρήση. Έχει διαφορά !

Επομένως για να ξεπεράσουμε την κρίση, έστω και την ύστατη ώρα, δεν είναι να αντιγράψουμε ή να μιμηθούμε τους άλλους. Πρέπει να δούμε ΜΠΡΟΣΤΑ !

 

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ... φτιάχναμε τον προϋπολογισμό χωρίς φόρους συναλλαγών ; Σεναριακή σκέψη – όπως τόπες ! – και βλέπουμε μετά το πώς θα το καταφέρουμε.

 

Η απάντηση είναι φυσικά ότι θα γύριζε τούμπα ο κόσμος. Δεν θα έμενε τίποτα όρθιο από τη σημερινή αθλιότητα.

Αντίθετα η Πατρίδα μας θα γινόταν με βεβαιότητα τόπος κοινωνικής ευημερίας, ευμάρειας. Το Κράτος θα συρρικνωνόταν, αμέσως – αμέσως θα καταργούνταν οι Δ.Ο.Υ. και το Σ.Δ.Ο.Ε., αφού ξεμπερδέψουν σύντομα με τις εκκρεμείς υποθέσεις.

Στην ιδιωτική οικονομία σκέψου τι θα έμενε όρθιο από την παραοικονομία, που πιέζει μέσω του ανταγωνισμού την νόμιμη επιχειρηματικότητα.

Σκέψου και πόσοι ικανοί δημόσιοι υπάλληλοι θα έφευγαν από μόνοι τους.

Δεν θα σε κουράσω – μιλάμε για πραγματική ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ !

  

Αφού συμφωνείς [;] στο σενάριο, πάμε στα διαβόητα τρέχοντα πιεστικά προβλήματα :

 

Ερώτηση απλή : Μία τέτοια Ελλάδα, αποφασισμένη να κάνει πράξη μια τέτοια στροφή 180 μοιρών, τι επιτόκια μακροχρόνιου δανεισμού πετυχαίνει την ίδια στιγμή ; Πόσοι Έλληνες πατριώτες από όλο τον κόσμο δεν θα την στηρίξουν ; Χώρια οι δικοί μας που έχουν στείλει τα λεφτά στην Ελβετία.

Άρα κάνε ένα σοβαρό υπολογισμό για το τι ελάφρυνση στις κρατικές δαπάνες θα υπάρχει από σήμερα κιόλας.

 

Άλλη απλή ερώτηση : Μία τέτοια Ελλάδα μπορεί να βάλει φόρο εισαγωγής [σωστά διαβάζεις !] κεφαλαίων ; Είναι ή όχι αυτό που έλεγε ο μέντοράς σου «το μοναστήρι νάναι καλά και όποιος θέλει ανάβει κερί» ; Για βάλε ένα ποσοστό στο μυαλό σου και σκέψου ένα … μικρό νούμερο κεφαλαίων που θα σπεύσουν και κάνε τον πολλαπλασιασμό – πρόσεξε τα μηδενικά !

 

Να διακόψουμε προς στιγμή τις θριαμβολογίες και να πάμε στα εξωτερικά εμπόδια, την πιπίλα που πιπιλίζει ο κάθε προσκυνημένος ραγιάς.

Σε ανοικτή επιστολή μου, από τη Δευτέρα, στον Πρωθυπουργό  γράφω :

«Εάν οι δανειστές μας – με το δίκιο τους έστω – μας επιβάλλουν απάνθρωπα μέτρα για να αποπληρώσουμε τα δάνειά μας, τότε θα πρέπει να κληθούν να δικαιολογήσουν στην ανθρωπότητα την εμμονή τους σε αυτά τα μέτρα, όταν άλλα ευφυή και αποτελεσματικά μέτρα εξασφαλίζουν με άνεση την εξυπηρέτηση και αποπληρωμή των δανείων.»

Δύσκολο βέβαια, αλλά μήπως πρέπει να αγωνισθούμε μέχρις εσχάτων για κάτι τέτοιο ;

Επίσης γράφω :

«Εάν οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιτάξουν αντίστοιχες Κοινοτικές υποχρεώσεις μας, τότε θα πρέπει να κληθούν να σκεφθούν αφ’ ενός μήπως θα ήταν λύση και για τα δικά τους προβλήματα αντίστοιχα μέτρα και αφ’ ετέρου, αν επιμείνουν πεισματικά εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, μήπως είναι ώρα να λυθεί κοινή συναινέσει η συνεργασία τους με το «μαύρο πρόβατο».»

Είναι λόγια του αέρα που λέμε ή το σενάριο τα στηρίζει άνετα ;

 

Εκεί που είναι το δύσκολο είναι να εξηγήσεις στους διάφορους αυτοαποκαλούμενους επαναστάτες να παλέψουν για πλήρη φορολογική απαλλαγή των μεγαλοκαρχαριών. Οι εργολάβοι των εύκολων συνθημάτων δεν καταλαβαίνουν από ευφυείς λύσεις. Προτιμούν επιμόνως να κυνηγάνε τον κλέφτη του πορτοφολιού τους που σου έλεγα.

Δεν τους πάει καν να τον βρουν στα σίγουρα στην «καφετέρια», σκέψου πόσο δύσκολο τους είναι να βάλουν στο μυαλό τους ότι ο «κλέφτης» δεν θα κλέβει καν «πορτοφόλια» ! Θα ζητάνε μέτρα περιορισμού των εξαγωγών κερδών, αντί να σκέφτονται ότι τα κεφάλαια δεν θα θέλουν να φύγουν με τίποτα.

Φόρους το Κράτος, σύμφωνα με την πρότασή μου, θα εισπράττει από φορολογία της περιουσίας : ακίνητα, καταθέσεις, μετοχές, κινητά αξίας κ.λ.π. Φόρο στην κατοχή των πραγμάτων όχι στο εισόδημα από την εκμετάλλευσή τους.

Φυσικά μιλάμε για ένα Κράτος που θα έχει ανάγκη να πάρει συνολικά πολύ λιγότερους φόρους, που δεν θα πιάνει κανένα αναξιοπαθούντα από το λαιμό, που θα μπορεί να δείχνει κατανόηση στο αληθινό ειδικό πρόβλημα οποιουδήποτε ζητά δημοσίως φορολογική επιείκεια κ.λ.π.

Σίγουρα όμως θα είναι – γιατί όχι ; – ένα Κράτος ευημερούντων φορολογουμένων, που θα αισθάνονται ότι δίνουν φόρους που γυρίζουν πάλι προς όφελός τους. Σε ανταποδοτικές υπηρεσίες. Να ξέρουμε πού πάνε οι φόροι που πληρώνουμε.

Ο φόρος στη βενζίνη π.χ. να πηγαίνει στην προστασία του περιβάλλοντος – και στην αναβάθμισή του !

 

Να ξέρεις ότι η άσκηση είναι δύσκολη. Πρέπει να πείσουμε ότι όλα αυτά δεν είναι Κόλαση. Σωστά διαβάζεις και πάλι. Δες πώς το έχει θέσει μια άπαιχτη φίλη μου : «Όταν δεν είσαι έτοιμος για τον Παράδεισο, ο Παράδεισος που σου προσφέρεται, σου φαίνεται Κόλαση». Και η συγκεκριμένη είναι γνωστή, στη μεγάλη επαρχιακή πόλη που μένει, ως αυτή που «πουλάει καμήλες στο Βόρειο Πόλο» !

Και ο Μανώλης ο Γλέζος το είπε πιο φιλοσοφικά : «Αρνηθείτε τα πάντα, αλλά μη γίνετε όμηροι της άρνησης».

Το άλλο που επίσης είναι δύσκολο είναι να πείσουμε, όλους αυτούς που είναι έτοιμοι να δέσουν θηλιές κρεμάλας για τους ενόχους, να λογικευθούν. Δεν σκέφτονται τίποτα άλλο παρά μόνο την εκδίκηση. Δεν σκέφτονται ρεαλιστικά, ότι προτεραιότητα είναι να σωθούμε και να αναγεννηθούμε. Και μετά, το συντομότερο δυνατόν, θα δούμε – από θέση ισχύος ! – τι θα κάνουμε με τα καθάρματα.

 

Αυτή τη στιγμή η Βουλή των 300, που δεν τολμούν να κυκλοφορήσουν ελεύθεροι, έχει την Ιστορική Ευκαιρία να πει το μεγάλο ΟΧΙ ! Όχι άρνηση για την άρνηση – άρνηση με θετική αντιπρόταση.

Όσοι τολμήσουν να το προφέρουν μαζί σου γράφουν Ιστορία. Μπροστά σε αυτό ό,τι και να έχουν κάνει, ή ό,τι και να έχουν παραλείψει να κάνουν, είναι δεύτερο. Χώρια που θα έχουν αποδείξει στην πράξη ότι έχουν φιλότιμο και άρα σύντομα θα κάνουν το παν από μόνοι τους για να επανορθώσουν.

 

Μίμη,

Οι άλλοι θα απορούν γιατί απευθύνομαι σε εσένα προσωπικά.

Εσύ όμως θυμάσαι τι έγινε [τυχαία ?????] πέρυσι την άνοιξη στο Ζευγολατιό που ήρθες να παρουσιάσεις το βιβλίο σου «Ε Πρόεδρε !». Να σου πω πρώτα ότι ο άλλος Μίμης που ήταν εκεί έχει «φύγει» και μάλιστα «μόνος του». Σπάνιος άνθρωπος.

Ήσασταν μαζί στην «Κ.Ο. Μαχητής» στη δικτατορία.

Σου είχα πει δημοσίως : «Μίμη, θα μου επιτρέψεις να σε γυρίσω 37 χρόνια πίσω. Τότε που ήσουνα φοιτητής στη σχολή τοπογράφων του Ε.Μ.Π. της μοναδικής σχολής που είχε εκλέξει στο φοιτητικό σύλλογο συμβούλιο αντιδικτατορικό.

Είχες εκφωνήσει σε Γ.Σ. έναν ιστορικό λόγο κατά της δικτατορικής ΕΦΕΕ καταλήγοντας : Έχετε να προσφέρετε μια τελευταία υπηρεσία στο φοιτητικό κίνημα : την παραίτησή σας είναι πια καιρός !

Την ομιλία αυτή την είχαν τα πρακτικά του συλλόγου και, όταν σας πήρε φαντάρους η χούντα, τα είχα – μαθητής τότε – κάτω από το μαξιλάρι μου.»

Εκεί με διέκοψες «τώρα κατάλαβα ποιος είσαι !».

Συνέχισα : «Μίμη θα ήθελα να σε ρωτήσω αν αισθάνεσαι ότι είναι ώρα να πεις ξανά κάτι τέτοιο, απευθυνόμενος αυτή τη φορά στους πολιτικούς μας».

Αργότερα που μιλήσαμε μου είπες «Κώστα με έφερες σε δύσκολη θέση». Πράγματι, μου απαντούσες επί κάπου 10 λεπτά λέγοντας ουσιαστικά μόνο ότι δεν έχουμε δικτατορία. Μόνο που, Μίμη, τώρα έχουμε δικτατορία. Ακήρυχτη, ίσως, αλλά έχουμε.

Θα θυμάσαι ότι έγινε και μια ερώτηση αν ο τότε πρωθυπουργός ακολούθησε τις συμβουλές του βιβλίου σου. Πετάχτηκα λέγοντας «άλλη ερώτηση», έπεσε γέλιο, γέλασες και εσύ δίνοντας αμέσως το λόγο στον επόμενο με ερώτηση.

 

Μίμη,

Είσαι και βουλευτής, έχεις και στο αίμα σου την προχωρημένη σκέψη, είσαι και ζόρικος στο βήμα [σε θυμάμαι να τα χώνεις από την πρώτη λέξη σου στην παρθενική σου ομιλία στη Βουλή το ‘89] – όλα τα έχεις.

Έχεις και ένα ακόμα : πρέπει να αποδείξεις, εκ μέρους της γενιάς του Πολυτεχνείου, που επαναστάτησε αλλά ξεστράτισε – γεινικά μιλώντας ! – όταν κονόμησε, ότι ήσασταν πραγματικοί επαναστάτες, αλλά σας χάλασε, σας εκμαύλισε το σύστημα.

Να θυμηθώ τον Στέλιο π.χ. ; Που τον είχε Δήμαρχο – εικόνισμα η Κοκκινιά και πήγε μετά στον Πειραιά και «δίδαξε» ασυδοσία ;

 

Αδερφέ,

 

Η ερώτησή μου σε ΕΣΕΝΑ είναι απλή : ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ;

 

 

Καλή αντάμωση !

  

 

Κώστας

 

"It is not the strongest of the species that survives, nor the most intelligent that survives. It is the one that is the most adaptable to change.", Δαρβίνος

[Δεν είναι το πιο δυνατό από τα είδη αυτό που επιβιώνει, ούτε το πιο έξυπνο. Επιβιώνει αυτό που είναι πιο καλά προσαρμόσιμο στις αλλαγές.]



Σχόλια

03/12 20:25  oberon
"Citi: "Βυθισμένη" σε ύφεση έως... το 2015 θα παραμείνει η Ελλάδα"
http://www.capital.gr/News.asp?id=1346227

ή "Ζητούνται Αλχημιστές - Ένας διάλογος – ανοιχτό γράμμα στους άγνωστους ηγέτες της ανερχόμενης νέας γενιάς «ΠΟΥ... [Περισσότερα]" Μίμη ;

04/12 14:03  oberon
"Η παράταξη πάνω από το κόμμα"
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΤΣΕΡΗ

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4677513

"Η ρήση του Σενέκα «Κανείς άνεμος ούριος, αν δεν γνωρίζεις σε ποιο λιμένα κατευθύνεσαι» ταιριάζει στο ΠΑΣΟΚ της κυβερνητικής περιόδου 2009-11. Υπήρξε αδυναμία να προσδιορίσει το πρότυπο της χώρας και εξ αυτής δεν μπόρεσε να εφαρμόσει διαρθρωτικές πολιτικές. Δεν υπήρξε αφήγημα. Η έλλειψη ουσιαστικής αντιπρότασης προς την τρόικα κατά την υπογραφή του Μνημονίου είναι η πιο σαφής απόδειξη.
..."


Άϊντε Μίμη η μπάλα "λουκούμι" στο φιλέ για να καρφώσεις. Ό,τι σου λείπει σε μπόϊ το έχεις σε ... άλμα !
04/12 14:10  oberon
"Τα παιδία παίζει..."
Αντώνης Καρακούσης

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=433243&h1=true

"Η κυβέρνηση Παπαδήµου είναι αλήθεια ότι εργάζεται µετ’ εµποδίων. Απειρες οι εκκρεµότητες που την καταδιώκουν και πάµπολλα τα θέµατα και τα προβλήµατα που αναφύονται στον δρόµο της. Επιπλέον δεν παύει να είναι µια κυβέρνηση συνεργασίας τριών κοµµάτων, µε ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οι καθυστερήσεις είναι αναπόφευκτες, όπως και οι συγκρούσεις µεταξύ των µελών της αναµενόµενες.
Αναλυτικά στην έντυπη έκδοση."


Αντώνη με .. έπεισες ! Φεύγω για το περίπτερο.
04/12 17:33  oberon
05/12 08:17  oberon
http://viliardos.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=34899#commentstart

08:02 oberon
Επί του θέματος της ένστασης [α] :

Μήπως θα μπορούσατε να υπολογίσετε πόσο θα ελαττωνόταν το κονδύλι 0007 Δαπάνες εξυπηρέτησης της δημόσιας πίστης στο Κονδύλι Γενικές κρατικές δαπάνες του Υπουργείου Οικονομικών, ΑΝ μηδενίζονταν τα spreads π.χ. ;
Είναι στο σχέδιο προϋπολογισμού 87.412.289.000,00 ευρώ.

08:06 oberon
Επίσης, μήπως ξέρετε τί αφορά το ακριβώς από κάτω 0008 "Απαλλοτριώσεις, αγορές ακινήτων, κατασκευές, συμμετοχές" ποσού 32.104.364.000,00 ευρώ και γιατί πέρυσι ήταν ... μόνο 1.452.983.116,00 ευρώ ;
05/12 13:45  oberon
ΓΔ RT 13:43 696,86 +6,18 +0,89% Τζίρος 14,99 εκ. €

Αυτό το 6 μπροστά δεν μου κάθεται καλά. Να ήταν χιλιάδες, κάτι πάει κι έρχεται.

http://www.youtube.com/watch?v=WrTYbO50JT8
22/12 22:46  oberon
"Όχι και πιο όμορφος εσύ από εμένα!"
ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ - Θανάσης Μαυρίδης

http://www.capital.gr/Articles.asp?id=1362370

"Στην Ελλάδα το κέρδος είναι ένα από τα μεγάλα θανάσιμα αμαρτήματα. Το να είναι κανείς πλούσιος είναι κάτι σαν να ηγείται μιας μαφιόζικης σικελικής φαμίλιας. Ο Έλληνας, γενικώς, δεν συμπαθεί τους άλλους, όταν αυτοί οι άλλοι είναι πιο εύποροι, πιο έξυπνοι και πιο όμορφοι από τον ίδιον.
...
Μοιάζει σαν να έχουμε οχυρωθεί στο σπίτι μας και να πυροβολούμε οτιδήποτε κινείται έξω από αυτό. Όλη η χώρα είναι ένα απέραντο θέατρο επιχειρήσεων. Όχι τώρα, αλλά εδώ και δεκαετίες. Και το αστείο είναι ότι σε πολλά από αυτά που λέμε για τους άλλους έχουμε δίκιο. Όπως δίκιο έχουν κι εκείνοι όταν μιλάμε για μας. Μόνο που ο ένας δεν ακούει τον άλλον. Και το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που βιώνουμε όλοι καθημερινά: Ένα απέραντο φρενοκομείο..."


Εξ ου και δεν ... ΖΕΙ ΜΕΣΑ του.
24/01 22:38  oberon
11/02 22:51  oberon
29/02 13:41  oberon
Μίμης Ανδρουλάκης : "“Κάψτε τα πλοία” της επιστροφής: φυγή προς τα μπρος!"

http://www.mimisandroulakis.net/?p=313

"...
Κάθε μεγάλη οικονομική κρίση (κραχ) έχει πέντε φάσεις συλλογικού αισθήματος: σοκ, αγωνία, θυμός και έκρηξη, κατάθλιψη και στην πέμπτη φάση υπάρχει η διχάλα: “λυτρωτική συλλογική και εθνική αυτοκτονία ή αναπτυξιακή δράση, δράση, δράση για να ξανακερδηθεί ο χαμένος χρόνος, οι χαμένες δουλειές, ο χαμένος πλούτος”. Εκεί βρισκόμαστε τώρα. Φτου κι από την αρχή! Στοπ στην εθνική κατάθλιψη! Σοκ δε σημαίνει Στοπ. Προχωράμε! Μπορούμε να τα καταφέρουμε και αυτή η πίστη μας μπορεί και πρέπει να είναι μεταδοτική."

Μίμη,

Η "φυγή προς τα μπρος" σίγουρα δεν πρέπει να είναι φυγή από αλήθειες και σηκώνει πολλή κουβέντα το τί είναι πραγματικά "μπρος".
Πολύ φοβάμαι ότι είσαι εγκλωβισμένος σε αντιλήψεις του στυλ "Ψωροκώσταινα". Ίσως δεν είσαι και πολύ διατεθειμένος να το συζητήσεις καν.

Σε κάποια ταινία ο Άντονυ Χόπκινς λέει "τρελός είναι αυτός που δεν μπορεί να συζητήσει αν είναι τρελός". Κάπως έτσι μάλλον δεν είσαι διατεθειμένος να συζητήσεις αν είσαι πίσω από τις ανάγκες για καινοτομίες στο σήμερα και άλλα παρόμοια ...

Όταν βρεις χρόνο τα λέμε.

Κώστας
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
5 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις