Δρόμοι του πουθενά
Κώστας Τζαναβάρας
Λίγα λόγια για εμένα
Oberon, chief των ξωτικών
(διαβάστε περισσότερα)
Θέσεις


Μπόλικο λάδι, τηγανίτα τίποτα.
686 αναγνώστες
Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012
10:00

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

φ.1328/22.11.12

 

Μπόλικο λάδι, τηγανίτα τίποτα.

 

Κάθε αυτοαποκαλούμενος εθνικόφρων εξαντλεί τα εκφραστικά του μέσα εκθειάζοντας σε ποικίλους τόνους τα περασμένα μεγαλεία. Και από την αναπαυτική θεσούλα του επικαλείται τα εξ αυτών … προφανή δικαιώματά του.

Μόνο που σήμερα, καθώς «ο κόμπος φθάνει στο χτένι», μόνο άφρονες έχουν το … προνόμιο να αισθάνονται άνετα – κυρίως συγκρίνοντας εαυτούς με τα χειρότερα άλλων. Ή οι υποτασσόμενοι στα «κελεύσματα» που πρωταγωνιστούν στο γνωστό «Στο λιβάδι ξεχασμένος ένας γάιδαρος βοσκούσε …». Αλλιώς : οι ραγιάδες.

Οι γνώστες – αντιθέτως – γνωρίζουν ότι π.χ. η Παιδεία των Αρχαίων ημών προγόνων ήταν Παιδεία ελευθερίας, χωρίς κανένα κρατικό έλεγχο, χωρίς ωρολόγια προγράμματα, χωρίς υποχρεωτικά συγγράμματα, χωρίς πτυχία. Μόνο ουσία.

Αν είχαν κάτι αυτονόητα υποχρεωτικό ήταν η μελέτη των Ομηρικών Επών, του διαχρονικού ποιήματος που αναδεικνύει μοναδικά τα προτερήματα και τα ελαττώματα του Έλληνα και οδηγεί σε ενορατικά διδάγματα και στις ανάλογες διεξοδικές αναζητήσεις προτύπων ζωής.

Και, αν η Οδύσσεια συμπυκνώνει το μήνυμά της στην πρώτη λέξη «Άνδρα», η προγενέστερη Ιλιάδα κρούει εκκωφαντικώς το καίριο υπαρξιακό μήνυμα «Μήνιν».

Ποιος εντοπίζει, αντιλαμβάνεται και αξιολογεί το προφανές : ότι η κλασσική Αθήνα και οι περίφημοι διανοητές της, αφού εξευτέλισαν λεκτικώς και κυριολεκτικώς την έννοια «άνδρας», εσιώπησαν  περί το εθνικό μας ελάττωμα ;

Ή – ευθέως – τι προσέφεραν τα περισπούδαστα Αθηναϊκά συγγράμματα στην φιλοσοφική ενατένιση του φθόνου ; Η απάντηση είναι ένα ξερό «τίποτα !», καθώς η Αθηναίοι ήσαν οι πρωταθλητές του φθόνου.

Στο εσωτερικό, ο θεσμός που αποτελεί το «άκρον άωτον» του φθόνου, ο εξοστρακισμός, είχε θύματα τους επιφανέστερους της διεστραμμένης κοινωνίας-«υπόδειγμα».

Στο εξωτερικό της κοινωνίας των κηφήνων, η Αθηναϊκή μπότα δίδαξε στην ανθρωπότητα τον ιμπεριαλισμό. Έχει π.χ. την ασυλία της «επιστήμης» της Ιστορίας για την ισοπέδωση της δυστυχούς Μήλου που ετόλμησε να αρνηθεί την «προστασία». Χώρια το ανοσιούργημα κατά της Κίρρας. Ποιο αλήθεια ;

Η οργανωμένη κλάκα της προβάλλει διαχρονικά σε όλους τους τόνους ως απώτατο επίτευγμα του Ελληνισμού την Ακρόπολη. Και η πλέον προχωρημένη αμφισβήτηση προβάλλει το χτίσιμό της από δούλους, παραγνωρίζοντας ότι τα χρήματα προέρχονταν σε μεγάλο βαθμό από τα εισοδήματα προστασίας Ελληνικών πόλεων.

Αντιτείνω : «Μπροστά στα Ομηρικά Έπη η Ακρόπολη είναι απλώς μία οικοδομή. Όμορφη οικοδομή, αλλά οικοδομή». Αντίλογος ;

«Ενώπιοι ενωπίοις» με την τρέχουσα αλλόκοτη υπαρξιακή μας κρίση, όπου οι ταπεινώσεις ξεπερνούν κάθε προηγούμενο, η μόνη βάση Εθνικής Αναγέννησης δεν μπορεί να είναι παρά η επέμβαση στη ρίζα του προβλήματος.

Αν δεν είναι κατανοητό – στην κοινωνία του κατά Κωνσταντίνο Καραμανλή «απέραντου φρενοκομείου» – το «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε», ίσως είναι πλέον κατανοητά τα κινέζικα : «Όταν η φαγούρα είναι μέσα από την μπότα, το ξύσιμο έξω από την μπότα, προσφέρει λίγη παρηγοριά».

Αν, αντιθέτως, επεμβαίναμε με γνώση και τόλμη στον πυρήνα του προβλήματος, η προοπτική θα ήταν αβίαστα η ευόδωση του Αρχιμήδειου αιτήματος : «Δος μοι πα στω και ταν γαν κινάσω». Γιατί άραγε δεν το κάνουμε ;

Διμηνιό 18.11.12

Κώστας Τζαναβάρας

 

[Δείτε σε βίντεο :

Το πρόβλημα με τους νεογενίτσαρους ]

 

Σχόλια

25/11 06:06  PREMIUM
Καλημέρα σειρά παρόλο που δεν ξημέρωσε ακόμα !
Με βασανίζει όπως και όλους μας φαντάζομαι ένα ερώτημα, που μέχρι πρότινος δεν με απασχολούσε ιδιαίτερα !
< "Αδελφή" γεννιέσαι ή γίνεσαι ? > Τί λες ?
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
1 ψήφος

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Σκέψεις, αναλύσεις, προτάσεις και - κυρίως - δράση με εποικοδομητική διάθεση
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις