Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Να τα γλυτώσουμε !
733 αναγνώστες
Κυριακή, 15 Απριλίου 2012
09:11




Χρόνια Πολλά, Χριστός ανέστη !

 

Συγκυρίες – για την ακρίβεια μία απίστευτη σειρά συγκυριών – με φέρνουν στην ανεπιθύμητη θέση να σας απευθύνομαι τέτοια μέρα για ένα τόσο σκληρό και αποκρουστικό θέμα, τη σύγχρονη μάστιγα.

Είμαι ακόμη συγκλονισμένος και συντετριμμένος από την απώλεια της λατρεμένης μου φίλης Ελένης Καλαμάρη. Την τελευταία φορά που την είδα, Μεγάλη Τρίτη, την άκουσα κατάπληκτος να μου λέει : «Κώστα φύγε». Ο σύντομος διάλογός μας έκλεισε με την κουβέντα μου «Ελένη, αν είναι να φύγω, θα φύγω από το παράθυρο».

Στην εκκλησία, την ώρα του ύστατου αποχαιρετισμού της, ένοιωσα ότι δεν με είχε καταλάβει, τι λέω πραγματικά, ούτε η καλύτερη «μαθήτριά» μου, η ελ μου. Και βάλθηκα να ψάχνω τί έφταιξε και φυσικά τί θα μπορούσα να είχα κάνει.

 

Τις ίδιες μέρες, ένας επιστήθιος φίλος μου, πραγματικός πατέρας μου τελευταία, με συμβούλευσε συντετριμμένος να ξαναδώ νοερά όλη μου τη ζωή για να βρω τη λύση στο πώς θα γίνω κατανοητός και αποτελεσματικός.

Ένας ακόμη επιστήθιος φίλος, διευθυντής στην ALPHABANK, όταν του είπα κάποια στιγμή «αισθάνομαι σαν να θέλω να πείσω ότι ανασταίνω νεκρούς», μου απάντησε αυθόρμητα «κάτσε να περάσουν τρεις μέρες».

Γελάσαμε και οι δύο στο άκουσμα της αλλόκοτης φράσης, αλλά ταυτόχρονα συνειδητοποιήσαμε ότι επιβεβαίωνε ότι κάτι τέτοιο περίπου προσπαθώ και μπορώ να κάνω σε πολλά θέματα.

 

Ένας καινούργιος φίλος, ο Παναγιώτης Μιχαήλ, συναγωνιστής της Ελένης με το «Be strong», λίγο πριν τη νεκρώσιμη ακολουθία της κοινής μας φίλης, μου είπε ότι ο καρκίνος έρχεται «όταν πετρώνουν τα συναισθήματα». Μου απαντούσε στα περί «επιθυμίας απόσυρσης από τη ζωή» που του έλεγα, μία κουβέντα που συμπυκνώνει την εμπειρία διακεκριμένων γιατρών σαν βαθειά αιτία της νόσου σε πολλά άτομα.

 

Πάνω από 45 σημαντικοί άνθρωποι έχουν στα χέρια τους σε φωτοτυπία το κείμενό μου «Με τα μάτια ενός πατέρα : από «μπάμπουρας» … «άλμπατρος» !» [έκδοση 26/4/12]. Σε αυτό αναφέρομαι στη σύγχρονη πανούκλα, την «πνευματική πανούκλα».

Αναφέρω συγκεκριμένα στη σελίδα 33 :

«Αχρηστεύουμε ζωτικά τμήματα του εγκεφάλου μας. Είναι εξαιρετικά θλιβερό να βλέπει κανείς ξεκάθαρα δείγματα «κολλήματος» μυαλών και σε τόσο μεγάλη έκταση – πραγματική πανδημία πνευματικής πανούκλας.

Φανατισμός. Στέγνωμα. Μηδενισμός. Συνομωσιολαγνεία. Ασυδοσία. Εγωλατρία. Αδράνεια. Δεν έχει τέλος ο κατάλογος των εκτροπών που προδίδουν κραυγαλέα έλλειψη κριτικής ικανότητας και υγιών ανασταλτικών μηχανισμών. Δεν υπάρχουν επιχειρήματα που θα μπορούσαν να ακουστούν.»

 

Δεν είχα ακόμη συνδέσει τις διαπιστώσεις μου με το θέμα που είχα επισημάνει στον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με την με αρ. πρωτ. 813/6.8.10 ανοικτή επιστολή μου.  

Αυτό που τότε αποκάλεσα «θανάσιμη κουρτίνα», που – μιλώντας σχηματικά – διαχωρίζει, με καταστροφικές συνέπειες, το αριστερό από το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου μας. Απομονώνει τις εγκεφαλικές λειτουργίες που κατευθύνουν τη δράση μας από το κομμάτι που θα επεξεργαζόταν λογικά τη βασιμότητα και την ορθότητα των πλάνων μας.

Στο άρθρο υπάρχουν αναφορές στο πρωτοποριακό και αλλόκοτο βιβλίο «Ερευνώντας τα μυστήρια του νου : Φαντάσματα στον εγκέφαλο» του Ινδού διδάκτορα νευρολόγου V.S. Ramachandran, καθηγητή και διευθυντή του Center for Brain and Cognition του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και καθηγητή στο Salk Institute for Biological Studies στη Λα Χόγια.

Η απλή λογική οδηγεί σε αυτό που δυστυχώς η επιστήμη της σύγχρονης Ιατρικής, με τα τέλεια και πανάκριβα μέσα της, δεν θέλησε να διαπιστώσει ή ίσως δεν βρήκε τη δύναμη και τα κίνητρα να αναδείξει. 

Λίγη μόνο προσοχή χρειάζεται κανείς για να διαπιστώσει την σε εκπληκτικό βαθμό απώλεια βασικών δεξιοτήτων. Ατροφεί χαρακτηριστικά η μνήμη, ιδιαίτερα παρατηρείται δυσκολία ανάκλησης ευχάριστων εμπειριών. Ασθενούν εμφανώς οι επαγωγικοί λογικοί συνειρμοί [πολλοί δυσκολεύονται χαρακτηριστικά να αντιληφθούν τις αντιφάσεις], η αίσθηση του χιούμορ και άλλα.

Σε τραγικά επικίνδυνο βαθμό υπάρχει αδυναμία αιτιολογημένης ιεράρχησης θεμάτων, εύλογης επιλογής προτεραιοτήτων, απλής διάκρισης των σημαντικών από τα ασήμαντα.

 

Τα συναισθήματα έχουν εμφανώς αδρανήσει. Από καιρό έχουν περιορισθεί στα αρνητικά και τα όποια θετικά εγκαταλείπονται γρήγορα. Στον αποχαιρετισμό της Ελένης παραβρέθηκαν κάπου 150 άτομα, ελάχιστοι έκλαιγαν - σε άλλη εποχή η εικόνα θα ήταν ένα πάνδημο προσκήνυμα και θρήνος.

Μία ατέλειωτη σειρά ματαιώσεων ελπίδων που αποδείχθηκαν φρούδες, όπως οι υποσχέσεις πολιτικών αλλά και οι διαψεύσεις προσδοκιών σε προσωπικά μας θέματα, φαίνεται ότι έχουν πετρώσει σημαντικά «μονοπάτια» του εγκεφάλου του καθενός μας. Ας βρει η επιστήμη αν είναι αγγεία, νευρώνες, κέντρα ή ο,τιδήποτε άλλο κατά περίπτωση. 

Είμαι όμως βέβαιος πια ότι η κατάσταση είναι αναστρέψιμη - ίσως μόνο όχι για όλους.

 

Αγαπητοί φίλοι, αγαπητές φίλες και ιδιαίτερα εσείς οι πολυάριθμες φίλες της αδικοχαμένης Ελένης μας,

Σας καλώ να σκεφθούμε όλοι μαζί τι σημαίνει η κουβέντα που μου είπε εντελώς αυθόρμητα και είναι δημοσιευμένη με video εδώ και ένα χρόνο : «δεν είμαι και πολύ σίγουρη αν θα το καταλάβεις και ποτέ».

 

 

Η άμεση λύση είναι στην «εμπειρική συνταγή» που περιέγραφα σε άρθρο μου από το καλοκαίρι του ’10 : «ζεστό νερό με πίεση στον πόρο του δεξιού αυτιού και λίγο μετά κρύο νερό επίσης με πίεση στο αριστερό». Προσοχή όμως στους πραγματικούς αριστερόχειρες όπου αντιστρέφουμε το δεξί με το αριστερό.

Έχω εφαρμόσει τη συνταγή στην ήδη 85χρονη μάνα μου και επιβίωσε προ διετίας από μεγάλη δοκιμασία, όταν παρουσίασε ξαφνικά υψηλότατη πίεση 22,5 και υπέστη εμφανείς βλάβες. Ανέκτησε θεαματικά ζωτικότητα, πέρυσι κολυμπούσε με τις ώρες όλο το καλοκαίρι, ενώ τώρα «προπονείται» σε ποδήλατο γυμναστικής.

Μάλιστα βελτιώθηκε εντυπωσιακά σε συγκεκριμένη πνευματική δεξιότητα σε βαθμό καλύτερο από ποτέ, ενώ ανέκτησε σε αξιοσημείωτο βαθμό την μαχητικότητα που - από όσα ξέρω - είχε αναστείλει σημαντικά περιστατικό κακοποίησής της σε ηλικία περίπου 2 χρόνων.

 

Οι διακλύσεις ύδατος στα ώτα γίνονται με σύριγγα χωρίς βελόνα και χρειάζονται αρκετές επαναλήψεις – ακίνδυνες ούτως ή άλλως. Ο έντονος πόνος που ακολουθεί είναι τελείως παροδικός.

Σίγουρα δεν χρειάζεται βία, ούτε ξυπνάμε τον άνθρωπό μας για να του βάλουμε κι άλλο. Μάλιστα η συνταγή είναι σίγουρα ένα αποτελεσματικό φάρμακο για την αϋπνία !

 

Αγαπητοί φίλοι και κυρίως αγαπητές φίλες μου,

 

Δεν έχουμε άλλο καιρό για χάσιμο. Όπως διάβασα σε ένα βιβλιαράκι που είχε εντυπωσιάσει την Ελένη στην πρώτη μας συνάντηση :

"Μη μένεις σε αυτό που έφυγε, κοίταξε αυτό που έμεινε."
Κινέζικη σοφία, εκδόσεις Οδυσσέας.

Το video με την ιστορική – είμαι πια σίγουρος ! – ομιλία της Ελένης είχε τον διφορούμενο τίτλο «Ελένη Καλαμάρη, ποια άλλη ;». Προτείνω να πάρουμε ζεστά τις τελευταίες της λέξεις «γλυτώστε τα !» και να συναποφασίσουμε σε αυτό που έγραψα από την Μεγάλη Παρασκευή :  καμία άλλη ! Να κάνουμε τώρα κάτι, ακόμη και γι αυτές που χαροπαλεύουν.

 

 

Το είχε πει προφητικά η Ελένη : «ακόμη και την ώρα που όλα δείχνουν να έχουν χαθεί». Η Ελένη «είναι παντού και πουθενά», «θα είναι πάντα εδώ», αλλά «δεν θα ‘ρθει ξανά». Ας της δώσουμε τη χαρά – σίγουρα ! – να αργήσουν όσο γίνεται περισσότερο να την «δουν» οι φίλες της.

 

Eleni Kalamari

Σε αγαπαω βρε τρελεεεεε :)))

See Translation

January 20 at 11:03am · Unlike · 1

μου έγραψε όταν, μετά από ομηρικό καυγά με κάποιες φίλες της, ανέβασα στον τοίχο της το «αστους να λένε, αστους να πουν, αυτοί δεν ξέρουν να αγαπούν». 

 

Την προηγούμενη, κλείνοντας τον καυγά, είχε γράψει :

Eleni Kalamari 

Ο Κωστας ξερει τι να πει και εγω καταλαβαινω τον τροπο που το λεει. Σας παρακαλω, ας σταματησουμε να ασχολουμαστε με αυτο ναι ; 

See Translation

January 19 at 7:40pm · Unlike · 1

 

Και στην τελευταία μας αψιμαχία, όταν της ανέβασα στον τοίχο της το «Δεν μας συγχωρώ» μου απάντησε αινιγματικά :

Eleni Kalamari

Ε όχι δα... Υπερβολές...

See Translation

April 9 at 12:59pm · Unlike · 1

 

Διαδίδοντας μέσω internet αυτό το μήνυμα όλο και κάποιοι θα βρουν το θάρρος να εφαρμόσουν τη συνταγή. Και θα σας παρακαλέσω να μην παραλείψετε να προβάλετε τις άμεσες ευεργετικές επιπτώσεις.

 

Επίσης καλώ και τους πιο καλοπροαίρετους από τους γιατρούς μας να επιληφθούν επειγόντως του θέματος, πραγματικά σε συνθήκες «χειρουργείου εκστρατείας», και να βάλουν στην άκρη εγωισμούς, συμφέροντα και ο,τιδήποτε ανάλογο κατώτερο των περιστάσεων. Όσοι δεν το πράξουν θα είναι υπόλογοι.

 

Αμήν.

 

Σχόλια

05/08 07:47  oberon
"Σε ανθρωπιστική κρίση θα οδηγήσουν περαιτέρω μειώσεις στους πόρους της υγείας, εάν τα κριτήρια για μειώσεις στην υγεία είναι λογιστικά και όχι υγειονομικά, αναφέρει μεταξύ άλλων επιστολή του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών."

http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=3198436&pg=1&pid=3198771&orderdir=asc#post_3198771

Πράγματι τα λογιστικά κριτήρια οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια όχι απλώς σε ανθρωπιστική κρίση, αλλά πολλούς στο θάνατο.

Μήπως όμως είναι ώρα, κύριοι του Ι.Σ.Α., να δούμε λίγο καλύτερα αυτά τα υγειονομικά κριτήρια ; Να απαντούσατε π.χ. στην απλή ερώτηση : είσθε της Ιπποκρατικής Σχολής ή απλώς έχετε δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη ;
15/04 07:56  oberon
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
3 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις